Ως προκλητικός υποστηρικτής του Μάνεση εμφανίστηκε στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης, που πλέον πρέπει να βγει προσωπικά μπροστά στην υπόθεση της απεργίας στην Ελληνική Χαλυβουργία, μετά την παραίτηση του Κουτσούκου. Απαντώντας την περασμένη Δευτέρα σε επίκαιρη ερώτηση του Κριτσωτάκη (ΣΥΡΙΖΑ), δικαίωσε απόλυτα τον Μάνεση και έριξε την ευθύνη στους εργάτες που δεν δέχτηκαν τις αξιώσεις του βιομήχανου να δουλεύουν με μειωμένο ωράριο και τα μισά λεφτά.
«Τι θέλουμε όταν υπάρχει αποδεδειγμένα μείωση του κύκλου εργασιών σε μία επιχείρηση και αδυναμία να απασχολήσει το προσωπικό που απασχολούσε κάποια συγκεκριμένη περίοδο; Θέλουμε να επαναλάβουμε πρακτικές σαν κι εκείνες που οδήγησαν την Pirelli, την Πειραϊκή Πατραϊκή, την Ελληνική Χαρτοποιία στο να κλείσουν ή να αλλάξουν χώρα;», είπε εισαγωγικά, για να περάσει στη συνέχεια στον δήθεν ισομερισμό των ευθυνών: «Υπάρχει ευθύνη και στις δύο πλευρές, γιατί, για παράδειγμα, θα μπορούσε να είχε συμφωνηθεί περιορισμός του χρόνου εργασίας και μικρότερη αμοιβή για τέσσερις μήνες που ήταν η αρχική πρόταση. Στη συνέχεια, βεβαίως, η επιχείρηση έχει σοβαρές ευθύνες γιατί δεν συμφώνησε με το Σωματείο όταν φαινόταν ότι υπήρχε μία σωστή προσέγγιση από την πλευρά τους».
Αν προσέξετε τη διατύπωσή του, θα δείτε ότι την ευθύνη τη ρίχνει στους εργάτες που δεν δέχτηκαν την πρόταση του Μάνεση. Για ξεκάρφωμα, ρίχνει ευθύνη στον Μάνεση, που υπαναχώρησε από τη συμφωνία που έγινε στις 21 Δεκέμβρη στην τριμερή υπό τον Κουτσούκο (με σοβαρές υποχωρήσεις εκ μέρους του σωματείου). Και τι έκανε η κυβέρνηση έκτοτε για να στριμώξει τον Μάνεση; Τίποτα. Για την ακρίβεια τίποτα υπέρ της συμφωνίας, αλλά πολλά υπέρ του Μάνεση. Μάλιστα, του ενέκρινε άδεια για δημιουργία ιδιωτικού λιμανιού στον Ασπρόπυργο, που δείχνει ότι κάθε άλλο παρά άσχημα πηγαίνει η Ελληνική Χαλυβουργία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο Κουτρουμάνης «ξέχασε» ν’ απαντήσει στο σχετικό ερώτημα που του υπέβαλε ο Κριτσωτάκης. Δεν τον συμφέρει, βέβαια, να σχολιάσει το γεγονός ότι η κυβέρνηση, που κόπτεται δήθεν υπέρ της συμφωνίας της 21ης Δεκέμβρη, δεν χρησιμοποίησε την αδειοδότηση σαν μοχλό πίεσης πάνω στον βιομήχανο.
Ο Κουτρουμάνης ανήγγειλε στη Βουλή ότι τις επόμενες μέρες θα κάνει «διαδοχικά συναντήσεις και με τους εργαζόμενους και με τους εκπροσώπους της επιχείρησης, προκειμένου να δούμε ποια είναι η προοπτική, έτσι ώστε να οδηγηθούμε σε μία συμφωνία προς όφελος των εργαζόμενων, προς όφελος εκείνων που απεργούν, αλλά κυρίως των ανθρώπων εκείνων οι οποίοι θέλουν πραγματικά να μείνει ανοιχτή η επιχείρηση, για να μπορέσουν κι αυτοί να έχουν τη δουλειά τους την επόμενη μέρα». Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε το σωματείο των χαλυβουργών, στη δική τους συνάντηση τους είπε να σταματήσουν την απεργία και να συνεννοηθούν με τον Μάνεση! Δυο μέρες μετά, ο καπιταλιστής έστειλε και νέα χαρτιά απολύσεων σε εργάτες, κάνοντας χρήση του αυξημένου ποσοστού ομαδικών απολύσεων που του δίνει ο «μνημονιακός» νόμος.
Και βέβαια, στη συνάντηση που είχε με το σωματείο, αρνήθηκε να ικανοποιήσει τα αιτήματα για έκτακτο βοήθημα των απεργών από τον ΟΑΕΔ. Κατάλαβε ότι υπάρχει αδυναμία (τι άλλο εκτός από αδυναμία αποκαλύπτει ένα τέτοιο αίτημα;) και αυξάνει τον εκβιασμό, κάνοντας πράξη τη γεμάτη νόημα κατακλείδα της τοποθετησής του στη Βουλή: «Με ρωτάτε με ποιους είμαι. Είμαι με εκείνη την επιλογή που οδηγεί σε μια επιχείρηση ανοικτή και τους εργαζόμενους να μπορούν να παίρνουν το μεροκάματό τους. Δεν ξέρω αν η επιλογή ή οι προθέσεις, καλύτερα, εκείνων που εξωθούν τους εργαζόμενους σε αυτές τις επιλογές, είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων».
Η στάση Πόντιου Πιλάτου που ακολουθεί η κυβέρνηση αποτελεί στάση στήριξης της προκλητικότητας του Μάνεση που θέλει να τσακίσει τους απεργούς χαλυβουργούς.
