Oι εκπρόσωποι της αστικής Δικαιοσύνης επαίρονται ότι αποτελούν «το τελευταίο καταφύγιο των αδικημένων». Το ίδιο άσμα τραγουδά και σύσσωμος ο εσμός της αστικής πολιτικής και δημοσιολογίας. Η υποτιθέμενη ανεξάρτητη Δικαιοσύνη -λένε- πρέπει να μένει εκτός πολιτικών αντιπαραθέσεων (ορισμένοι υποστηρίζουν και εκτός κάθε κριτικής), γιατί αυτή υπερασπίζεται τους αδύναμους όταν τους αδικούν οι ισχυροί.
Αυτό το ιδεολόγημα έχει διαψευστεί άπειρες φορές. Το πεδίο του εργατικού δικαίου είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην κήρυξη κάθε απεργίας ως παράνομης ή/και καταχρηστικής, κάθε που προσφεύγουν στην αστική Δικαιοσύνη οι εργοδότες (πιο συχνά ο εργοδότης κράτος). Αναφερόμαστε και στις περιπέτειες που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι που έχουν αδικηθεί εξόφθαλμα. Τα παράθυρα είναι τόσα και τέτοια που ο εργαζόμενος, ακόμα κι αν αρχικά κερδίσει μια αγωγή κατά του εργοδότη, θα σέρνεται σε ένα μακρόχρονο δικαστηριακό αγώνα που στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν μπορεί ν’ αντέξει οικονομικά. Στις λίγες περιπτώσεις που ο εργαζόμενος επιμείνει, θα δει μετά από χρόνια τον αδικηματία εργοδότη να απαλλάσσεται. Ακόμα και με προκλητικές μεθοδεύσεις.
Μια τέτοια υπόθεση είναι ο δικαστικός αγώνας που δίνουν εδώ και 11 χρόνια οι απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis, διεκδικώντας την καταβολή των απλήρωτων δεδουλευμένων αποδοχών τους και τις αποζημιώσεις των απολύσεών τους. Διαβάστε τις τελευταίες εξελίξεις αυτής της πολύχρονης δικαστικής περιπέτειας, όπως τις καταγράφουν οι εργαζόμενοι, και φρίξτε για την… ανεξαρτησία της αστικής Δικαιοσύνης.
Eφεση του Ανδρέα Κουρή και της «Μετρόπολις ΑΕΕ» κατά δικαστικής απόφασης που είχαν κερδίσει οι απολυμένοι
Ήταν Δεκέμβριος του 2012 όταν απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis κατέθεσαν αγωγή κατά της εταιρείας «ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΕΕ» και κατά του ιδιοκτήτη της Ανδρέα Κουρή ατομικά (και ιδιοκτήτη του ομίλου MAD) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Εργατικών Διαφορών) ζητώντας την καταβολή των απλήρωτων δεδουλευμένων αποδοχών τους και τις αποζημιώσεις των απολύσεών τους.
Τον Μάιο του 2013 εκδόθηκε η υπ’ αρ. 1149/2013 δικαστική απόφαση, η οποία έκανε εξ ολοκλήρου δεκτούς τους ισχυρισμούς και την αγωγή τους, υποχρέωσε την ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΕΕ ως εταιρεία, αλλά και τον Ανδρέα Κουρή από κοινού, να μας καταβάλουν τους οφειλόμενους μισθούς, επιδόματα, δώρα εορτών, επιδόματα αδείας και τις αποζημιώσεις για τις καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας μας. Αυτή η απόφαση κηρύχθηκε ολικώς προσωρινά εκτελεστή κατά κεφάλαιο και τόκους.
Με την απόφαση 1149/2013, το Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι η συμπεριφορά του Ανδρέα Κουρή «είναι αντίθετη προς τα χρηστά ήθη», καθώς «περιέπαιζε τους εργαζόμενους», ενώ «ο ίδιος απολαμβάνει κέρδη από διαφημίσεις και διοργανώσεις πολυδάπανων εκδηλώσεων μέσω της Mad TV A.E. της οποίας τυγχάνει διευθύνων σύμβουλος» και ότι «εισέρρεαν στα ταμεία του μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία καρπωνόταν και από τα οποία ουδέν διατέθηκε έστω σε ένδειξη καλής πίστης προς τους εργαζόμενους». Με την απόφαση αναγνωριζόταν προσωπική ευθύνη στον Ανδρέα Κουρή.
Τον Ιούνιο του 2013 ο Ανδρέας Κουρής και η ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ έκαναν έφεση κατά της προαναφερόμενης απόφασης η εκδίκαση της οποίας αναβλήθηκε 3 φορές. Τελικά, η υπόθεση συζητήθηκε στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών τον Νοέμβριο του 2018, όπου προσήλθε η πλευρά του Ανδρέα Κουρή, αλλά όχι και της πτωχευμένης εταιρείας ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ. Λόγος για τον οποίο το δικαστήριο ανέβαλε την έκδοση απόφασης και διέταξε τον Κουρή να καλέσει την ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ.
Η έφεση του Ανδρέα Κουρή και της ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ κατά της πρωτόδικης απόφασης που κέρδισαν οι απολυμένοι/ες των καταστημάτων Metropolis συζητήθηκε σήμερα (Τρίτη 7/11/2023) στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών. Στην πραγματικότητα 11 ολόκληρα χρόνια αφότου ξεκινήσαμε έναν ατέλειωτο δικαστικό αγώνα προκειμένου να βρούμε το δίκιο μας.
«Πέταξε» η ενοχή
Η τελευταία επαφή που είχαμε με δικαστική αίθουσα ήταν τον Οκτώβριο του 2022 όπου επρόκειτο να εκδικαστεί μία ακόμη έφεση του Ανδρέα Κουρή εναντίον δικαστικής απόφασης που είχαμε κερδίσει. Η υπόθεση αυτή ξεκίνησε όταν τον Ιούλιο του 2013 ο Ανδρέας Κουρής κατέθεσε μήνυση κατά των απολυμένων συναδέλφων μας που είχαν κερδίσει την προαναφερόμενη αγωγή κατηγορώντας τους για τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης ανώνυμης εταιρείας (της ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ), της εξύβρισης, της ψευδορκίας, της απάτης επί Δικαστηρίω και της ηθικής αυτουργίας, ισχυριζόμενος ότι η εν λόγω αγωγή περιείχε ψευδείς και συκοφαντικούς για την εταιρεία ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ ισχυρισμούς, που σκοπίμως έπλητταν το κύρος της, ενώ μήνυσε και συνάδελφό μας που ήταν μάρτυρας υπεράσπισης για ψευδή και συκοφαντική κατάθεση.
Τον Μάιο του 2014 ο αρμόδιος Αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών απέρριψε την μήνυση του Ανδρέα Κουρή για το σύνολο των φερομένων αδικημάτων και την έθεσε στο αρχείο. Όπως ανέφερε στο σκεπτικό της απορριπτικής απόφασης για τη μήνυση του Ανδρέα Κουρή «καθίσταται σαφές, άτι καταβάλλεται προσπάθεια να ποινικοποιηθεί διαφορά αμιγώς αστική». Μετά από αυτή την απόφαση, απολυμένοι των Metropolis κατέθεσαν μήνυση κατά του Ανδρέα Κουρή τον Ιούλιο του 2015 για ψευδή καταμήνυση και ψευδορκία. Η μήνυσή τους εκδικάστηκε τελικώς από το Α΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τον Νοέμβριο του 2018. Με την απόφαση του δικαστηρίου ο Ανδρέας Κουρής κρίθηκε ένοχος για ψευδή καταμήνυση κατά συρροή και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης 3 ετών χωρίς αναστολή.
Κατά της απόφασης αυτής ο Ανδρέας Κουρής άσκησε έφεση. Οπως προκύπτει από την πληροφόρηση για την πορεία της δικογραφίας, αυτή παρέμεινε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών μέχρι και τις 22/7/2022 όταν και διαβιβάσθηκε στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών προς προσδιορισμό. Τελικά, προσδιορίσθηκε να δικασθεί στις 7 Οκτωβρίου 2022 ενώπιον Γ΄ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο έπαυσε την ποινική δίωξη του καταδικασθέντος λόγω παραγραφής. Με λίγα λόγια, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών δεν διαβίβασε εμπρόθεσμα τη δικογραφία στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών και με αυτό τον τρόπο ορίστηκε η εκδίκαση σε ημερομηνία που είχε παραγραφεί. Ετσι, αυτό το δικαστήριο που θα επανεξέταζε την πρωτόδικη ποινή που είχε επιβληθεί στον Ανδρέα Κουρή με την οποία κρίθηκαν άνομες οι πράξεις του δεν έγινε ποτέ και έτσι η ποινή φυλάκισης 3 ετών χωρίς αναστολή που του επιβλήθηκε αρχικά εξαφανίστηκε!
Στα 11 χρόνια που πέρασαν από τότε που ο Ανδρέας Κουρής έκλεισε τα καταστήματα Metropolis απαιτήσαμε και διεκδικήσαμε τα αυτονόητα: την καταβολή των μισθών και των αποζημιώσεών μας, αυτά δηλαδή που είχαμε κοπιάσει δουλεύοντας. Τίποτα παραπάνω και τίποτα παρακάτω.
Σε όλο αυτό το διάστημα ο Ανδρέας Κουρής δεν μας κατέβαλε ούτε ένα ευρώ. Αντίθετα, συνέχισε ανεμπόδιστος τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες διοργανώνοντας ανελλιπώς κάθε χρόνο τα χλιδάτα σόου μόδας και μουσικής «MadWalk» και τα βραβεία μουσικών βίντεο «MAD Video Music Awards» αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Στο ίδιο διάστημα ο ίδιος πτώχευσε μια εταιρεία και διέσπασε μια άλλη μέχρι που τελικά την μετονόμασε. Αφήνοντας πίσω του εταιρείες «κουφάρια» και μαζί τα υπέρογκα χρέη τους προς το Δημόσιο και τον ΕΦΚΑ, όπως προκύπτει από την πρόσφατη δημοσιοποίηση οφειλετών με χρέη άνω των 150.000 ευρώ από την ΑΑΔΕ.
Ανεξάρτητα του αποτελέσματος της έφεσης του Ανδρέα Κουρή, αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι -παρά του ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι έχουμε όλο το δίκιο με το μέρος μας- μέχρι στιγμής για την υπόθεσή μας δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη. Αντίθετα, αυτό που τείνει να συμβεί είναι η νομιμοποίηση της αδικίας.
Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis
