Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δέχεται «φίλια πυρά» (από τα «Παραπολιτικά»), που επιμένουν ότι η «υπόθεση Παναγόπουλου δεν αφορά μόνο τη ΓΣΕΕ, αλλά κυρίως κυβερνητικούς αξιωματούχους, πλήθος κυβερνητικών αξιωματούχων, οι οποίοι από το 2020, επί υπουργίας του κυρίου Χατζηδάκη, στο Υπουργείο Εργασίας και της κυρίας Στρατινάκη στη Γενική Γραμματεία, έχουν δημιουργήσει ένα πλέγμα, ένα πακέτο μέτρων για τους ανέργους απασχόλησης, ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ».
Είναι φανερό ότι το παιχνίδι χοντραίνει («είναι πολλά τα λεφτά, Αρη»). Ο Π. Μαρινάκης, αφού δηλώνει υποκριτικά ότι «υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας και αναφέρομαι και στον κύριο Παναγόπουλο και σε κάθε πρόσωπο, το οποίο φαίνεται να ελέγχεται για μία συγκεκριμένη υπόθεση», προσπαθεί να βγάλει κάθε ευθύνη από την κυβέρνηση και να τη φορτώσει στο ΠΑΣΟΚ:
«Δεν θα “χρεωθεί” και τον κύριο Παναγόπουλο η Κυβέρνηση και η Νέα Δημοκρατία. Ο κύριος Παναγόπουλος ήταν, σε αναστολή πλέον, μέλος ενός συγκεκριμένου κόμματος. Και εδώ ανοίγω μια μικρή παρένθεση και αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο ανέστειλε την ιδιότητα του μέλους. Σκεφτείτε, τί θα γινόταν εάν -κακώς, τί θα γινόταν- εάν αντιστοίχως είχε συμβεί μια τέτοια υπόθεση με εμπλεκόμενο, βασικό εμπλεκόμενο, μέλος της Νέας Δημοκρατίας; Τί θα είχε γίνει; Πόσες ανακοινώσεις, πόσες πορείες, πόσες έκτακτες παρεμβάσεις πολιτικών αρχηγών στη Βουλή; Εμείς δεν πρόκειται ποτέ να στοχοποιήσουμε συλλήβδην ένα κόμμα, συνολικά ένα κόμμα, επειδή ελέγχεται ένα από τα εμβληματικότερα μέλη του, όπως συνέβη σε αντίστοιχες περιπτώσεις, πρόσφατα σε άλλες υποθέσεις, όπου για μέλη της Νέας Δημοκρατίας, ανενεργά μέλη της Νέας Δημοκρατίας, προσπάθησαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ταυτίσουν ένα ολόκληρο κόμμα και τα μέλη του, με κάποια φυσικά πρόσωπα, τα οποία ελέγχονταν για συγκεκριμένες υποθέσεις. Άρα αυτή είναι μια υπόθεση που αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν αγγίζει άλλα πολιτικά πρόσωπα. Ούτε αυτή τη στιγμή υπάρχει κάποια έρευνα για κάποια άλλα πρόσωπα. Ο βασικός πρωταγωνιστής της έρευνας αυτής είναι ένα από τα πιο προβεβλημένα, από τα πιο εμβληματικά μέλη, το νούμερο ένα πρόσωπο στον συνδικαλιστικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Αυτό δεν σημαίνει, ότι ελέγχεται το ΠΑΣΟΚ. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θα κάνουμε αυτό που κάνει το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα, άλλες φορές, σε περιπτώσεις όπου ελέγχεται ένα μέλος της Νέας Δημοκρατίας και μεταφράζουν τον έλεγχο αυτό σε μία ευθύνη, συνολικά, της Νέας Δημοκρατίας, αλλά δεν θα φορτωθεί ούτε η Κυβέρνηση ούτε η Νέα Δημοκρατία μια υπόθεση με πρωταγωνιστή έναν αρχισυνδικαλιστή, που ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ».
Επειδή αντιλαμβάνεται ότι η κυβέρνηση είναι «ανοιχτή», λόγω Στρατινάκη, σπεύδει να μπαλώσει την τρύπα:
«Είναι μια υπόθεση που αφορά ένα φυσικό πρόσωπο. Τελεία. Και τα υπόλοιπα πρόσωπα, τα οποία ελέγχονται. Κανένα εκ των οποίων δεν έχει κάποια πολιτική ιδιότητα, ούτε είχε πολιτική ιδιότητα. Γιατί ούτε η κυρία Στρατινάκη είναι στα ελεγχόμενα πρόσωπα. […] Ο κύριος Γεωργίου έβγαλε μία ανακοίνωση, είναι ιδιοκτήτης μίας εκ των εταιρειών που ελέγχονται, εγώ δεν μπορώ να μπω στη διαδικασία των προσωπικών σχέσεων και σίγουρα, ακόμα και αν υπάρχει κάποια επίσημη σχέση μεταξύ τους, γιατί δεν ξέρω εάν είναι κάτι το οποίο είναι επισημοποιημένο, δεν υπάρχει και οικογενειακή ευθύνη, ούτε επέκταση της ευθύνης. Εφόσον ερευνάται ένα πρόσωπο, ερευνάται το πρόσωπο αυτό. Δεν θα μπω στη διαδικασία εγώ να κάνω επέκταση, τουλάχιστον εάν δεν την κάνει η Δικαιοσύνη. Και κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, τουλάχιστον έως τώρα. […] Η κυρία Στρατινάκη από το Υπουργείο Εργασίας έχει φύγει πάρα πολύ μεγάλο διάστημα, πριν από τη συγκεκριμένη περίπτωση και δεν ανέλαβε ποτέ καθήκοντα στην Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς του υπουργείου Ανάπτυξης. Στη νέα Αρχή αυτή, δεν ανέλαβε ποτέ καθήκοντα. Και η μη ανάληψη καθηκόντων είναι προγενέστερη από τη συγκεκριμένη υπόθεση, για να βάλουμε κάποια πράγματα σε σειρά. Και ως προς αυτό το οποίο με ρωτήσατε, σας απάντησα πριν, προφανώς οι απαντήσεις μου είναι κατόπιν επικοινωνίας με τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεστε».
Με ποια πρόσωπα επικοινώνησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος; Με τη Στρατινάκη; Και τι του είπε; Δεν υπήρξε καθόλου διαφωτιστικός.
Το σοβαρότερο, όμως, είναι ότι είπε ψέματα, διά της απόκριψης στοιχείων. Η λεγόμενη Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς είναι φρέσκο εμπόρευμα. Η Στρατινάκη πράγματι δεν είχε προλάβει να αναλάβει καθήκοντα, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σχέση με τη διερευνώμενη υπόθεση. Ηταν καθαρά τυπικό ζήτημα, γιατί για να συγκροτηθεί το ΔΣ έπρεπε να περάσει από ακρόαση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής η πρόεδρος που διόρισε ο Θεοδωρικάκος. Μια Δέσποινα Τσαγγάρη, μεγαλοστέλεχος καπιταλιστικών επιχειρήσεων επί σειρά ετών.
Η Στρατινάκη δε θα περνούσε από ακρόαση, γιατί τη θέση αντιπροέδρου την πήρε ex officio, αφού ήταν επικεφαλής του Συνηγόρου του Πολίτη, ο οποίος συγχωνεύτηκε στην Αρχή Ελέγχου της Αγοράς. Αυτό που έκρυψε ο Π. Μαρινάκης είναι πως η Στρατινάκη ήταν πάντοτε πολιτικό στέλεχος, γι’ αυτό και είχε διοριστεί από το 2024 Συνήγορος του Καταναλωτή.
Τα υπόλοιπα ήταν μια προσπάθεια πανικόβλητης άμυνας. Γιατί αν ισχύουν όσα υποστήριξε ο Μαρινάκης, τότε κακώς υποχρεώθηκε η Στρατινάκη σε απόσυρση. Δε θα επιμείνουμε άλλο, στην υπόθεση Στρατινάκη, τα έχουμε γράψει αναλυτικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Γιατί λέει ψέματα ο Θεοδωρικάκος για το κυβερνητικό στέλεχος Αννα Στρατινάκη;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αν ήταν αυτή που «κρέμασε στα μανταλάκια» τον Παναγόπουλο και δεν λειτούργησαν άλλες διαδρομές (από ριγμένους στη μοιρασιά των προγραμμάτων μέχρι τη ΔΑΚΕ που ο Παναγόπουλος την πέταξε εκτός προεδρείου της ΓΣΕΕ, δίνοντας τη γενική γραμματεία στον συριζαίο Φωτόπουλο), δοκίμασε δυσάρεστη έκπληξη, όχι μόνο με την εμπλοκή της Στρατινάκη, αλλά και γιατί κανένας δεν μπορεί να χάψει το παραμύθι ότι ένας Παναγόπουλος έβαλε τα γυαλιά σε τόσους υπουργούς και «μάσαγε» από τα κονδύλια που αυτοί χορηγούσαν.
Βγήκαν τα υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας με κοινή ανακοίνωση και μετά βγήκε και η Κεραμέως στον Εισαγγελάτο για να τα κάνει «λιανά». Αυτό είναι το Δελτίο Τύπου των δύο υπουργείων:
ΚΔΤ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ_ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ_100226Τι λένε τα υπουργεία; Καταρχάς, ότι «η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην επαγγελματική κατάρτιση είναι πάγια και διαχρονική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Ακριβέστατο. Ο κοινωνικός εταιρισμός, δηλαδή η ταξική συνεργασία στην πιο αισχρή μορφή της, πρέπει να ενισχύεται. Επομένως, προγράμματα δεν πήρε μόνο η αστικοποιημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ, πήρε και ο ΣΕΒ, πήραν και τα άλλα συνδικάτα των καπιταλιστών που έχουν στάτους «κοινωνικού εταίρου».
Τα υπόλοιπα είναι τεχνικά θέματα. Δόθηκαν προγράμματα σε όλους τους «κοινωνικούς εταίρους», κάποια δεν είχαν προλάβει να υλοποιηθούν στο συμβατικό χρόνο και μεταφέρθηκαν στο ΕΣΠΑ (15 προγράμματα) και σε εθνικούς πόρους (4 προγράμματα). Με τη σύμφωνη γνώμη της Κομισιόν που πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις δείχνει ανοχή ως προς τα χρονοδιαγράμματα.
Το ερώτημα είναι τι έγινε κατά την υλοποίηση των προγραμμάτων. Η κοινή ανακοίνωση των δύο υπουργείων δεν λέει τίποτα επ’ αυτού, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η ευθύνη είναι αποκλειστικά των «κοινωνικών εταίρων» που πήραν τα προγράμματα και όχι της κυβέρνησης!
Η Κεραμέως στον Ευαγγελάτο το είπε χύμα: δεν κάνουμε κανέναν έλεγχο!
«Ζούμε την απόλυτη διαστρέβλωση. Εξηγούμαι. Δύο ξεχωριστά ζητήματα. Το ένα ζήτημα είναι η συνεργασία που έχει η πολιτεία διαχρονικά με εθνικούς κοινωνικούς εταίρους. Μία θα έλεγα συνεργασία την οποία την ενθαρρύνει η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ήδη με κανονισμό από το 2013, σε όλα τα ΕΣΠΑ. Ένα κομμάτι λοιπόν είναι αυτό, η συνεργασία της πολιτείας με τους κοινωνικούς εταίρους, με τη ΓΣΕΕ, με την ΓΣΕΒΕΕ, με τον ΣΕΒ, με το ΣΕΤΕ και ούτω καθ’ εξής. Ένα δεύτερο κομμάτι είναι άπαξ και υπάρχει μία τέτοια συνεργασία, ένα τέτοιο πρόγραμμα ας πούμε κατάρτισης, τι χρήση κάνει ο φορέας αυτός και τα φυσικά πρόσωπα από πίσω. Σε αυτό το δεύτερο κομμάτι προφανώς και είναι πάρα πολύ σημαντικό να χύνεται άπλετο φως, εξ ου και αυτές οι έρευνες».
Ποιες έρευνες, κυρία νεοφιλελεύθερη; Εγινε κανένας έλεγχος από το υπουργείο Εργασίας για το πώς χρησιμοποιούνται τα κονδύλια απ’ αυτά τα προγράμματα; Κανένας απολύτως.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε για ποιο λόγο δε γινόταν κανένας έλεγχος.
Τα λεφτά αυτά δίνονται για να συντηρούν οι καπιταλιστικές οργανώσεις τα μαγαζιά τους, που τα βαφτίζουν ινστιτούτα. Να μην πληρώνουν από τα ταμεία τους, αλλά να παίρνουν δημόσιο χρήμα. Αυτά τα «ινστιτούτα» είναι μηχανισμοί που στηρίζουν ιδεολογικά την ταξική πάλη της κεφαλαιοκρατίας ενάντια στην εργατική τάξη. Για να μην βγαίνει ο κάθε καπιταλιστής και να λέει το… παλιακό «δε βγαίνω, μάνα μου», μπαίνουν μπροστά αυτά τα «ινστιτούτα» και φτιάχνουν «μελέτες» κατά παραγγελία, για να δικαιολογήσουν την αντεργατική πολιτική. Γιατί, λοιπόν, να τους κάνουν έλεγχο οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου;
Σε ό,τι αφορά τα μαγαζιά της αστικοποιημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, αυτά χρηματοδοτούνται για να λειτουργούν ως πέμπτη φάλαγγα μέσα στην εργατική τάξη. Αλλά και για να χρηματοδοτεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία το σύστημά της. Να στήνει σωματεία, να αγοράζει ψήφους, να χρηματοδοτεί συνέδρια σε πολυτελή θέρετρα κτλ. κτλ. Γιατί, λοιπόν, να τους κάνουν έλεγχο οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου;
Κι αν κάποιοι δεν περιοριστούν μόνο στη συντήρηση και αναπαραγωγή του αστικοποιημένου συνδικαλιστικού συστήματος, αλλά βάλουν και το χέρι στο «μέλι» για προσωπική τους χρήση; Κι αυτό μέσα στο παιχνίδι είναι. Το ίδιο δε συμβαίνει στα υπουργεία και στα ανώτερα κλιμάκια των κρατικών υπηρεσιών, οργανισμών και επιχειρήσεων; Δηλαδή τι ήταν το σκάνδαλο της εγκληματικής οργάνωσης του ΟΠΕΚΕΠΕ; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έστησε έναν πυραμιδικό μηχανισμό ψηφοθηρίας, αλλά οι τελευταίοι στην πυραμίδα, αυτοί που δήλωναν τα ψεύτικα βοσκοτόπια ή ζώα, έπαιρναν μόνο ένα καλό χαρτζιλίκι. Οσο πιο ψηλά ήσουν στην πυραμίδα τόσο περισσότερα έπαιρνες από τη λεία.
Καμιά φορά, όμως, συμβαίνει η στραβή. Κάποιοι ριγμένοι του παιχνιδιού κάνουν καταγγελίες και κάποιες κρατικές αρχές μπορεί να επιληφθούν. Τότε εναπόκειται στους ελεγχόμενους να γλιτώσουν το τομάρι τους. Εχουν κρύψει «αξιοπρεπώς» τα ίχνη ή έκαναν λαμογιές με χοντροκομμένο τρόπο; Οι κυβερνήσεις, πάντως, δε σηκώνουν τη ρομφαία εναντίον τους. Δικά τους παιδιά είναι, δεν είναι εχθροί.
Βλέπετε κανένα φανατισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη κατά του Παναγόπουλου; Ακόμα και τα βέλη του κυβερνητικού εκπρόσωπου είχαν αμυντικό χαρακτήρα: «μην μας επιτίθεστε για έναν πασόκο». Παράλληλα, το τεκμήριο της αθωότητας κλίνεται σε όλες τις πτώσεις. Ο Παναγόπουλος διαβεβαιώνεται ότι δεν είναι η κυβέρνηση αυτή που του επιτίθεται. Κι αυτό είναι το μεγάλο όπλο του. Ο νοών νοείτω…
ΥΓ. Στην εμφάνισή της στο σόου του Ευαγγελάτου, πάντως, η Κεραμέως φρόντισε να βγάλει την ουρά της απέξω. Φύλαγε τα ρούχα σου να ‘χεις τα μισά. Τη διαπραγμάτευση με την ΕΕ για το πέρασμα των προγραμμάτων στο ΕΣΠΑ την έκανε ο Αδωνης Γεωργιάδης. «Αφού ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση, εγώ πήγα στο Υπουργείο το καλοκαίρι του 2024, έπρεπε να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή». Δεν άφησε αιχμές για τον προκάτοχό της, ξεκαθάρισε όμως ότι η ίδια τα παρέλαβε έτοιμα. Εκανε ελέγχους; Σιγά που θα την ρώταγε ο Ευαγγελάτος τέτοια πράγματα. Εισαγγελάτος γίνεται μόνο απέναντι σε τίποτα κακομοίρηδες ή δευτεράντζες, όχι απένανττι σε μια κυρία των… βαθέων βορείων προαστίων.
