Ενας νέος άνθρωπος λιντσαρίστηκε εν μέση οδώ, πρώτα από δύο «αγανακτισμένους πολίτες» και μετά από οχτώ μπάτσους. Αφησε την τελευταία του πνοή σ’ ένα ασθενοφόρο με το οποίο μετεφερόταν ημιθανής στο νοσοκομείο. Οι τέσσερις μπάτσοι που κατηγορήθηκαν αθωώθηκαν. Ο ένας από τους δύο πολίτες που καταδικάστηκαν σε δεκαετή κάθειρξη (ο κοσμηματοπώλης) θα εκτίσει την ποινή του κατ’ οίκον. Ο δεύτερος (ο μεσίτης), ο μοναδικός που οδηγήθηκε στη φυλακή, αποφυλακίστηκε χθες, δύο μόλις μήνες μετά τη φυλάκισή του!
Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα της αντιμετώπισης μιας ειδεχθούς δολοφονίας. Κι αυτήν πρέπει να κρατήσουμε, όχι τις νομικές και δικαστηριακές λεπτομέρειες που τη συνέθεσαν. Γιατί αυτές οι λεπτομέρειες υποτίθεται πως είναι ίδιες για κάθε πολίτη, όμως αλλιώς εφαρμόζονται σε όσους δίνουν αγώνα υπέρ της ελευθερίας και αλλιώς σε «νοικοκυραίους» και «όργανα της τάξης».
Αναμενόμενο. Ο νεαρός Κούρος, το προσφυγόπουλο από το Ιράν με τις εξαιρετικές ικανότητες, που αρίστευσε στις πανελλαδικές, χρησιμοποιήθηκε σαν γλάστρα για ένα σόου του Μητσοτάκη. Η ΜΚΟ «Παιδικά Χωριά SOS Eλλάδος» έπαιξε το ρόλο του ενδιάμεσου, τιμώντας το ρόλο της ως μηχανισμού του συστήματος. Ηταν μια αηδιαστική φιέστα καθώς σ’ αυτήν όχι μόνο δεν ακούστηκε ούτε λέξη ενάντια στην αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, αλλά αυτή εμφανίστηκε ως το αντίθετο απ’ αυτό που είναι. Το αποκορύφωμα: ο νεαρός Κούρος συναντήθηκε στη συνέχεια και με τον Μηταράκη!
Ο πόλεμος της προπαγάνδας
Στα πράσα πιάστηκε το Reuters από τις ρωσικές υπηρεσίες προπαγάνδας, που κυριολεκτικά «διυλίζουν τον κώνωπα». Δεν πρόσεξε την τεράστια σβάστικα στο μπράτσο του Ουκρανού ή δεν έδωσε σημασία στη σβάστικα, θεωρώντας ότι δε θα φανεί. Την πρόσεξαν, όμως, οι ρωσικές υπηρεσίες προπαγάνδας και η απάντηση ήρθε με τουίτ της Ρωσικής Αντιπροσωπίας για τον Ελεγχο των Εξοπλισμών στη Βιένη.
«“Δεν υπάρχουν Ναζί στην Ουκρανία“ (c) – Διορθώσαμε το λάθος σου, Reuters – ένα ακόμη προπαγανδιστικό κόλπο για να συκοφαντηθεί η Ρωσία
Σε περίπτωση που το ξεχάσατε, ένας Ναζί είναι ένας Ναζί είναι ένας Ναζί
Γι’ αυτό, όλοι οι στόχοι της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης στην Ουκρανία θα επιτευχθούν».
Αυτά γράφει το τουίτ σε μια επίδειξη χοντροκομμένης τυπικής λογικής, με την οποία προσπαθεί να δικαιολογηθεί η ρωσική ιμπεριαλιστική πολιτική.
Οι ναζί είναι ναζί, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι πυροδότηση ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου και η ουκρανική ηγεσία, με και χωρίς ναζί, διεξάγει ιμπεριαλιστικό πόλεμο για λογαριασμό της Δύσης.
Εγκλημα διαρκείας
Ας υποθέσουμε ότι είσαι τουρίστας, έχεις αγοράσει ένα εβδομαδιαίο πακέτο διακοπών σε κάποιο all inclusive ξενοδοχείο και την επομένη της άφιξής σου στην Ελλάδα σηκώνεις πυρετό, αρχίζεις να βήχεις, αισθάνεσαι αδυναμία κτλ. Υποψιάζεσαι τι τρέχει, αλλά τις διακοπές τις έχεις πληρωμένες. Δεν κάνεις τεστ (ή πάς και αγοράζεις ένα self test από το φαρμακείο και κρατάς για τον εαυτό σου το θετικό αποτέλεσμα) και ακολουθείς κανονικά το πρόγραμμά σου. Πόσοι/ες θα έχουν την ευαισθησία να πετάξουν στον κουβά τα λεφτά που πλήρωσαν για διακοπές και να κλειστούν στο δωμάτιό τους, ζητώντας από το ξενοδοχείο να τους πηγαίνει εκεί το φαγητό και τον καφέ (ξενοδοχεία καραντίνας σε κάθε τουριστικό προορισμό δεν υπάρχουν πλέον), όταν μάλιστα ξέρουν πως δεν το κάνουν άλλοι (κάπως έτσι δημιουργούνται τα συλλογικά άλλοθι);
Ενα απλό παράδειγμα φέραμε. Το έγκλημα είναι διαρκές και έχει πάρα πολλές αντίστοιχες πτυχές, που απλώνονται από τους χώρους εργασίας (βασική πηγή υπερμετάδοσης) μέχρι τους χώρους μαζικής διασκέδασης.
Πρόκληση
«Αποτελεί πολιτική ύβρη κατά του λαού η κριτική της ΝΔ για το δημοψήφισμα του 2015. Στο δημοψήφισμα ο λαός μίλησε και στις εκλογές που ακολούθησαν ο λαός ενέκρινε». Προκλητική δήλωση του συριζαίου Τρύφωνα Αλεξιάδη. Αρκεί να θυμίσουμε την αποχή-ρεκόρ του 43,43% στις μνημονιακές εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη του 2015. Σε σχέση με τις εκλογές του Γενάρη του 2015, 764.061 περισσότεροι πολίτες δεν πήγαν να ψηφίσουν! ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ παρέα δεν εκπροσωπούσαν παρά το 21,20% του εκλογικού σώματος.
Ως στυγνός εξουσιαστής, όμως, ο Αλεξιάδης έχει ένα δίκιο. «Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης». Αυτό είναι το δόγμα των αστικών πολιτικών κομμάτων. Ας το θυμόμαστε για την επόμενη φορά που θα στηθούν κάλπες (η οποία δεν αργεί – είτε πρόωρα στηθούν είτε στο τέλος της τετραετίας).
