Στην Ελλάδα πέρασε κάπως στο ντούκου, γι’ αυτό και αξίζει να το σχολιάσουμε, έστω και με καθυστέρηση μερικών ημερών. Η κυβέρνηση Μπαϊρού, η δεύτερη κυβέρνηση που διόρισε ο Μακρόν μετά τις τελευταίες εκλογές, επιβίωσε από δύο προτάσεις μομφής, οι οποίες είχαν την ίδια αιτιολογική βάση με εκείνη που έριξε την κυβέρνηση Μπαρνιέ.
Ο Μπαϊρού, όπως είχε κάνει και ο Μπαρνιέ, ανακοίνωσε ότι θα περάσει τον προϋπολογισμό του 2025 με προεδρικό διάταγμα. Οι βουλευτές της «Ανυπότακτης Γαλλίας» του Μελανσόν κατέθεσαν προτάσεις μομφής. Ο «Εθνικός Συναγερμός» της Λεπέν ανακοίνωσε ότι δε θα τις υποστηρίξει. Η Λεπέν έκανε γαργάρα τις δηλώσεις της ότι θα ρίχνει τη μια κυβέρνηση μετά την άλλη, μέχρι να εξαναγκαστεί ο Μακρόν να παραιτηθεί και να προκηρύξει πρόωρες προεδρικές εκλογές. Τα «μεγάλα κεφάλια» του γαλλικού ιμπεριαλισμού της διαμήνυσαν πως άμα θέλει να διατηρήσει τις ελπίδες της να κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές, θα πρέπει να κόψει το κοινοβουλευτικό «αντάρτικο» και να περιμένει.
Το ίδιο μήνυμα πήραν και οι σοσιαλδημοκράτες, των οποίων οι ελπίδες για εκλογική ανάκαμψη έχουν αναπτερωθεί. Δε δίστασαν να τινάξουν στον αέρα το «Νέο Λαϊκό Μέτωπο», με το επιχείρημα ότι η Γαλλία χρειάζεται οπωσδήποτε έναν προϋπολογισμό. Αυτό δεν ίσχυε για την κυβέρνηση Μπαρνιέ, που την έριξαν όταν πήγε να κάνει το ίδιο που κάνει τώρα ο Μπαϊρού; Απλά,τώρα «αλλάξανε τα κόζα».
Οι σοσιαλδημοκράτες είχαν μπει ήδη σε παζάρια με τον Μακρόν. Και βέβαια, έχουν επαφές με τα «μεγάλα κεφάλια» της γαλλικής μονοπωλιακής κεφαλαιοκρατίας. Ο Μακρόν δεν έχει άλλη θητεία, στο κόμμα του δε φαίνεται κάποια ισχυρή προσωπικότητα, οπότε οι σοσιαλδημοκράτες φιλοδοξούν να πάρουν τη θέση του. Τόσα χρόνια στην αντιπολίτευση έχουν… εξαγνιστεί. Κι αν έχουν κάποιον γοητευτικό υποψήφιο για τις επόμενες προεδρικές εκλογές (ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών τους, Ραφαέλ Γκλιξμάν, ονειρεύεται να παίξει αυτό το ρόλο), τότε έχουν ελπίδες να λειτουργήσει για μια ακόμαφορά το αντι-Λεπέν μέτωπο και να πάρουν την προεδρία της Γαλλίας.
Ο Μελανσόν άρχισε και πάλι την κλαψούρα, επικρίνοντας το Σοσιαλιστικό Κόμμα ότι διασπά την… ενωμένη αριστερά! Γέλασαν και τα καινούργια βιτρό της Νοτρ Νταμ ντε Παρί. Αρκεί να σημειώσουμε ότι η απόφαση να μην υποστηριχτεί η πρόταση μομφής πάρθηκε με ψήφους 50 έναντι 4 από το εθνικό γραφείο του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ο Μελανσόν νόμιζε -μέσα στη μωροφιλοδοξία του- ότι θα έσερνε το ΓΣΚ πίσω του για να γίνει κάποια στιγμή πρωθυπουργός. Ομως -όπως συμβαίνει πάντοτε σε τέτοιες κολεγιές- ήταν το ΓΣΚ που χρησιμοποίησε τον Μελανσόν σαν «πλυντήριο». Και τώρα τον πετάει στα άχρηστα, έχοντας πάρει υποσχέσεις για στήριξη από τα «μεγάλα κεφάλια».
Δε θα στενοχωρηθούμε, βέβαια, για το ξεφτίλισμα ενός τυχοδιώκτη σαν τον Μελανσόν. Απλά θα θυμίσουμε πως δεν ήταν λίγοι αυτοί που και στη χώρα μας έδειχναν με καμάρι ως… επαναστατική επιλογή το Νέο Αριστερό Μέτωπο. Και δεν ήταν μόνο οι συριζαίοι αλλά και αρκετοί αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ (όχι ο Περισσός). Ετσι είναι ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός. Τη μια μέρα χορεύεις αντάρτικα στο Σύνταγμα για τη νίκη στο fake δημοψήφισμα και την επομένη πέφτεις στα πατώματα επειδή σε «πούλησε» ο αρχηγός του «όχι».
Ετσι, η Γαλλία θα πορεύεται μέχρι τις επόμενες εκλογές με ένα μείγμα νόμων που θα ψηφίζει η Εθνοσυνέλευση και προεδρικών διαταγμάτων που θα ετοιμάζει ο Μπαϊρού και θα υπογράφει ο Μακρόν. Σαν ελέω θεού μοναρχία.
