Ο μάρτυρας του κατηγορητήριου Ράπτης κατέθετε σήμερα στη δίκη της νεοναζιστικής εγκληματικής συμμορίας ΧΑ για τα αίσχη των νεοναζιστών στα Γιάννινα. Και ο Λαγός έπαθε έκρηξη. Σηκώθηκε και άρχισε να κραυγάζει: Ναι, είμαι εθνικοσοσιαλιστής και φασίστας, δικάστε με γι’ αυτό!
Οι συνήγοροι υπεράσπισης των νεοναζιστών έπαθαν ντουβρουτζά. Γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι ο εθνικοσοσιαλισμός είναι το κίνητρο για την εγκληματική δράση της ΧΑ. Αυτό αναλύθηκε εξαντλητικά στη δικαστική διαδικασία και έχει αποτυπωθεί στην ιστορική απόφαση 2644/2000 του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων. Οπότε ο Λαγός ήρθε να επιβεβαιώσει το κατηγορητήριο, κάνοντας σκόνη την υπερασπιστική γραμμή που μάταια προσπαθούσαν να στήσουν, ήδη από τη δική του πρώτου βαθμού.
Από πολιτική άποψη, η απόφαση 2644/2020 του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων έθεσε καθαρά το μείζον ζήτημα: εγκληματική οργάνωση δεν είναι οι μερικές δεκάδες νεοναζιστές που καταδικάστηκαν στη συγκεκριμένη δίκη, αλλά η ίδια η ΧΑ, ως νεοναζιστικό μόρφωμα κατά τα πρότυπα του γερμανικού εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Κίνητρο δε της εγκληματικής της δράσης αποτέλεσε η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία.
Παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το σκεπτικό της απόφασης 2644/2020 (οι εμφάσεις δικές μας):
«Η Χρυσή Αυγή ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ως ολιγάριθμη ομάδα εθνικοσοσιαλιστικής επιμόρφωσης με επικεφαλής τον κατηγορούμενο Νικόλαο Μιχαλολιάκο, η οποία στη συνέχεια μετεξελίχτηκε σε πολιτικό σχηματισμό κατά τα πρότυπα του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος με την επωνυμία Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή».
«Η ναζιστική αυτή ιδεολογία δεν άλλαξε από το 1992, ούτε οι υποστηρικτές αυτής απομακρύνθηκαν, όπως αβάσιμα οι κατηγορούμενοι ισχυρίζονται. Τούτο άλλωστε σαφώς προκύπτει από δηλώσεις έγγραφα, φωτογραφίες, βίντεο, ναζιστικά σύμβολα, ναζιστικό χαιρετισμό, ομιλίες εντός των γραφείων αλλά και δημόσια όπως ενδεικτικά:».
«Την ναζιστική ιδεολογία τους ηγετικά στελέχη της ΧΑ την καθιστούσαν εμφανή πλην άλλων και με δερματοστιξία όπως ο ναζιστικός αετός του Ι. Λαγού, η σβάστικα του Ηλ. Κασιδιάρη, το “Sieg Heil“ του Παν. Ηλιόπουλου…».
«Η ναζιστική αυτή ιδεολογία των ηγετικών στελεχών, μελών, οπαδών, φίλων, υποστηρικτών της ΧΑ, η οποία ουδέποτε αποκηρύχθηκε, αποτέλεσε το κίνητρο της εγκληματικής τους δράσης κατά εκείνων που επιλέγοντο ως αντιφρονούντες, ως πολιτικοί και ιδεολογικοί τους αντίπαλοι ως και κατά των μεταναστών».
«Κύριο χαρακτηριστικό της εγκληματικής οργάνωσης η οποία εκκολάφθηκε στους κόλπους του πολιτικού σχηματισμού και μετέπειτα πολιτικού κόμματος με την επωνυμία Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή και δραστηριοποιείτο υπό την κάλυψή του ήταν η ιεραρχική δομή της, με επικεφαλής τον Αρχηγό της κατηγορούμενο Νικόλαο Μιχαλολιάκο στη συνέχεια τους Βουλευτές του κόμματος οι οποίοι είχαν οριστεί και Περιφερειάρχες σε συνενωμένες μεγάλες εκλογικές περιφέρειες για τον συντονισμό των δράσεων και τέλος τους υπεύθυνους κάθε Τοπικής Οργάνωσης που αποκαλούντο Πυρηνάρχες (…) Η εγκληματική της δράση που σκοπό είχε την διά της βίας αντιμετώπιση των αλλοδαπών, των ιδεολογικών αντιπάλων των αντιφρονούντων και διά του τρόπου αυτού την επιβολή και διάδοση πολιτικών ιδεών και θεωριών, εκδηλωνόταν μέσω των Τοπικών Οργανώσεων και πάντα υπό την καθοδήγηση ανωτέρου στην ιεραρχία στελέχους της».
«Η ιεραρχική δομή της ΧΑ ήταν τέτοια ώστε να εξασφαλίζει όχι μόνο ότι κάθε κατώτερο όργανο θα υπακούει στις εντολές του ανωτέρου, αλλά περαιτέρω ότι καμία κομματική ενέργεια δεν θα υλοποιείται χωρίς τη ρητή εκ των προτέρων εντολή του ανώτερου οργάνου που φτάνει μέχρι την Κεντρική Διοίκηση».
«Η ιεραρχική δομή της ΧΑ επιτάσσει περαιτέρω την διαρκή λογοδοσία των κατώτερων οργάνων στην Κεντρική Διοίκηση, η οποία ενημερώνεται αδιάλειπτα για όλες τις δράσεις, εξελίξεις και αλλαγές (…) Απευθείας επικοινωνία απλού μέλους ή και κατώτερου οργάνου με την Κεντρική Διοίκηση, παρακάμπτοντας ενδιάμεσο όργανο, απαγορεύεται ρητά, αφού κάτι τέτοιο θα παραβίαζε την ιεραρχία. Η ανάγκη απόλυτης πειθαρχίας στην ιεραρχία συνέχισε και μετά την είσοδο της ΧΑ στη Βουλή. (…) Οι εντολές της Κεντρικής Διοίκησης αφορούσαν όχι μόνον τη γενική κατεύθυνση των δράσεων των κατώτερων οργάνων, αλλά κάθε λεπτομέρεια της δράσης της οργάνωσης, τόσο στο ιδεολογικό όσο και στο πρακτικό πεδίο (…)
Χαρακτηριστικά παραδείγματα των ανωτέρω που επιβεβαιώνουν πλήρως την ιεραρχία από τον Αρχηγό μέχρι και τον τελευταίο υποστηρικτή και την απαρέγκλιτη τυφλή και απόλυτη πειθαρχία των κατωτέρων στους ανωτέρους, χωρίς έκφραση αντιλογίας ακόμα και απορίας, πειθαρχία απαραίτητη για την υλοποίηση των καταστατικών σκοπών και στόχων της εγκληματικής οργάνωσης είναι πλην άλλων, ενδεικτικά, ομιλίες, δηλώσεις του κατηγορουμένου Νικολάου Μιχαλολιάκου (…)
«Η αρχή του Αρχηγού λοιπόν αποδεικνύεται ότι διαπερνά την ιεραρχική δομή της εγκληματικής οργάνωσης από την αρχή της ίδρυσής της. Ο Γενικός Γραμματέας ο Αρχηγός ο Ανώτατος Ηγέτης ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος έχει την απόλυτη απεριόριστη και αδιαμφισβήτητη εξουσία ως και την απόλυτη ευθύνη των τελικών αποφάσεων. Η πίστη στον Αρχηγό ανάγεται σε επίπεδο μεταφυσικής, εκδηλώνεται δε πανηγυρικά και με την διαδικασία του όρκου για την οποία γίνεται λόγος κατωτέρω».
«Η επιχειρησιακή δράση της ΧΑ έναντι τρίτων υλοποιείτο από επίλεκτες ομάδες στελεχών, μελών, υποστηρικτών που ασπάζοντο τους σκοπούς της και την ιδεολογία της, για την οποία τακτικές ήταν οι ιδεολογικού προσανατολισμού επιμορφωτικές συναντήσεις (…)
Πρόκειται για ομάδες ατόμων που συμμετείχαν σε παραστρατιωτικές εκπαιδεύσεις, έφεραν ομοιόμορφη στρατιωτική ενδυμασία, κατείχαν σχεδόν όλοι παράνομα όπλα και επιτίθεντο σε συγκεκριμένες ομάδες-στόχους. (…)
Από τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι μέλη, οπαδοί, στελέχη ηγετικά και μη του ως άνω κόμματος εφοδιάζοντο παράνομα με όπλα, κατείχαν αυτά και εξασκούντο σε αυτά, με στόχο αφενός την τόνωση της ψυχολογίας της βίας και της υπεροχής αφετέρου ανά πάσα στιγμή να είναι ικανοί και ετοιμοπόλεμοι στην μάχη του εθνικισμού και την επίτευξη των σκοπών της εγκληματικής αυτής οργάνωσης. (…)
Η επιθετική αυτή δημόσια ρητορική των ανωτέρω γεμάτη μίσος και απροκάλυπτη βία διαμόρφωνε σε ορισμένους οπαδούς, μέλη και στελέχη, που δρούσαν στα πλαίσια μιας οργάνωσης με αυστηρή ιεραρχία, πίστη σε πολιτικές και σε συνθήματα όπως “Αίμα Τιμή Χρυσή Αυγή“, πειθαρχία και απόλυτη υπακοή των κατώτερων στους ανώτερους όπως στις στρατιωτικές μονάδες, συνείδηση που υποβίβαζε σε κατώτερα ανθρώπινα όντα τον αντιφρονούντα, τον πολιτικό αντίπαλο, τον μετανάστη, πυροδοτούσε και διευκόλυνε την τέλεση των εγκληματικών πράξεων προς υλοποίηση των καταστατικών της οργάνωσης στόχων, ενοχοποιώντας το θύμα. Η ρητορική αυτή αποκρυπτογραφούσε το “μήνυμα“ “το γενικό πλαίσιο εντολής“ εντός του οποίου έπρεπε να κινηθούν οι δράστες των εγκληματικών ενεργειών.
Οι δράστες των εγκληματικών αυτών πράξεων, ελεγχόμενοι πλήρως από το κόμμα και τα ιδεολογικά του όργανα και δρώντας εξ ονόματος και για λογαριασμό του κόμματος και της πολιτικής τους ιδεολογίας, μετά από κάθε μία αξιόποινη πράξη που τελούσαν, θεωρούσαν ότι προσέφεραν εξαιρετική υπηρεσία στην Πατρίδα και στο κόμμα τους, ότι επετύγχαναν “νίκη“ στη μάχη του “εθνικιστικού κινήματος“, πίστευαν δε ότι μέσω της παράνομης και εγκληματικής τους δράσης μετατρέποντο σε άτομα σημαντικά και υπολογίσιμα.
Οι δράστες αυτοί, ανεξάρτητα εάν πρόκειται για μέλη του κόμματος κατά την τυπική του όρου έννοια, ή υποστηρικτές ή οπαδούς ή φίλους του κόμματος, αφού για το κόμμα όλα αυτά τα άτομα είναι ενεργά και ισότιμα μεταξύ τους, σε όλα τα περιστατικά βίας που κατωτέρω αναφέρονται δεν έδρασαν αυτοβούλως αλλά προγραμματισμένα και οργανωμένα, κατά κανόνα ως μέλη “Ταγμάτων Εφόδου“ κάποιας Τοπικής Οργάνωσης, κυρίως δε εκείνων της Νίκαιας, του Περάματος και του Πειραιά, πάντοτε υπό την εποπτεία και καθοδήγηση κάποιου βουλευτή του κόμματος ή άλλου ηγετικού στελέχους κάποιας από τις εμπλεκόμενες Τοπικές Οργανώσεις. Ενεργούσαν εξ ονόματος και για λογαριασμό του κόμματος, όπως δήλωναν άλλωστε και κατά τις επιθέσεις τους, όπως έγινε κατά τις επιθέσεις αυτών στον κοινωνικό χώρο Αντίπνοια, σε βάρος των Αιγυπτίων Αλιεργατών, σε βάρος των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, στον κοινωνικό χώρο Συνεργείο και αλλού, εφαρμόζοντας πιστά τις ιδεολογικές αρχές του, τις ιδεολογικές διακηρύξεις του Αρχηγού, των Βουλευτών του και υψηλόβαθμων στελεχών του, τις οποίες προέβαλαν με κάθε ευκαιρία».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Εγκληματική οργάνωση είναι η Χρυσή Αυγή ως κόμμα
Πρέπει να σημειώσουμε εδώ πως είναι ο ίδιος ο φιρερίσκος Μιχαλολιάκος που έχει διακηρύξει ότι δεν υπάρχει ιδεολογία χωρίς πράξη, παραδεχόμενος σαφέστατα πως η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία, στην οποία ορκίστηκε και σήμερα ο Λαγός, απαιτεί και την ανάλογη δράση, η οποία δεν μπορεί παρά να είναι εγκληματική.
Στο πόνημά του «Μία Μεγάλη Ελλάδα σε μία Ελεύθερη Ευρώπη», και στις τρεις εκδόσεις (1992, 1999 και 2012) που έχουμε στα χέρια μας (μεταξύ 1999 και 2012 κυκλοφόρησε μια ακόμα, η τρίτη, έκδοση), ο Μιχαλολιάκος διακηρύσσει ότι δεν έχει ιδεολογία εκείνος που την αντίληψή του δεν την μετατρέπει σε πράξη και έργο. Ιδού τα σχετικά αποσπάσματα:
1η έκδοση, 1992: «Εχει δε κατά την άποψή μου Ιδέες, που τις Ιδέες του αυτές τις υπερασπίζεται με απόφαση και Πίστη. Δεν έχει καμία ιδεολογία εκείνος που την αντίληψή του δεν την μετατρέπει σε πράξη και έργο» (σελίδα 8). «Με λίγα απλά και ξεκάθαρα λόγια θα ήθελα τώρα να συνοψίσω ότι μέχρι τώρα αναφέρθηκε σαν Ιδεολογία και Πίστη μας… – Ιδέες χωρίς Πίστη είναι λόγος κενός χωρίς ουσία και περιεχόμενο. – Πιστεύω σε Ιδέες σημαίνει μάχομαι γι’ αυτές με συνέπεια, χωρίς να υπολογίζω το τίμημα» (σελίδα 21).
4η έκδοση 2012: «Ιδεολογία χωρίς Βούληση και Δράση είναι ένα αρρωστημένο και μουχλιασμένο διανοητικό κατασκεύασμα χωρίς καμία ουσία, ένα άχρηστο σκουπίδι της ιστορίας» (σελίδα 17). «Ιδέες χωρίς Πίστη είναι λόγος κενός χωρίς ουσία και περιεχόμενο. Πιστεύω σε Ιδέες σημαίνει μάχομαι γι΄ αυτές με συνέπεια, χωρίς να υπολογίζω το τίμημα» (σελίδα 32).
Το 2012, λοιπόν, ο φιρερίσκος συνέχιζε να δηλώνει με θράσος ότι θα μάχεται για τις ιδέες του με συνέπεια και χωρίς να υπολογίζει το τίμημα. Τις εθνικοσοσιαλιστικές ιδέες του, εννοείται, και όχι γενικά και αόριστα τις εθνικιστικές ιδέες. Ομολογούσε έτσι, ότι σκοπός της εγκληματικής δράσης της συμμορίας του ήταν η επικράτηση του εθνικοσοσιαλισμού στην Ελλάδα. Επομένως, κίνητρο στη δράση της ΧΑ ήταν ο γερμανικός εθνικοσοσιαλισμός, που σύμφωνα με τον φίρερ ήταν ένα φωτεινό μήνυμα στην ανθρωπότητα!
Τέσσερις συνήγοροι υπεράσπισης του φίρερ της ΧΑ Μιχαλολιάκου και ένας συνήγορος υπεράσπισης των Γερμενή και Κουκούτση προσπάθησαν ανεπιτυχώς να πείσουν το δικαστήριο του πρώτου βαθμού, ότι το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής είναι ένα νόμιμο κοινοβουλευτικό κόμμα που εμφορείται από τον λαϊκό εθνικισμό και όχι από τον εθνικοσοσιαλισμό και ότι δεν έχει καμία σχέση με τις ανθρωποκτονίες και τις απόπειρες ανθρωποκτονιών (μιλώντας με νομικούς όρους), για τις οποίες κατηγορούταν με βάση το παραπεμπτικό βούλευμα 215/2015.
Σπατάλησαν, μάλιστα, εφτά συνεδριάσεις από τις οποίες τις τέσσερις ανάλωσε ο συνήγορος υπεράσπισης των Γερμενή και Κουκούτση, Γ. Μιχαλόλιας, ο οποίος κουβαλούσε μια μεγάλη βαλίτσα για να δημιουργήσει την αίσθηση ότι έχει να πει σοβαρά πράγματα, που αθωώνουν την Χρυσή Αυγή από την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης και ιδιαίτερα τον φίρερ Μιχαλολιάκο. Αίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι ενώ αγόρευε με στόμφο για τέσσερις μέρες, ξέχασε να αναφέρει κάτι για τους δύο εντολείς του.
Ισχυρίστηκαν οι συνήγοροι υπεράσπισης, ότι από το δεύτερο συνέδριο της ΧΑ, το 1992, η ιδεολογία της είναι ο λαϊκός εθνικισμός και όχι ο εθνικοσοσιαλισμός. Και ότι οι ντούροι εθνικοσοσιαλιστές που ήταν στις γραμμές της αποχώρησαν, γιατί δήθεν δε συμφώνησαν με αυτήν την αλλαγή που επέφερε ο φίρερ Μιχαλολιάκος. Αυτός ο ισχυρισμός τους ήταν ψευδής. Προβάλλοντάς τον στη δίκη, στους δικαστές που είχαν πλήρη γνώση τόσο της δικογραφίας όσο και της ακροαματικής διαδικασίας, το μόνο που κατάφεραν ήταν να ενισχύσουν το κατηγορητήριο.
Στη δική μας αρθρογραφία, καθ’ όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, αποδείξαμε ότι τόσο ο… θεόπνευστος Αρχηγός Μιχαλολιάκος όσο και όλα τα στελέχη της ΧΑ ήταν και είναι ντούροι εθνικοσοσιαλιστές. Γι’ αυτό, άλλωστε, εξυμνούσαν τον Χίτλερ και την εγκληματική του δράση. Θυμίζουμε την εξήγηση που έδωσαν σε άρθρο με τίτλο «Εθνικιστές ή Ναζιστές», που δημοσίευσαν στις 6 Απρίλη του 2006 στο περιοδικό τους (αποτελεί το Αναγνωστέο Εγγραφο 422), για ποιο λόγο δεν χρησιμοποιούν τον όρο εθνικοσοσιαλισμός:
«Παλαιότερα, πριν χρόνια, χρησιμοποιείτο στα κείμενα του κινήματός μας ο όρος εθνικοσοσιαλισμός. Το γεγονός ότι τώρα χρησιμοποιούμε τους όρους εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε ιδέες. Απλά, θεωρούμε περισσότερο πολιτικά δόκιμο να χρησιμοποιούμε αυτούς τους όρους, γιατί είναι γεγονός ότι ο όρος ‘’εθνικοσοσιαλισμός’’ προκαλεί παρανοήσεις μετά από ένα ωκεανό προπαγάνδας εξήντα ολόκληρων χρόνων» (οι εμφάσεις δικές μας).
Ηρθε, λοιπόν, σήμερα ο Λαγός και έβαλε την ταφόπλακα στο πτώμα της υπερασπιστικής γραμμής των νεοναζιστών.
