«Συνάντηση εργασίας» είχαν προχθές δυο γίγαντες της πολιτικής, ο Κικίλιας με τον Φλωρίδη. Από το περιεχόμενο της ανακοίνωσης δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι ο χαρακτήρας της υποβιβάστηκε σε «συνάντηση εργασίας» (αντί «σύσκεψη») κατ’ απαίτηση του Φλωρίδη, που δε θέλει τον Κικίλια συμμέτοχο στη διαμόρφωση της ατζέντας του υπουργείου Δικαιοσύνης, που του δόθηκε στο πλαίσιο της κυβέρνησης Κούλη 2, βγάζοντάς τον από τη μακρόχρονη πολιτική αγρανάπαυση.
Δεν μας ενδιαφέρουν τα πολιτικάντικα παιχνίδια ανάμεσα σε δευτεράντζες της αστικής πολιτικής, αλλά τα πολιτικά μηνύματα που βγήκαν από αυτή τη «συνάντηση εργασίας», τα οποία -χάρη στον μιντιακό οίστρο του Κικίλια- έγιναν «είδηση» σε εφημερίδες και ραδιοκάναλα.
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Υπουργό κ. Φλωρίδη και τον Υφυπουργό κ. Μπούγα για την ευγενή καλοσύνη να με δεχτούν σήμερα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για το θέμα των εμπρησμών, είτε εξ’ αμελείας, είτε εκ προθέσεως. Αλλωστε αυτό αφορά πάνω από το 90% των δασικών πυρκαγιών ετησίως», δήλωσε ο Κικίλιας ξεκινώντας μια μακρόσυρτη δήλωση και αποκαλύπτοντας από την αρχή ότι αυτός ζήτησε τη συνάντηση με τον Φλωρίδη. Και βέβαια, όπως κάνει καθημερινά την τελευταία εβδομάδα, μετέτρεψε το ζητούμενο σε δεδομένο: «πάνω από το 90% των δασικών πυρκαγιών οφείλεται σε εμπρησμό». Πόθεν προκύπτει αυτό; Ας μας δώσει τα στοιχεία για τις μέχρι στιγμής πυρκαγιές του 2023, ειδικά για τις δέκα μεγάλες, που κατέστρεψαν πάνω από 500.000 στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων (χώρια οι ζημιές σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως σπίτια, στάνες, μελίσσια κτλ).
Διέψευσε κανείς τον τέως δήμαρχο Σαρωνικού, Φιλίππου, που αποκάλυψε ότι η πρώτη μεγάλη πυρκαγιά της χρονιάς, που ξεκίνησε από τα Καλύβια και κατάκαψε τη Λαυρεωτική, ξεκίνησε από πυλώνα της ΔΕΗ;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Δασικές πυρκαγιές 2023: Ενα προαναγγελθέν έγκλημα
Κάθε φορά που ξεσπά μια καταστροφική δασική πυρκαγιά έχουμε τον ίδιο συνδυασμό προπαγάνδας: εμπρηστές, κλιματική αλλαγή και ολίγη από… τούρκους πράκτορες. Μόνο η εγκατάλειψη των δασών δεν φταίει, που τα έχει μετατρέψει σε πυριτιδαποθήκες γεμάτες από ξερή καύσιμη ύλη. Μόνο οι ακαθάριστοι πυλώνες της ΔΕΗ και οι αδέσποτες χωματερές δεν φταίνει. Μ’ άλλα λόγια, μόνο η συστηματική δασοκτόνα πολιτική, που εφαρμόζουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις δεν φταίει.
Για να μην επαναλαμβανόμαστε, παραπέμπουμε σε πρόσφατο εκτενές άρθρο μας, στο οποίο χρησιμοποιήσαμε στοιχεία από τη διαχρονική αρθρογραφία μας πάνω σε όλα τα επίμαχα ζητήματα. Σημειώνουμε πως αντίθετα με κάποιες συλλήψεις που γίνονται και διατυμπανίζονται σαν να έπιασαν τον λήσταρχο Νταβέλη (χωρίς ποτέ να μάθουμε αν αυτές οι συλλήψεις αφορούσαν μεγάλες δασικές πυρκαγιές ή μικροφωτιές σε παρυφές δάσους-οικιστικού ιστού, που σβήστηκαν άμεσα, ούτε ποια είναι η κατάληξη αυτών των συλλήψεων), τα πορίσματα για τα αίτια των μεγάλων και ιδιαίτερα καταστροφικών πυρκαγιών, που αποδεικνύουν ότι ξεκίνησαν π.χ. από πυλώνα της ΔΕΗ (όπως αυτή το 2021 στη Βαρυμπόμπη) δε γνωρίζουν καμιά δημοσιότητα, δε γίνονται πρώτη είδηση στα κανάλια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Οι πυρπολητές των δασών επιστρατεύουν τον γκεμπελισμό και την προβοκάτσια για να καλύψουν το έγκλημά τους
Συνέχισε το on camera «ποίημα» ο Κικίλιας (η έμφαση δική μας):
«Από την πλευρά μας ως Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας έχοντας τη διοικητική ευθύνη, σας επιβεβαιώνω για μία ακόμη φορά ότι τα πρόστιμα τα οποία πλέον θα βεβαιώνονται, θα είναι υπερπολλαπλάσια αυτών τα οποία ισχύουν. Μαζί με το Υπουργείο Οικονομικών θα επιμεληθούμε τη βεβαίωση και είσπραξη.
Με μεγάλη ικανοποίηση άκουσα τον κ. Υπουργό και τον κ. Υφυπουργό να βεβαιώνουν ότι οι ποινές που θα επιβάλλονται πλέον άμεσα, θα εκτίονται. Συζητήσαμε δηλαδή και για το ενδεχόμενο να μην υπάρχει καμία δυνατότητα αναστολής των ποινών.
Είναι μεγάλο το κόστος που πληρώνουμε κάθε χρόνο πρώτα από όλα στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε την ανθρώπινη ζωή. Άρα αποτελεί δημόσιο συμφέρον, η προστασία των πολλών της ελληνικής κοινωνίας από τη λαίλαπα των πυρκαγιών, που επαναλαμβάνω συνιστά εγκληματική αμέλεια. Για το λόγο αυτό και οι ποινές στους δράστες εμπρησμού εξ’ αμελείας θα αυστηροποιηθούν. Επίκειται μία συνάντηση με το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Εσωτερικών προκειμένου όλοι να συντονιστούμε σε αυτήν την προσπάθεια αποτελεσματικής προστασίας μας από τις δασικές πυρκαγιές».
Πρόκειται για καραμπινάτο γκεμπελισμό, ενόψει των όσων αναφέραμε παραπάνω, τα οποία δε θα επαναλάβουμε. Δηλαδή, αν ένας ανεύθυνος (ή ηλίθιος ή ό,τι άλλο χαρακτηρισμό θέλετε να προσθέσετε) πήγε να κάψει κάποια χόρτα, του ξέφυγε η φωτιά, αλλά σβήστηκε χωρίς να επεκταθεί, θα πηγαίνει φυλακή. Τα golden boys του ομίλου της ΔΕΗ, που αφήνουν ακαθάριστους τους πυλώνες (για να ρίξουν το λειτουργικό κόστος της ιδιωτικοποιημένης επιχείρησης που διοικούν), δε θα έχουν καμιά ευθύνη. Οι υπουργοί που κάθε χρόνο κόβουν το 90% από τα κονδύλια που ζητούν οι δασικές υπηρεσίες για στοιχειώδη έργα προστασίας και ανάπτυξης των δασών και που δεν προσλαμβάνουν κανένα δασεργάτη ή, όταν προσλαμβάνουν ελάχιστους, το κάνουν κατόπιν εορτής, μέσα στο καλοκαίρι, επίσης δε θα έχουν καμιά ευθύνη.
Ο Φλωρίδης εμφανίστηκε κάπως συγκρατημένος σε σχέση με τις μπούρδες που έλεγε ο Κικίλιας. Οχι, όμως, από αστοφιλελεύθερες θέσεις αλλά από καθαρά αστοαντιδραστικές θέσεις. Ο Φλωρίδης, με τις άμετρες φιλοδοξίες, δε θέλησε να εμφανιστεί ως ακόλουθος του Κικίλια, αλλά ενέταξε τα αιτήματα του Κικίλια για την αντιμετώπιση των φερόμενων ως εμπρηστών (από αμέλεια ή από πρόθεση) στο πλαίσιο μιας νέας, πιο αντιδραστικής αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα, που φιλοδοξεί να μετατρέψει τη χώρα σε μια απέραντη φυλακή.
Αντιγράφουμε από το κοινό Δελτίο Τύπου των δύο υπουργείων (οι εμφάσεις δικές μας):
«Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Γιώργος Φλωρίδης ανέφερε ότι “το Υπουργείο Δικαιοσύνης βρίσκεται σε διαδικασία αναθεώρησης των θεμελιωδών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα με βάση τις οποίες θα επιδιώξουμε όλο αυτό το αίσθημα ατιμωρησίας που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία να υποχωρήσει σαφέστατα. Και τι εννοώ; Οι ποινές οι οποίες θα επιβάλλονται θα πρέπει να εκτίονται” υπογραμμίζοντας ότι “με απλά λόγια, όπως είπα και στις προγραμματικές δηλώσεις στη Βουλή, όποιος μετά τις αλλαγές, σκέφτεται να παρανομήσει, θα πρέπει να το σκεφτεί δυο και τρεις φορές διότι το ενδεχόμενο να οδηγηθεί στη φυλακή θα είναι παρά πολύ μεγάλο“.
Ο κ. Φλωρίδης διευκρίνισε ότι με τον τρόπο αυτό “θα αντιμετωπιστούν και τα εγκλήματα που αφορούν στους εμπρησμούς, είτε εξ’ αμελείας τελούμενα, είτε από πρόθεση”, προσθέτοντας ότι “τα από πρόθεση τελούμενα εγκλήματα του εμπρησμού ήδη τιμωρούνται με πολύ βαριές ποινές”.
Τόνισε μάλιστα πως “η θεμελιώδης αλλαγή στον Ποινικό Κώδικα θα είναι ότι και τα εξ’ αμελείας τελούμενα εγκλήματα του εμπρησμού από μια ποινή και πάνω θα εκτίεται. Δηλαδή οι υπαίτιοι θα οδηγούνται στη φυλακή. Για να τελειώνει όλη αυτή η αίσθηση – η οποία τυραννά την ελληνική κοινωνία- ότι τελικά στην Ελλάδα ό, τι και να κάνεις δεν έχει καμία συνέπεια. Από εδώ και πέρα θα υπάρχουν συνέπειες”.
Αναφερόμενος στα θέματα των ποινών ο Υπουργός επισήμανε ότι: “Οι προσεγγίσεις που έχουμε είναι ότι οι ποινές πάνω από ένα χρόνο θα πρέπει να εκτελούνται. Υπό προϋποθέσεις θα μπορούμε να δούμε ζητήματα, που συνδέονται με την μετατροπή των ποινών, είτε σε χρηματικές, είτε σε κοινωφελή εργασία, αλλά ένα μέρος των ποινών οπωσδήποτε πρέπει να εκτίονται. Ό,τι ισχύει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Δηλαδή, η ποινή φυλάκισης 1 ή 2 ετών είναι βαριά ποινή. Και είναι βαριά γιατί εκτελείται. Στην Ελλάδα το ποινικό μας σύστημα, δυστυχώς, προβλέπει ότι σε πλημμεληματικές πράξεις, όπου η ποινή φυλάκισης μπορεί να είναι από 5 έως και 8 χρόνια δεν εκτελείται. Αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα ατιμωρησίας και μια κατάσταση απελπισίας στην ελληνική κοινωνία“.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης κατέληξε λέγοντας ότι: “Πρέπει να εμπεδωθεί στην ελληνική κοινωνία αίσθημα ασφάλειας και προστασίας των βασικών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Διότι πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση γίνεται για το πώς πρέπει να προστατεύονται τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και σωστά, αλλά κανένας δεν συζητά τι θα γίνει με τα δικαιώματα των δέκα εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι θέλουν να έχουν την περιουσία τους αλώβητη, την προσωπική τους ασφάλεια, χωρίς να είναι σε κίνδυνο η ζωή τους. Οι ποινές είτε είναι χρηματικές, είτε φυλάκισης έχουν και έναν αποτρεπτικό, προληπτικό χαρακτήρα. Μεγαλύτερη επιτυχία του Ποινικού Δικαίου θα είναι να μπορεί να αποτρέπει“».
Το δόγμα «νόμος και τάξη» σε νέες αναβαθμίσεις. Η μικροπαραβατικότητα (γιατί περί αυτής πρόκειται), ακόμα και αν οφείλεται σε αμέλεια, αναγορεύεται σε «εχθρό της κοινωνίας». Αντί να χτίσουν νοσοκομεία και σχολεία, αυτοί θέλουν να χτίσουν φυλακές για να εκτίουν ποινές μερικών μηνών άνθρωποι που θα έχουν καταδικαστεί σε 13-14 μήνες φυλάκιση και δε θα τους επιτρέπεται να εξαγοράσουν την ποινή (δεν ξέρουμε αν θα καταργήσουν και την αναστολή, δεν είπε κάτι σχετικό ο Φλωρίδης).
Οι νομικοί μπορούν να αναλύσουν καλύτερα, από θεωρητική άποψη, τι σημαίνει αυτή η παραπέρα αντιδραστικοποίηση του Ποινικού Δικαίου στον τομέα της έκτισης της ποινής. Εμείς θα σημειώσουμε μόνο δυο σημεία:
- Η χρήση του όρου «αίσθημα ατιμωρησίας» είναι καθαρά φασιστική. Μετατρέπει συλλήβδην το λαό σε μια μάζα από παραβάτες του Ποινικού Δικαίου. Με δεδομένη, μάλιστα, την ατιμωρησία των μεγάλων εγκληματιών, των καπιταλιστών, των μανατζαραίων τους και του πολιτικού προσωπικού των αστικών κυβερνήσεων, η αναφορά σε «αίσθημα ατιμωρησίας», που πρέπει να κατασταλεί μέσω της αυστηροποίησης των ποινών και των μαζικών φυλακίσεων μικροπαραβατών, γίνεται πιο προκλητική.
- Η καταφυγή σε αυστηροποίηση των κατασταλτικών μεθόδων και σε συντηρητικοποίηση του Δικαίου αποτελεί μεν επίδειξη δύναμης, ταυτόχρονα όμως συνιστά ένδειξη αδυναμίας ενός καθεστώτος. Η κυβέρνηση αυτού του καθεστώτος ομολογεί πως δεν μπορεί να κυβερνήσει μέσω της συναίνεσης και καταφεύγει στο φασιστικό δίπολο «νομιμόφρονες – παραβάτες», επιδιώκοντας το διχασμό του λαού. Ποτέ στην Ιστορία η αυστηροποίηση των μεθόδων αστυνομικής και δικαστικής καταστολής δεν οδήγησε σε μείωση της παραβατικότητας, η οποία τροφοδοτείται από τον ταξικό διαχωρισμό και την κοινωνική αδικία (για να το πούμε «λαϊκά», η απειλή της φυλάκισης δε θα αποτρέψει τον πεινασμένο ν’ αρπάξει ένα καρβέλι ψωμί). Αντίθετα, οδηγεί σε ολοένα και μεγαλύτερο αυταρχισμό, ο οποίος τροφοδοτεί το φασισμό. Η δε Ιστορία μάς έχει διδάξει τι συνέβη όταν τμήμα του λαού σέρνεται πίσω από το δόγμα «νόμος και τάξη». Ακόμα συζητάμε για τα εγκλήματα των ναζιφασιστικών καθεστώτων του Μεσοπολέμου και των πιο πρόσφατων δικτατοριών στη Λατινική Αμερική.
