«Οσο για το σλόγκαν πως “το κράτος δολοφονεί“ θα θέλαμε να τους ενημερώσουμε πως ο Κουφοντίνας αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας και το κράτος τον περιθάλπει». Ετσι σχολίασε το γραφείο Τύπου της ΝΔ, τρικ που πετάχτηκε χθες έξω από τα κεντρικά γραφεία του κυβερνώντος κόμματος.
Πρόκειται για κυνική ομολογία βασανιστών: τον έχουμε οδηγήσει σε απεργία πείνας (45 μέρες συμπληρώθηκαν σήμερα), αλλά τον παρακολουθούμε στην Εντατική!
Για ποιο λόγο; Για να τον υποβάλλετε σε αναγκαστική σίτιση μόλις χάσει την επαφή του με το περιβάλλον; Δεν ξέρετε ότι αυτό συνιστά βασανιστήριο; Οχι σύμφωνα με τη δική μας άποψη, αλλά σύμφωνα με τις διακηρύξεις διεθνών ιατρικών συνεδρίων και του ΟΗΕ. Δεν ξέρετε ότι οι γιατροί (και το ανώτερο συνδικαλιστικό τους όργανο) έχουν τοποθετηθεί με κατηγορηματικότητα ότι δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα ενάντια στη βούληση του απεργού πείνας και κυρίως ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε υποχρεωτική σίτιση;
Για ποιο λόγο τον παρακολουθείτε τότε; Μέχρι να πάθει κάποια μόνιμη βλάβη στην υγεία του (π.χ. να χάσει τα νεφρά του) ή μέχρι να πεθάνει;
Και κάτι ακόμα. Αφού αυτοί που «πέρασαν μπροστά από τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στην Πειραιώς» ήταν απλώς μια «ομάδα φωνακλάδων», γιατί οργανώθηκε ολόκληρη αστυνομική επιχείρηση, για να τους περικυκλώσει πρώτα στο σταθμό του Ηλεκτρικού στο Μοσχάτο και στη συνέχεια για να προσαγάγει πάνω από 100 άτομα, στοιβάζοντάς τους σε κλούβες και λεωφορεία και μεταφέροντάς τους στο Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη;
Οι συγκεντρώσεις του άρθρου 11 του Συντάγματος (πολιτικές συγκεντρώσεις) δεν απαγορεύονται από την ΚΥΑ για το «λοκντάουν», ούτε έχει εκδοθεί αστυνομική απαγόρευση. Οταν έφτασαν οι μπάτσοι, καμιά συγκέντρωση δε γινόταν. Οι διαδηλωτές είχαν τελειώσει και περίμεναν να πάρουν το τρένο. Γιατί τους τσουβάλιασαν στις κλούβες, κατά παράβαση κάθε κανόνα «κοινωνικής αποστασιοποίησης»;
Ρητορικά είναι, όπως αντιλαμβάνεστε, τα ερωτήματα. Κάθε εκδήλωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα πρέπει να τσακίζεται. Αυτή είναι η εντολή και οι νόμοι δεν ισχύουν ειδικά γι’ αυτές τις εκδηλώσεις. Οταν μάλιστα ακούγεται και το σύνθημα «Ες Ες, Ες Ες, ΝουΔού, παιδεραστές» και στη ΓΑΔΑ φιλοξενείται ο «γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης», προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού για την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, αντιλαμβανόμαστε ότι τα νεύρα είναι πιο τσιτωμένα…
Κραυγή καταγγελίας
Περισσότεροι από 500 άνθρωποι της τέχνης και της δημοσιογραφίας έχουν υπογράψει κείμενο αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα (η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται στο spithas@otenet.gr). Ακολουθεί το κείμενο:
«Η απεργία πείνας αποτελεί ιστορικά πάντα “αποκοτιά” καθώς ο απεργός πείνας βουλητικά επιβάλλει στον εαυτό του την αντιστροφή του βασικού ενστίκτου της ζωής, της αυτοσυντήρησης. Προκειμένου να διασώσει την αξιοπρέπειά του, θέτει σε κίνδυνο ακόμα και αυτό το αδιαπραγμάτευτο όριο της σωματικότητας.
Οσοι και όσες υπογράφουμε αυτό το κείμενο αισθανόμαστε ότι αυτή η συνθήκη μας αφορά. Σήμερα που ο ολοκληρωτικός έλεγχος είναι η κατάσταση των πραγμάτων, που οι κατακτήσεις χάνονται και οι νόμοι καταπατούνται, που η κατάσταση εξαίρεσης είναι ο κανόνας, αναγορεύεται σε ύψιστο χρέος ο σεβασμός και η υπεράσπιση της ετερότητας ως μέρος της από κοινού αλήθειας των ανθρώπων.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 8 Γενάρη ζητώντας απλώς να εφαρμοστεί και γι’ αυτόν ο νόμος. Για μια ακόμα φορά οδηγείται να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του, να βλάψει ανεπανόρθωτα την υγεία του.
Η κοινωνία δεν μπορεί να μένει σιωπηλή απέναντι σε μια τέτοια εξέλιξη, έσχατη επιλογή ενός κρατουμένου που, ακόμα και μετά από 18 χρόνια φυλακής, δέχεται μια παράλογη επίθεση στο πρόσωπό του κάθε φορά που ασκεί ή διεκδικεί τα δικαιώματα που είναι αυτονόητα για κάθε φυλακισμένο.
Η Πολιτεία δεν μπορεί να μένει σιωπηλή όταν εγκαλείται για φωτογραφικές διατάξεις, για παραβίαση των νόμων που η ίδια θέσμισε, για χειρισμούς που δημιουργούν υπόνοιες εκδικητικής συμπεριφοράς και αναιτιολόγητης επιβάρυνσης της θέσης ενός φυλακισμένου. Ενός ανθρώπου δηλαδή που βρίσκεται υπό την εποπτεία της, υπόκειται στους νόμους της και που η υγεία και η ζωή του είναι στην απόλυτη δικαιοδοσία της.
Αυτό που ζητάει ο απεργός είναι να γυρίσει στο υπόγειο κελί του Κορυδαλλού όπου κρατήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, κάτι που ο νόμος προβλέπει, και να σταματήσει ο πόλεμος που συνεχώς δέχεται χωρίς να γίνεται αντιληπτό ποιά στάση του χρεώνεται που να τον δικαιολογεί.
Το αίτημά του είναι δίκαιο και η διαμαρτυρία του εύλογη.
Δεν ζητάει κάποια ειδική μεταχείριση αλλά την εφαρμογή των νόμων.
Τα αιτήματα του Δημήτρη Κουφοντίνα πρέπει να γίνουν δεκτά τώρα, για να μη δοκιμαστεί περισσότερο η ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και για να διασωθεί η ευαισθησία και η τιμή της κοινωνίας μας που κινδυνεύει να χρεωθεί μια απευκταία εξέλιξη. Γιατί σε τελική ανάλυση, όχι μόνο ο νομικός πολιτισμός αλλά και το ήθος μιας κοινωνίας κρίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις!».
