Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο ότι το Ασφαλιστικό έχει ήδη ανοίξει με την προσπάθεια ένταξης των Ειδικών Ταμείων στο ΙΚΑ και το ΕΤΑΜ, που θα επιταχύνει δραματικά τη συσσώρευση ελλειμμάτων στα δυο αυτά υπερταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης, με αποτέλεσμα να ωριμάσει γρήγορα (με δεδομένη την ελλειμματικότητα του ΙΚΑ και χωρίς την ένταξη των Ειδικών Ταμείων) μια νέα αντιασφαλιστική ανατροπή, με αύξηση των ορίων ηλικίας και γενική μείωση του ύψους των συντάξεων.
Δεν είναι τυχαίο, ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να μη φανεί στους εργαζόμενους αυτή η προοπτική και να περιορίσει το θέμα σε ένα παζάρι, σε πρώτη φάση, με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΤΟΕ, η οποία περιδιαβαίνει τα γραφεία της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών και του Αλογοσκούφη, προσπαθώντας να «πουλήσει» το Ασφαλιστικό έναντι κάποιων μικροανταλλαγμάτων (όπως έκανε παλιότερα η ΓΕΝΟΠ με το Ασφαλιστικό των εργαζόμενων της ΔΕΗ). Ούτε είναι τυχαίο που η Διοίκηση της Εθνικής, η οποία μέχρι τώρα (για λόγους ενδοτραπεζικού ανταγωνισμού) υποστήριζε τη λύση ανά τράπεζα, σήμερα τάσσεται υπέρ της πρότασης Σάλλα, την οποία υποστηρίζει με παρέμβασή του και ο Γκαργκάνας, που χώνει τη μύτη του σε κάθε αντεργατικό σχέδιο.
Σε συνέντευξη του Αλογοσκούφη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» οι δημοσιογράφοι παρατήρησαν ότι και μόνο η υλοποίηση του νόμου Ρέππα για τα επικουρικά ταμεία θα οδηγήσει σε πολύ μεγάλες αλλαγές. Ο υπουργός προσπάθησε να «ντριπλάρει» την παρατήρηση, όμως την επιβεβαίωσε στην ουσία της: «Εμείς έχουμε πει για το ασφαλιστικό ότι θα προσπαθήσουμε να υλοποιήσουμε τους υφιστάμενους νόμους, αυτή είναι η προσπάθεια. Οι υφιστάμενοι νόμοι έχουν αδυναμίες οι οποίες φαίνονται τώρα όπως το ασφαλιστικό των τραπεζών αλλά και πάλι μένουμε σ’ αυτή τη λογική. Λέμε, συζητήστε, δείτε τι συμφωνείτε να γίνει, εργαζόμενοι και εργοδότες, και ελάτε να δούμε τι περιμένετε να κάνει το κράτος».
Σε άλλο σημείο της ίδιας συνέντευξης υπήρξε πιο αποκαλυπτικός: «Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τον νόμο, διότι θεωρούμε ότι είναι σωστή η κατεύθυνσή του. Τον νόμο Ρέππα τον είχαμε επικρίνει κυρίως διότι δεν αντιμετώπιζε το βασικό πρόβλημα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, τη χρηματοδότηση. Αλλά ο νόμος είναι ελλιπέστατος όσον αφορά τη χρηματοδότηση. Τι λέει ο νόμος Ρέππα; Οτι θα έρθει ο χαμηλοσυνταξιούχος του ΙΚΑ να επιδοτήσει κάποιους συνταξιούχους ταμείων οι οποίοι έχουν πολύ μεγαλύτερες παροχές. Γι’ αυτό δεν τον είχαμε ψηφίσει τότε. Διότι δεν ήταν συνολική προσέγγιση στο πρόβλημα. Αρα δεν μπαίνει θέμα να αλλάξεις τις βασικές ρυθμίσεις. Η κατεύθυνση να πάμε σε ενοποίηση των ταμείων είναι σωστή».
Αφού, όμως, ο νόμος Ρέππα δεν λύνει το χρηματοδοτικό και αφού η συγχώνευση των Ειδικών Ταμείων θα είναι σε βάρος των χαμηλοσυνταξιούχων του ΙΚΑ, γιατί ο κ. Αλογοσκούφης προωθεί τη ρύθμιση, βάζοντας μπροστά τους τραπεζίτες και την ΟΤΟΕ; Γιατί δεν λύνει αυτός το χρηματοδοτικό, αφού δεν το έλυσε ο Ρέππας; Αν το έλυνε υπέρ των ασφαλισμένων του ΙΚΑ, θα γινόταν λαϊκός ήρωας.
Ο Αλογοσκούφης λέει μισές αλήθειες για να κρύψει την ουσία. Το ζήτημα χρηματοδότησης του ΙΚΑ, που έχει δημιουργήσει ο νόμος των Ρέππα-Χριστοδουλάκη δεν έχει να κάνει μόνο με τις συγχωνεύσεις ΙΚΑ/ΕΤΑΜ-Ειδικών Ταμείων, αλλά και με το ΙΚΑ/ΕΤΑΜ όπως είναι σήμερα, χωρίς τα Ειδικά Ταμεία. Διότι με το σχέδιο Χριστοδουλάκη διαγράφτηκε άπαξ διά παντός η τεράστια πολύχρονη καταλήστευση των αποθεματικών του ΙΚΑ, του ΤΕΑΜ και όλων των άλλων Ταμείων. Το κράτος πήρε μια γομολάστιχα, έσβησε οφειλές άνω των 10 τρισ. δρχ. (έναν ολόκληρο κρατικό προϋπολογισμό), έσβησε και την υποχρέωσή του να συμμετέχει στην τριμερή χρηματοδότηση της ασφάλισης (που προβλεπόταν από προηγούμενο νόμο) και «πάτσισε» με μια ετήσια επιχορήγηση ίση με το 1% του ΑΕΠ. Δηλαδή, εξάρτησε τη χρηματοδότηση του ΙΚΑ από τα σκαμπανεβάσματα της καπιταλιστικής οικονομίας. Ηδη από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του νόμου Ρέππα το ΙΚΑ εμφάνισε έλλειμμα, όπως έχουμε δείξει παρουσιάζοντας τον προϋπολογισμό του σε παλαιότερο φύλλο της «Κ». Ενα έλλειμμα που σίγουρα θα είναι μεγαλύτερο από αυτό που εμφανίζει ο προϋπολογισμός, αλλά την αλήθεια θα τη μάθουμε αργότερα, όταν δεήσουν να δημοσιεύσουν τον ισολογισμό. Εχουμε δείξει ακόμα, ότι ο επιμελέστατος Μ. Νεκτάριος, άνθρωπος του στενού σημιτικού περιβάλλοντος, διοικητής του ΙΚΑ μέχρι τις τελευταίες εκλογές, εμφάνιζε σκόπιμα φουσκωμένα τα προϋπολογιζόμενα έσοδα του ΙΚΑ, για να κρύψει το μέγεθος του ελλείμματος και να μην αποκαλυφτεί ο διαβρωτικός χαρακτήρας του νόμου Ρέππα.
Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Αλογοσκούφης, αλλά έχει και αυτός κάθε λόγο να το κρύβει, γιατί οι Πασόκοι έχουν αφήσει στα δικά του χέρια την καυτή πατάτα και ξέρει πολύ καλά ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να φέρει νέο αντιασφαλιστικό νόμο. Προτιμά, λοιπόν, να προχωρήσει με τις εκκρεμότητες που του άφησε ο νόμος Ρέππα (συγχώνευση στο ΙΚΑ/ΕΤΑΜ των Ειδικών Ταμείων), ώστε να φύγει από τη μέση αυτή η εκκρεμότητα, να έχουν μαζευτεί σχεδόν όλοι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα και των ΔΕΚΟ-Τραπεζών στο ΙΚΑ/ΕΤΑΜ και τα πράγματα να είναι ώριμα για ένα μεγάλο μέτωπο αντιασφαλιστικής ανατροπής.
Το ίδιο καλά γνωρίζει τα πράγματα και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που είχε υπογράψει με τα δυο χέρια το νόμο Ρέππα και τη ρύθμιση Χριστοδουλάκη για τη χρηματοδότηση. Από πού αντλεί όλο αυτό το θράσος ο Πολυζωγόπουλος και βγαίνει και δηλώνει πως δεν θα δεχτεί ρύθμιση σε βάρος του ΙΚΑ; Δεν ήταν αυτός που υπέγραψε τη συγχώνευση; Υπάρχει περίπτωση η συγχώνευση να μη γίνει σε βάρος των ασφαλισμένων και του ΙΚΑ και των Ειδικών Ταμείων; Υπάρχει περίπτωση η συγχώνευση να μην κρύβει την προσπάθεια για κλείσιμο της ψαλίδας προς τα κάτω; Και γιατί δεν μιλάει για τα ελλείμματα που συσσωρεύει το ΙΚΑ (και) μετά το νόμο Ρέππα;
Βγαίνει ο Πολυζωγόπουλος και τα βάζει με τη Διαμαντοπούλου και τον Χρυσοχοϊδη, που ζήτησαν να ανοίξει το Ασφαλιστικό. Διαβάστε, όμως, τι δήλωσε ο ίδιος ο Γιωργάκης, μόλις την περασμένη εβδομάδα, μιλώντας στην «3η Εθνική Θεματική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ» με θέμα το «Κοινωνικό Κράτος» (εκεί που ο Πολυζωγόπουλος τα ‘βαλε με τους σημιτικούς Διαμαντοπούλου-Χρυσοχοϊδη): «Η παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης του κάθε ατόμου ανοίγει νέα ευκαιρία αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού. Σήμερα, μετά τα 60, μετά τα 70, υπάρχουν ακόμα παραγωγικά χρόνια. Αυτό το γεγονός δημιουργεί νέα αιτήματα αξιοποίησης και υποστήριξης της μακρύτερης πλέον ζωής από ένα κοινωνικό σύστημα».
Καθεστώς γαλέρας οραματίζεται ο Γιωργάκης, με δουλειά και μετά τα ‘70, μέχρι τη μέρα του θανάτου του εργαζόμενου. Οπως ακριβώς ο Σημίτης, όπως η UNICE (Ομοσπονδία των εργοδοτικών συνδικάτων της ΕΕ, μέλος της οποίας είναι ο ΣΕΒ), όπως η ΕΕ με τη «στρατηγική της Λισαβόνας». Γι’ αυτά δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα ο Πολυζωγόπουλος. Βλέπετε, θέλει να γίνει γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό και χτυπάει τον Χρυσοχοϊδη ενώ γλείφει τον Γιωργάκη.
Ας το πάρουμε απόφαση, λοιπόν. Το Ασφαλιστικό έχει ανοίξει. Μόνο που κάνουν μονόλογο οι καπιταλιστές, το πολιτικό τους προσωπικό και οι φιλιππινέζες τύπου Πολυζωγόπουλου. Οσο πιο γρήγορα «πάρει μπροστά» η εργατική τάξη τόσο καλύτερα για την ίδια. Αν δεν «πάρει μπροστά», απλώς θα την… πάρουν παραμάζωμα.
