Να τελειώνει και το παραμυθάκι με τον «ολυμπιονίκη βασιλιά», γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση παραγκωνίστηκαν εκείνοι που πήραν το ολυμπιακό μετάλλιο στη Ρώμη το 1960, για να προβληθεί ο Γλίξμπουργκ. Ο Κοκός με την αδερφή του Σοφία έκαναν και ιστιοπλοΐα (σάμπως είχαν και τίποτ’ άλλο να κάνουν;). Επειδή τα πήγαιναν καλούτσικα, πήραν για προπονητή τον ιστιοπλόο Οδυσσέα Εσκιτζόγλου, που υπηρετούσε στο Ναυτικό. Ο Εσκιτζόγλου δεν ήταν χομπίστας, όπως οι Γλίξμπουργκ, αλλά φτασμένος ιστιοπλόος διεθνούς ακτινοβολίας. Ηταν ήδη πρωταθλητής Ευρώπης, μεσογειονίκης και πέντε φορές πρωταθλητής Ελλάδας στα σκάφη τύπου “Lightning”.
Οι Γλίξμπουργκ έφεραν ένα σκάφος τύπου “Dragon“ (μήπως από την τσέπη τους το πλήρωσαν;) και ο Εσκιτζόγλου έπεισε τον Κοκό πως αν βγάλουν τη Σοφία και πάρουν έναν έμπειρο ιστιοπλόο μπορούν να χτυπήσουν μετάλλιο στη Ρώμη. Ο Κοκός δέχτηκε και έτσι έκαναν τη Σοφία αναπληρωματική, συμπληρώνοντας το πλήρωμα με τον επίσης γνωστό ιστιοπλόο Γιώργο Ζαΐμη. Εφεραν και έναν διάσημο δανό προπονητή, προετοιμάστηκαν καλά και μ’ αυτή τη σύνθεση κατέβηκαν στη Ρώμη και βγήκαν πρώτοι: κυβερνήτης ο Εσκιτζόγλου και πλήρωμα ο Ζαΐμης με τον Κοκό. Οι Γλίξμπουργκ, όμως, φρόντισαν να εξαφανίσουν τον κυβερνήτη και να παρουσιάζουν ως κυβερνήτη τον ναύτη Κοκό! Ακόμα και στην απονομή των μεταλλίων πρώτος στήθηκε ο ξεδιάντροπος Κοκός και όχι ο κυβερνήτης Εσκιτζόγλου. Ακόμα και στον αθλητισμό γαϊδούρια ήταν πάντοτε, μαθημένοι να κλέβουν τους άλλους.
Ο Κοκός έκανε το κομμάτι του πάνω στις πλάτες των δυο έμπειρων ιστιοπλόων και δεν ξανακατέβηκε σε αγώνα. Σε ιστιοπλοϊκό έμπαινε πλέον μόνο με καμιά γκόμενα. Αντίθετα, ο Εσκιτζόγλου με τον Ζαΐμη συνέχισαν να αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο και να κερδίζουν διακρίσεις. Το 1964 ήρθαν όγδοοι στο Τόκιο (με τρίτο τον Μαγουλά) και το 1968 15οι στο Μεξικό (με τρίτο τον Βογιατζή).
Και ο Μπάμπης βασιλόφρων;
Μια «λαμπρή τελετή» θα ήθελε να δει ο Μπάμπης Παπαδημητρίου στην κηδεία του έκπτωτου Κοκού Γλίξμπουργκ! Τι διάολο, βασιλόφρονες και οι νεοφιλελεύθεροι; Μετά βίας πήρε 30% ο Κοκός στο δημοψήφισμα του 1974. Το 70% κατούρησε μέσα στην κορόνα (το ιστορικό πλέον σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη). Πόσοι απ’ αυτούς έχουν απομείνει στη ζωή; Ούτε εκλέγεται στη Λακωνία ο νεοφιλελεύθερος Μπάμπης για να πεις ότι ψάχνει ψήφους χουντοβασιλικών. Μάλλον το ψιλοκοσκινίζουμε. Οπως κάποτε νοσταλγούσε «μια σοβαρή χρυσή αυγή», έτσι τώρα ονειρεύεται «μια λαμπρή τελετή» με βασιλιάδες, πρίγκιπες, αγήματα και κιλίβαντα πολυβόλου! Είναι να το ‘χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες.
Πληρώνουμε και για να τον παραχώσουν
Οταν πεθαίνει ένας έλληνας πολίτης, οι συγγενείς του πληρώνουν τα πάντα. Τον τάφο, τους ανθρώπους που θα σκάψουν και μετά θα σκεπάσουν με χώμα το φέρετρο, το νεκροταφείο του δήμου. Παπάδες και ψαλτάδες άμα θέλεις παίρνεις, αλλά τα υπόλοιπα τα πληρώνεις οπωσδήποτε (τα «κοράκια» στα οποία απευθυνόμαστε σ’ αυτές τις περιπτώσεις έχουν τιμοκαταλόγους με τα στάνταρ και τα έξτρα). Για τον ιδιώτη Κοκό Γλίξμπουργκ, όμως, το ελληνικό κράτος πληρώνει συνεργεία για να καθαρίσουν και να τακτοποιήσουν το Τατόι. Δηλαδή, δε φτάνει που έχει φάει το καταπέτασμα η φαμίλια του, πληρώνουμε και για να τους παραχώσουν σε νεκροταφείο που το θεωρούν δικό τους, μολονότι ο χώρος ανήκει στο ελληνικό κράτος και ο Γλίξμπουργκ εισέπραξε 13,7 εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση (χώρια τα πολύτιμα αντικείμενα που έκλεψε και τα πουλάει στις δημοπρασίες πολυτελείας).
Ο Τζορτζ Κλούνι του Βατικανού!
Η συστηματική ενασχόληση με τα τεκταινόμενα στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας έφερε πίσω στα της Καθολικής. Εχουμε αρθρογραφήσει για τον «ζεν πρεμιέ της ιεραρχίας», τον δεσπότη Νέας Ιωνίας και περιχώρων Γαβρίλο, αλλά δεν ξέραμε τίποτα για τον «Τζορτζ Κλούνι του Βατικανού», κατά κόσμο καρδινάλιο Γκέοργκ Γκένσβαϊν. Αυτός ήταν προσωπικός γραμματέας του προηγούμενου πάπα, του ακροδεξιού γερμανού Γιόζεφ Ράτσινγκερ, που αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό το βάρος των σκανδάλων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από κληρικούς και λαϊκούς του καθολικισμού. Με το που πέθανε ο Ράτσινγκερ, ο «Τζορτζ Κλούνι του Βατικανού» άρχισε να κινείται ενάντια στον νυν πάπα Φραγκίσκο, ο οποίος τον έχει βάλο στον πάγο. Εγραψε και βιβλίο με τίτλο: «Nient’altro che la verita» (Τίποτ’ άλλο εκτός από την αλήθεια) και άρχισε να μοιράζει προδημοσιεύσεις σε ιταλικές εφημερίδες με μπηχτές κατά του Φραγκίσκου. Ο τελευταίος είναι μεγάλος και ασθενής και ο «Τζορτζ Κλούνι του Βατικανού» μάλλον φιλοδοξεί να τον διαδεχτεί, συσπειρώνοντας την σκληροπυρηνική ακροδεξιά του καθολικισμού. Κι αν δεν τον διαδεχτεί ο ίδιος, να παίξει ρόλο στη διαδοχή και να πάρει γερό πόστο δίπλα στον επόμενο πάπα. Ο Φραγκίσκος, μέλος ιησουητικού τάγματος στην Αργεντινή, έχει αποδείξει ότι είναι αδίστακτος (έφτασε στο σημείο να καρφώσει στη χούντα του Βιδέλα ιερωμένους που ακολουθούσαν τη θεολογία της απελευθέρωσης), αλλά δεν ξέρουμε πόσο δυνατός είναι σ’ αυτή τη φάση. Εχει βέβαια ανθρώπους γύρω του κι εμείς περιμένουμε ντέρμπι.
