«Δεν σας φοβάμαι. Αυτή είναι η απάντησή μου σε όλους τους τρομοκράτες οι οποίοι έχουν προσπαθήσει κατα καιρούς να κάμψουν την αποφασιστικότητά μου απέναντι στο κοινό έγκλημα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της θητείας μου στην Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής στην προηγούμενη κυβερνητική περίοδο.
Τελευταίο κρούσμα η λανθασμένη τοποθέτηση μίας χειροβομβίδας είκοσι μέτρα μακριά από το σπίτι μου, από ανθρώπους που εξακολουθούν να με «θυμούνται», προφανώς διότι πολύ απλά έκανα σωστά τη δουλειά μου.
Η νέα τρομοκρατική αυτή επίθεση προς το πρόσωπό μου δεν είναι η πρώτη. Έχουν προηγηθεί δύο ρίψεις φέιγ βολάν έξω από το δικηγορικό μου γραφείο στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και η δημιουργία γκράφιτι σε τοίχο της οδού Πανεπιστημίου, που με χαρακτήριζαν δολοφόνο κρατουμένων, επειδή δεν είχα κάνει πίσω στους εκβιασμούς του αρχιδολοφόνου της 17 Νοέμβρη Δημήτρη Κουφοντίνα.
Ούτε τότε φοβήθηκα, όπως επίσης δεν φοβήθηκα όταν θέλοντας να πετύχει την εκλογική μου εξόντωση και μόνο, πολιτικός μου αντίπαλος «κάρφωσε» στο Ίντερνετ την διεύθυνση του σπιτιού μου -εκεί όπου κοιμίζω τα τρία μωρά παιδιά μου- διευκολύνοντας έτσι τους τρομοκράτες».
Αυτά έγραψε νωρίτερα στο facebook η… ατρόμητη Σοφία Νικολάου, η πρώην γενική γραμματέας (Αντ)εγκληματικής Πολιτικής, που ο Μητσοτάκης την «τελείωσε» όταν ήρθαν στο φως κατηγορίες για οικονομικά σκάνδαλα με απευθείας αναθέσεις, όταν ήταν γενική γραμματέας. Μπορεί οι ελεγκτικές υπηρεσίες να την απάλλαξαν, όμως ο Μητσοτάκης κάηκε στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι. Γιατί να εμπλακεί με ένα τέτοιο πρόσωπο; Μια φορά την πάτησε.
Διαβάζεις την ανάρτηση της Νικολάου και νομίζεις ότι της έβαλαν κάποια χειροβομβίδα τώρα. Ομως, εδώ έχουμε μια εμφανή κατασκευή της διαβόητης Αντιτρομοκρατικής που ανακάλυψε και απόπειρα κατά της Σοφίας Νικολάου από τους φερόμενους ως μέλη της «Σύμπραξης Εκδίκησης», οι οποίοι όμως… έκαναν λάθος και έβαλαν τον εκρηκτικό μηχανισμό σε διπλανό δρόμο. Και πώς ξέρει η Αντιτρομοκρατική ότι είχαν στόχο τη Νικολάου, όταν δεν υπήρξε ποτέ καμιά ανάληψη ευθύνης;
Πέραν των παραπάνω, το συγκεκριμένο περιστατικό δεν έγινε τώρα, αλλά στις 27 Δεκέμβρη. Για πάνω από δύο μήνες ουδείς το συσχέτισε με τη Νικολάου. Το κυριότερο είναι πως δεν επρόκειτο για απόπειρα έκρηξης. Αντιγράφουμε (εντελώς τυχαία) από την «Καθημερινή» της 27ης Δεκέμβρη του 2023:
«Ψυχικό: Σκουριασμένη και μη ενεργοποιημένη η χειροβομβίδα που εντοπίστηκε σε είσοδο πολυκατοικίας – Παλιά, σκουριασμένη και μη ενεργοποιημένη ήταν τελικά η χειροβομβίδα που εντοπίστηκε μέσα σε κουτί στην είσοδο πολυκατοικίας στο Ψυχικό. Ειδικότερα, στις 13:10 ένοικος πολυκατοικίας επί της οδού Αμαρυλλίδος ειδοποίησε τις Αρχές για ύποπτο αντικείμενο που προσομοιάζει με κουτί καφέ. Στο σημείο έσπευσαν αξιωματικοί των ΤΕΕΜ, οι οποίοι εντόπισαν εντός του κουτιού χειροβομβίδα και φιτίλι. Υστερα από έρευνες διαπίστωσαν πως πρόκειται για ακίνδυνη χειροβομβίδα».
Οπως αντιλαμβάνεστε, δεν υπάρχει καμιά ενέργεια. Εκτός αν γίνονται ενέργειες με σκουριασμένες και τζούφιες χειροβομβίδες, που δεν έχουν καν σύνδεση με κάποιο μηχανισμό ενεργοποίησης.
Εξίσου προκλητική είναι η προσπάθεια της Νικολάου να συνδέσει την (ανύπαρκτη) ενέργεια με το κίνημα αλληλεγγύης στον αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα. Η τύπισσα βαφτίζει «τρομοκρατικές ενέργειες» το πέταγμα τρικ στο δρόμο έξω από το γραφείο της στο Κολωνάκι και κάποιο γκράφιτι! Για τα τρικάκια, όμως, υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις που αθώωσαν πανηγυρικά τους συλληφθέντες από τη μπατσοφρουρά της Νικολάου. Απ’ όλες τις κατηγορίες: απείθεια, απειλή και εξύβριση της Νικολάου (που έκανε μήνυση). Είχαν μάλιστα γίνει διάφορα εξευτελιστικά για την ίδια στις δύο δίκες που έγιναν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ποιος κακοποίησε τη σιδηρά κυρία;
Μπορεί η Νικολάου να θέλει να κάνει ντόρο γύρω από το όνομά της, μπας και καταφέρει να την ξαναπάρει ο Μητσοτάκης, όμως είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι τα εμέσματά της στο facebook αναπαρήχθησαν από όλα σχεδόν τα μέινστριμ σάιτ, χωρίς κανένας να της πει: «Για ποια τρομοκρατική ενέργεια μιλάς, κυρά μου; Αφού η χειροβομβίδα ήταν παλιά, σκουριασμένη και μη ενεργοποιημένη, μέσα σε ένα κουτί και όχι στο σπίτι σου».
