«Οι ευρωβουλευτές εκφράζουν βαθιά ανησυχία για τα πορίσματα της έρευνας και το μέγεθος των σοβαρών παραπτωμάτων και άλλων παρατυπιών που διαπίστωσε η Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης της ΕΕ (OLAF) υπό τη διαχείριση του προηγούμενου εκτελεστικού διευθυντή του Οργανισμού, ο οποίος παραιτήθηκε στις 28 Απριλίου 2022 μετά τη δημοσίευση της σχετικής αποκαλυπτικής έκθεσης. Ο Οργανισμός δεν προστάτευσε τα θεμελιώδη δικαιώματα των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο και, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, συμμετείχε στις παράνομες επαναπροωθήσεις τουλάχιστον 957 προσφύγων από τον Μάρτιο του 2020 έως τον Σεπτέμβριο του 2021, αναφέρει το Κοινοβούλιο.
…
Οσον αφορά την Ελλάδα, το Κοινοβούλιο εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τις πρόσφατες αποκαλύψεις των ΜΜΕ που είχαν πρόσβαση στην έκθεση της OLAF, σύμφωνα με την οποία η πρώην εκτελεστική ηγεσία του Οργανισμού ήταν ενήμερη για παράνομες επαναπροωθήσεις και στήριζε και συμμετείχε στη χρηματοδότησή τους, και παροτρύνει την Επιτροπή να αναλάβει σοβαρή ευθύνη και να λάβει σαφή μέτρα για να διασφαλίσει ότι δεν θα επαναληφθούν τέτοιες καταστάσεις και να καταστήσει τους οργανισμούς και τους φορείς της ΕΕ υπόλογους για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκφράζει επίσης περαιτέρω ανησυχία για το γεγονός ότι (σύμφωνα με αναφορές) διερμηνέας που απασχολείται από τον Οργανισμό δέχθηκε επίθεση από Ελληνες συνοριοφύλακες, μαζί με τουλάχιστον 100 υπηκόους τρίτων χωρών, και στη συνέχεια εξαναγκάστηκε να διασχίσει τα σύνορα προς την Τουρκία και καλεί τον Οργανισμό και τις ελληνικές αρχές να επιταχύνουν την έρευνα και να επιβάλουν κυρώσεις για κάθε πιθανό παράπτωμα».
Τα αποσπάσματα είναι από σημερινή Ανακοίνωση Τύπου του Ευρωκοινοβούλιου, το οποίο αρνήθηκε να ολοκληρώσει τη λεγόμενη «διαδικασία απαλλαγής» για το 2020 για τον Frontex και το Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, «345 ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ της σύστασης της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αρνηθεί τη χορήγηση απαλλαγής στον Frontex, ενώ 284 ψήφισαν κατά της πρότασης (δηλ. υπέρ της χορήγησης απαλλαγής) και 8 απείχαν».
Η απόφαση αυτή του Ευρωκοινοβούλιου, ενός κατεξοχήν συντηρητικού οργάνου, είναι ένα ηχηρό χαστούκι στο μάγουλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία τις τελευταίες μέρες προσπαθεί να βγει στον αφρό, κάνοντας σημαία τη φρικτή υπόθεση των 92 προσφύγων που βρέθηκαν γυμνοί στην ελληνική όχθη του Εβρου.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρήκε την ευκαιρία να ξεφύγει από το στρίμωγμα που της κάνει εδώ και αρκετό καιρό η τουρκική προπαγάνδα, κατηγορώντας την Τουρκία ότι επιτρέπει στην επικράτειά της να αναπτύσσονται φαινόμενα απάνθρωπης και εξευτελιστικής συμπεριφοράς προς πρόσφυγες και μετανάστες. Η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, όμως, λέει ότι τα ίδια και χειρότερα γίνονται από το ελληνικό κράτος και τον Frontex, στη θάλασσα και στα στεριά.
Τι επιδιώκει η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Τον συμψηφισμό: και εσείς τα ίδια κάνετε. Ελλάδα και Τουρκία παίζουν στα ζάρια ανθρώπινες ζωές, έχοντας εντάξει και τους πρόσφυγες σαν πρώτη ύλη στον μεταξύ τους ανταγωνισμό.
Η θεωρία ότι οι διακινητές υποχρέωσαν τους πρόσφυγες να γδυθούν, τους πήραν τα ρούχα και τα διαβατήρια και τους οδήγησαν με βάρκες στην ελληνική πλευρά του Εβρου «μπάζει». Τι λόγο είχαν οι διακινητές να γδύσουν τους πελάτες τους; Μόνο έναν: να είναι γυμνοί, ώστε οι ελληνικές αρχές να μην τολμήσουν να τους πλακώσουν στο ξύλο και να τους στείλουν πίσω στην Τουρκία, όπως έχουν κάνει με τόσους άλλους (όπως σημειώνει και το Ευρωκοινοβούλιο, πλέον, και όχι μόνο άνθρωποι και οργανώσεις που στέκονται αλληλέγγυοι/ες προς τους πρόσφυγες). Και το πιθανότερο είναι ότι αυτό έγινε με τη συναίνεση των προσφύγων (γι’ αυτό και σ’ ένα τόσο μεγάλο αριθμό υπήρχαν μόνο άνδρες).
Οσο για τα διαβατήρια, ας πάνε να τα πουλήσουν αλλού αυτά. Κανένας πρόσφυγας που διασχίζει παράνομα τα ελληνικά σύνορα, στεριανά ή θαλάσσια, δεν κουβαλά μαζί του διαβατήριο ή άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο. Αυτά παραμένουν σε ασφαλή χέρια στην Τουρκία και αποστέλλονται αργότερα. Εχοντας διαβατήριο ο πρόσφυγας γίνεται αμέσως «πακέτο» και απελαύνεται. Χωρίς διαβατήριο μπορεί να κερδίσει κάποιο χρόνο και ο χρόνος τρέφει την ελπίδα της μη απέλασης.
Ας παρακάμψουμε, λοιπόν, τα παιχνίδια προπαγάνδας και της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης και ας πάμε στην καρδιά του προβλήματος. Αλλοι ξυλοκοπούνται και υποχρεώνονται να επιστρέψουν στην Τουρκία, ενώ έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα ασύλου. Αλλοι πνίγονται στη θάλασσα. Αλλοι ξεγυμνώνονται και περιμένουν να πάνε οι έλληνες μπάτσοι και συνοριοφύλακες να τους πιάσουν, ώστε να γλιτώσουν το ξύλο και την επαναπροώθηση και να μπορέσουν να υποβάλουν αίτηση για χορήγηση ασύλου. Οικογένειες πουλάνε περιουσιακά στοιχεία, δανείζονται, αφαιμάζονται οικονομικά. Κάθε αποτυχία και νέος δανεισμός. Μια ασύλληπτη ταλαιπωρία. Ενας μεσαίωνας στην καρδιά της Ευρώπης.
Αυτοί που καταστρέφουν ολόκληρες περιοχές του πλανήτη με επεμβάσεις, πολέμους, ληστρική εκμετάλλευση, εφαρμόζουν τις πιο βάρβαρες μεθόδους πάνω σε όσα από τα θύματα της πολιτικής τους προσπαθούν να περάσουν στην Ευρώπη που τη βλέπουν σαν «γη της επαγγελίας». Τα ίδια κάνουν οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές στους πεινασμένους από τη Λατινική Αμερική που προσπαθούν να μπουν στις ΗΠΑ. Τα ίδια κάνουν οι Ισπανοί, σε συνεργασία με τους Μαροκινούς στους ισπανικούς θύλακες στην Αφρική.
Η εικόνα των 92 γυμνών προσφύγων στον Εβρο, τα νεκρά σώματα γυναικών και παιδιών που ξεβράστηκαν στη Λέσβο, οι πρόσφυγες που γκρεμοτσακίστηκαν στα απότομα βράχια των Κυθήρων, είναι οι εικόνες του πολιτισμού της απανθρωπιάς, του σύγχρονου καπιταλισμού.
