Η φωτογραφία δείχνει το μέγεθος της πρόκλησης. Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αυγενάκης και ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας (ο άνθρωπος του Μαξίμου που διαχειρίζεται τα λεφτά, όπως και στην κυβέρνηση Κούλη 1, που είχε άλλο πόστο αλλά έκανε την ίδια δουλειά) πήραν αλά μπρατσέτα τον παραπαίοντα περιφερειάρχη Θεσσαλίας Αγοραστό και άρχισαν να γυρίζουν πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά του κάμπου, μοιράζοντας πέτσινες υποσχέσεις, μπας και γυρίσουν το κλίμα στην περιοχή και καταφέρουν να εκλέξουν τον Αγοραστό έστω και στο νήμα. Τόσο προκλητική κυβερνητική παρέμβαση την τελευταία προεκλογική εβδομάδα δεν έχουμε ξαναματαδεί. Μιλάμε για το ανώτατο στάδιο του μαυρογιαλουρισμού.
ΥΓ1. Για το ότι οι υποσχέσεις είναι πέτσινες αναμείνατε ειδικό άρθρο από τις στήλες του ΚΟΝΤΡΑ-eksegersi.gr. «Ψήνεται»…
ΥΓ2. Το βράδυ της περασμένης Κυριακής ο Αγοραστός βρισκόταν σε τέτοια απελπισία που δεν μπορούσε να κρατήσει τα νεύρα του. Εφτασε στο σημείο να πλακωθεί με δυο δημοσιογράφες του ΑΝΤ1, που συμμετείχαν στο πάνελ του Χατζηνικολάου. Τις αποκαλούσε ψεύτρες (πρωτοφανές για πολιτικό παράγοντα) κι αυτές απολάμβαναν τον εκνευρισμό του, ρωτώντας ήρεμα και περιγράφοντας τα πεπραγμένα του. Μιλάμε για κανονικό Βατερλό.
Συνάντηση γιγάντων
Τίγκα στους σελέμπριτι το περιφερειακό συμβούλιο του Χαρδαλιά. Κι εμείς αρχίσαμε ήδη να φανταζόμαστε μια συνεδρίαση στην οποία θα είναι από κοινού εισηγητές ο Big Sofo, ο Iron Mike και ο νικητής του Survivor (ζητούμε συγγνώμη, αλλά μας διαφεύγει το όνομά του). Είναι σίγουρο πως θα ξεπεράσουν τις ελάχιστες παρεμβάσεις στη Βουλή ενός άλλου γίγαντα, του τιτανοτεράστιου Γιώργου Ανατολάκη (με το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη είχε εκλεγεί).
Βαλτός είναι ή έχει πάθει vertigo;
Εντάξει, το ξέρουμε ότι στον ΣΥΡΙΖΑ είναι «μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα», αλλά εκείνον τον Σπίρτζη δεν μπορούμε να τον πιάσουμε. Βγαίνει και προτείνει «πολύ στενή συνεργασία όχι μόνο με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και με άλλους χώρους, συλλογικότητες, προσωπικότητες που έχουν πάει απογοητευμένοι και ιδιωτεύουν». Και το κορυφώνει: «Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο το κόμμα της Αριστεράς και το κόμμα της Σοσιαλδημοκρατίας να μπουν σε άλλες διαδικασίες προκειμένου ακόμη και να ενοποιηθούν, ακόμη και να έχουν κοινή κάθοδο στις εκλογές σαν ένα κόμμα»!
Είναι αυτό υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ; Οχι βέβαια, αφού τον παρουσιάζει να εκλιπαρεί τη στενή συνεργασία -μέχρι ενοποίησης!- με το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ. Είναι υπέρ του ΠΑΣΟΚ; Ασφαλώς ναι, αφού εμφανίζει τον ΣΥΡΙΖΑ να εκλιπαρεί σε στιλ «να ενωθούμε για να μη χαθούμε». Οχι πως θα κάνουν καμιά πρακτική κίνηση οι πασόκοι (δεν είναι πολιτικά ηλίθιοι), αλλά όλος ο σπίρτζειος ντόρος τους ευνοεί. Τόσο που θα ‘λεγε κανείς ότι ο τέως πασόκος Σπίρτζης είναι βαλτός. Επειδή δεν βλέπουμε να τον ακολουθούν άλλοι, θα λέγαμε ότι έχει πάθει vertigo. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
O βαρκάρης ναυάγησε στα ρηχά
Μια χαρά ήταν ο ναύαρχος με την κόκκινη φόρμα (σαν τον Μπομπ τον μάστορα), όταν οδηγούσε τη βάρκα που πήγε τον Κασσελάκη στη Μακρόνησο. Τι τις θέλει τις πολιτικές δηλώσεις; Την είδε ηγέτης ο βαρκάρης και έκανε δηλώσεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίξει τους «αντάρτες» της ΝΔ στον δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών. Και προτού αποσώσει την… ανάλυσή του, ήρθε η… σβουριχτή διάψευση από την Κουμουνδούρου ότι όσα είπε ο απόστρατος «είναι προσωπικές απόψεις και εκτός γραμμής». «Οχι στους “γαλάζιους” αντάρτες. Ναι στους προοδευτικούς υποψηφίους. Ισχύουν όλα όσα είπε το βράδυ των εκλογών ο πρόεδρος του κόμματος», είπε η Κουμουνδούρου (ο Κασσελάκης, δηλαδή, όχι κάποιος… μοχθηρός της εσωκομματικής αντιπολίτευσης). Γι’ αυτό σου λέμε, ναύαρχε, πρόσεχε εσύ τη βάρκα και άσε τα πολιτικά για τους άλλους.
Η σιδηρά κυρία
Αντίθετα από τον ναύαρχο-βαρκάρη, η Θοδώρα η Τζάκρη το παίζει «σιδηρά κυρία». Μιλώντας στο Open έκανε λόγο για «ακραία, μειοψηφική και αυτοαναφορική εσωκομματική αντιπολίτευση» και εκτίμησε πως στο Συνέδριο «θα χάσει με ποσοστό 80%»! Ποιος είδε την Πέτη (Πέρκα) και δε φοβήθηκε. «Η κυρία Τζάκρη μάς είπε ότι θα μας πάρει τα κεφάλια. Εχει έρθει στο κόμμα μας από ένα άλλο κόμμα, την καλοδεχτήκαμε και πολύ καλά κάναμε, αλλά υπάρχουν και αρχές. Αν κάποιος ήθελε ένα άλλο κεντρώο κόμμα, ας έκανε ένα άλλο δικό του κόμμα», είπε.
Family affair
H πρόεδρος της καρδούλας απέκτησε δικό της πρόβλημα. Εναν προς ένα και μία προς μία τους/τις διάλεξε μετά τις πρώτες εκλογές, ώστε να μην έχει «τον πάσα ένα» στην κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά εμπίστους της. Και ξαφνικά αναγκάστηκε να διαγράψει από την Κοινοβουλευτική της Ομάδα τον βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης Μιχάλη Χουρδάκη, ο οποίος με ανάρτησή του στο Facebook είχε στηρίξει υποψηφιότητες από τους συνδυασμούς του Ζέρβα και του Χαρδαλιά. Του ζήτησε και την έδρα πίσω του Χαρδάκη, αλλά αυτός ακολούθησε τον… κανόνα: δήλωσε ότι δεν θα παραδώσει την έδρα του και ότι θα συνεχίσει να ασκεί τα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα. Η ανησυχία τώρα είναι μήπως τον ακολουθήσει και η μητέρα του που είναι κι αυτή βουλευτίνα του κόμματος της καρδούλας.
Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας;
Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα nextdeal.gr: «Ο Καρλ Μαρξ για την αξία της ασφάλισης! Την ουσιαστική διάσταση της ασφάλισης αναδεικνύει ο Καρλ Μαρξ στο «Κεφάλαιο». Τώρα που όλοι τοποθετούνται στο θέμα ασφάλιση, είτε αυτή αφορά τις κατοικίες, είτε τις κλοπές αυτοκινήτων, είτε τις ασφαλίσεις ζωής και ορισμένοι κομματικοί φορείς, συνδικαλιστικές ενώσεις, αλλά και ιδιώτες εκφράζουν επιφυλάξεις ή είναι και πολέμιοι της ιδιωτικής ασφάλισης, αξίζει να σημειώσουμε τι λέει ο Κάρολος Μαρξ. Ο μεγαλύτερος πολέμιος του καπιταλισμού ο Κάρολος Μάρξ, λοιπόν, ξεχωρίζει την ασφάλιση από τις άλλες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες (τράπεζες κ.λ.π.) και σημειώνει ότι το κεφάλαιο «ασφαλείας» (όπως το ονομάζει) «θα έπρεπε να εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την κατάργηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής»! Σε άλλο σημείο σημειώνει ότι «και στην περίπτωση που η παραγωγή δεν θα ήταν καπιταλιστική πάλι οι παραγωγοί θα υποβάλλονταν σε ορισμένα έξοδα, δηλαδή θα έπρεπε να ξοδεύουν ένα μέρος της εργασίας τους ή των προϊόντων της εργασίας τους για την εξασφάλιση των προϊόντων, του πλούτου τους, ή εις των στοιχείων του πλούτου τους από απρόοπτα γεγονότα, κ.λ.π.» (Καρλ Μαρξ, «Το κεφάλαιο»)».
Οι τύποι είναι ντιπ αγράμματοι. Ούτε που κατάλαβαν τι έγραψε ο Μαρξ και γίνονται εντελώς γελοίοι, ακόμα και στους δικούς τους κύκλους.
