Δεν ξέρουμε ποια ακριβώς σκοπιμότητα υπαγόρευσε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του «Βήματος» της περασμένης Κυριακής, για τα τεράστια ποσά που τσεπώνουν γραφειοκράτες συνδικαλιστές, τους οποίους οι κυβερνήσεις τοποθετούν σε ΔΣ δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών. Μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο, τα οποία τσεπώνουν προσωπικά. Σίγουρα κάποιοι λογαριασμοί ξεκαθαρίζονται (στο Λαμπρακιστάν ποτέ δεν γράφεται τίποτα στην τύχη, ούτε ένα τόσο σοβαρό θέμα θα αφηνόταν στη διακριτική ευχέρεια κάποιων συντακτών), όμως αυτό δεν μας ενδιαφέρει και δεν πρόκειται να ασχοληθούμε. Εκείνο που έχει σημασία είναι πως συνδικαλιστές όπως ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ τσεπώνουν μέχρι και 150.000 ευρώ το χρόνο (!!!) από συμμετοχή σε ΔΣ όπως της ΔΕΗ, της ΕΤΕ, του ΟΑΕΔ κ.ά. Αξιο λόγου είναι επίσης το γεγονός ότι Πασόκοι συμμετείχαν κανονικότατα στα ΔΣ κρατικών επιχειρήσεων και επί ΝΔ. Αν τα τσεπώνουν όλα μόνοι τους ή αν τα μοιράζονται και με την κλίκα τους για να μην έχουν γκρίνια, δεν το γνωρίζουμε, όμως και αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ο παρασιτισμός της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
Το δημοσίευμα έφερε ταραχή στους αστογραφειοκράτες της ΓΣΕΕ, οι οποίοι απάντησαν την επόμενη κιόλας μέρα όχι με προσωπικές δηλώσεις όσων αναφέρονταν προσωπικά, αλλά με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ, που αναφέρει τα εξής:
«Τέλος η Ε.Ε. της ΓΣΕΕ διαμαρτύρεται εντονότατα για την ποιότητα και τα στοιχεία “έρευνας”, σχετικά με τις αμοιβές των συνδικαλιστικών στελεχών . Σ’ ένα κουβάρι ψευδών, ανακριβειών και χαλκευμένων στοιχείων, αμφισβητούνται ουσιαστικά ακόμη και οι αποδοχές που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι που βρίσκονται στην ηγεσία του Σ.Κ. Η απαξίωση των συνδικάτων και των ηγεσιών τους αποτελεί για πολλούς ομολογημένο στόχο. Το πράττουν ωμά και απροκάλυπτα. Η ΓΣΕΕ ούτε τις θεσμικές της εκπροσωπήσεις, ούτε τους θεσμούς συμμετοχής μέσω καθολικών ψηφοφοριών θα εγκαταλείψει. Προκειμένου να επιτελέσει το έργο της ως κεντρικού κοινωνικού διαπραγματευτή δεν παραδίδει τα στελέχη της στις αδηφάγες ορέξεις όποιων τους επιθυμούν “εύκολη” λεία συναλλαγών και διαφθοράς. Τα συνδικάτα στη χώρα μας, θα συνεχίσουν να αποτελούν την ασπίδα προστασία των εργαζομένων και των κοινωνικά αδυνάτων, από τις επιθέσεις διαφόρων και ετερόκλητων κέντρων, που ενοχλούνται σφοδρότατα από την παρουσία και τους αγώνες τους».
Την τελευταία πρόταση (αυτή περί «ασπίδα προστασίας») την αφήνουμε εντελώς απέξω, γιατί ξέρουμε καλά πόσο προστατεύει τα εργατικά συμφέροντα η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Το ίδιο και τα περί «απαξίωσης των συνδικάτων και των ηγεσιών τους». Στα όπα-όπα τους έχει το σύστημα εδώ και χρόνια. Ειδικά τα ΜΜΕ, που βλέπουν σ’ αυτούς ένα καλό ανάχωμα των εργατικών αγώνων. Πάμε λοιπόν στην ουσία.
Ποια ακριβώς είναι τα ψεύδη, οι ανακρίβειες και τα χαλκευμένα στοιχεία; Συγκεκριμένα πράγματα. Ξέρουν πολύ καλά πόσα παίρνει ο καθένας τους από συμμετοχές σε ΔΣ οργανισμών και επιχειρήσεων του δημοσίου. Ας δώσουν, λοιπόν, στη δημοσιότητα μια λίστα, για να ξέρουν οι εργαζόμενοι ποια συνδικαλιστικά στελέχη συμμετέχουν, πόσα παίρνουν και τι τα κάνουν. Τι μένει από την ανακοίνωση της ΕΕ της ΓΣΕΕ; Οτι τα παίρνουν χοντρά και θα εξακολουθήσουν να τα παίρνουν χοντρά, διότι είναι «κεντρικός κοινωνικός διαπραγματευτής». Σε απλά ελληνικά, το τελευταίο μεταφράζεται σε κεντρικό ξεπουληματία των εργατικών συμφερόντων.
ΥΓ: Στην ιστοσελίδα του ΣΥΝ βρήκαμε ομιλία του τότε αναπληρωτή προέδρου της ΓΣΕΕ Αλ. Καλύβη στις 15.10.2003, που για το συγκεκριμένο ζήτημα έλεγε τα εξής: «Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει αρκετά αρνητικά και επιβαρύνεται από ένα καθεστώς επ΄ αμοιβή συμμετοχών που δηλητηριάζει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Δεν αναφερόμαστε σε διάφορα έξοδα που χορηγούνται ή για την συμμετοχή σε άμισθες επιτροπές. Μιλάμε για ορισμένες αμοιβές σε οργανισμούς και ΔΕΚΟ που είναι υψηλές. Εμείς σε διαδοχικά Συνέδρια αλλά και στο πρόσφατο Οργανωτικό Συνέδριο προτείναμε χωρίς να εισακουστούμε το εξής τετράπτυχο. Η μισή τουλάχιστον αμοιβή να πηγαίνει σε λογαριασμό της ΓΣΕΕ για να καλύπτονται ασφαλιστικά κενά συνδικαλιστών στα πρωτοβάθμια σωματεία, να μη μπορεί κάποιος να συμμετέχει σε πάνω από 1 επιτροπή ή συμβούλιο να υπάρχει περιορισμός χρόνου συμμετοχής και να μην υπάρχει συμμετοχή συνδικαλιστών εκ μέρους της κυβέρνησης σε καμία επιτροπή. Δεν λέμε ότι είναι η ιδανική λύση ούτε φυσικά πάμε στην άλλη άκρη της μη συμμετοχής, πιστεύουμε ωστόσο ότι επιτέλους πρέπει να γίνει μία σοβαρή συζήτηση και να καταλήξουμε σε λύσεις που δεν θα εκθέτουν το συνδικαλιστικό κίνημα». Τι να σχολιάσουμε; Την άποψη ότι η μη συμμετοχή σε κρατικά ΔΣ και μάλιστα με χοντρό χρήμα είναι «ακραία» ή την πρόταση να τσεπώνουν οι γραφειοκράτες τα μισά και να δίνουν στα συνδικάτα τα άλλα μισά;
