Επειδή, κατά το συνήθειο τους, οι αστοί πολιτικοί βγαίνουν και δημαγωγούν για το ζήτημα των συμβασιούχων, θυμίζουμε τι έλεγαν όταν αναθεωρούσαν το σύνταγμα, βάζοντας τη σχετική απαγόρευση που δημιούργησε το πρόβλημα. Τα αποσπάσματα που δημοσιεύουμε παρακάτω είναι από τα επίσημα πρακτικά της Βουλής για τη συνεδρίαση της 21.3.2001. Από αυτά τα πρακτικά αποκαλύπτεται ότι ήξεραν πολύ καλά τι θεσμοθετούσαν το 2001 και γιατί έβαλαν τη σχετική απαγόρευση στο σύνταγμα. Ενισχύεται η άποψη ότι το 2004 εξαπατούσε σκόπιμα τους συμβασιούχους ο Καραμανλής, τάζοντας σε όλους μονιμοποίηση. Τέλος, ξεσκεπάζεται η σημερινή αντιπολιτευτική δημαγωγία του ΠΑΣΟΚ και ειδικά του Βενιζέλου, που μαζί με τον Παυλόπουλο ήταν οι εμπνευστές της σχετικής συνταγματικής διάταξης.
Ευάγγελος Βενιζέλος: Στην παράγραφο 8 του άρθρου 103 εισάγεται η γενική απαγόρευση της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Απαγορεύεται, δηλαδή, η μονιμοποίηση του εκτάκτου προσωπικού του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, περιλαμβανομένων και αυτών που απασχολούνται με σύμβαση έργου. Πρόκειται για μια πάρα πολύ σημαντική καινοτομία,
Προκόπης Παυλόπουλος: Αρα αυτό που απαγορεύουμε είναι τη μονιμοποίηση εκείνων που υπηρετούν με σύμβαση ορισμένου χρόνου και τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου.
Ιωάννης Βαρβιτσιώτης: Ερχομαι τώρα σε ένα άλλο θέμα που ταλανίζει τη διοίκηση, τη Βουλή και χιλιάδες νέους ανθρώπους. Είναι η λεγόμενη μονιμοποίηση των εκτάκτων, των συμβασιούχων που προσλαμβάνονται στο δημόσιο ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα για την κάλυψη πρόσκαιρων ή επειγουσών και απρόβλεπτων αναγκών. Κάτω από αυτές τις ωραίες λέξεις «πρόσκαιρες, επείγουσες ή απρόβλεπτες ανάγκες» έχουν εισαχθεί κατά καιρούς χιλιάδες συμβασιούχοι στο δημόσιο. Και όλοι ζήσαμε πρόσφατα αυτό το δράμα των νέων παιδιών και την αδυναμία της υπουργού Δημοσίας Διοίκησης να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα. Ετσι λοιπόν αυτή η θλιβερή ιστορία τελειώνει.
Αντώνης Σκυλλάκος: Ας βάζαμε μια τέτοια διάταξη ότι απαγορεύεται η μονιμοποίηση των εποχιακών εργατών, που δεν καλύπτουν πάγιες, αλλά εποχικές ανάγκες. Οχι γενικώς αυτοί που είναι με ορισμένου χρόνου. Διότι ξέρουμε πώς γίνονται οι προσλήψεις ορισμένου χρόνου, πώς γίνονται και πώς σε ορισμένες κατηγορίες γίνονται και σήμερα. Αλλά, εν πάση περιπτώσει αυτοί οι άνθρωποι καλύπτουν πάγιες ανάγκες και είναι χιλιάδες σήμερα. Είδατε με το ΤΕΒΕ τι γίνεται και υπάρχουν και στους δήμους και στις δημοτικές επιχειρήσεις. Θα τους αφήσετε αυτούς τους ανθρώπους επί ξύλου κρεμάμενους; Αλλος δουλεύει δέκα χρόνια στο ΤΕΒΕ. Θα τους αφήσουμε έτσι; Για τους υπάρχοντες ομήρους μιλάω, διότι περί ομήρων πρόκειται.
Φώτης Κουβέλης: Θεωρώ ότι είναι ορθό να κατοχυρωθεί η πρόσληψη στο δημόσιο τομέα με πανελλήνιο διαγωνισμό με αντικειμενικά κριτήρια και τρόπο διορισμού που να διασφαλίζει την αξιοκρατική πρόσληψη και αξιολόγηση των διοριζομένων… Θεωρώ επίσης ορθό ότι πρέπει να απαγορευτεί και η μονιμοποίηση του προσωπικού που προσλαμβάνεται για την κάλυψη απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών… Υπάρχει όμως ένα ερώτημα. Τι γίνεται με όλους εκείνους, οι οποίοι χρόνια ολόκληρα με τη μία ή την άλλη μορφή εργασιακής σχέσης βρίσκονται σήμερα στο δημόσιο και δεν μετατρέπεται η σχέση εργασίας αυτών των ανθρώπων σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου; Νομίζω ότι προτού ψηφισθεί αυτή η ρύθμιση για την απαγόρευση προσλήψεων στο δημόσιο με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου ή με συμβάσεις έργου, θα πρέπει με μία μεταβατική διάταξη να ρυθμιστεί η κατάσταση αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται υπό καθεστώς αιχμαλωσίας.
Χαράλαμπος Καστανίδης: Υπολογίζω ότι αυτή η συνταγματική αναγωγή επιλύει, με τρόπο διαρκή και οριστικό, παθογένειες του παρελθόντος που είχαν σχέση με τις πελατειακές σχέσεις στην ελληνική δημόσια ζωή.
Σταύρος Μπένος: Νομίζω ότι θα ήταν η κατάλληλη στιγμή να συζητήσουμε για την άρση της μονιμότητας που δεν θα έπληττε βεβαίως τον κόσμο των δημοσίων υπαλλήλων μέχρι σήμερα, αλλά από εδώ και μπρος.
Αναστάσιος Μαντέλης: Τέλος για να έλθω στο τελευταίο, στη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου. Αυτό από πότε το κάνουμε συνταγματικό δόγμα και γιατί να το κάνουμε; Αυτό είναι μία θέση. Θα μπορούσε ο κοινός νομοθέτης να το είχε προβλέψει αλλιώς. Το πρόβλεψε έτσι, μπορεί να το αλλάξει οποιαδήποτε στιγμή. Εμείς ερχόμαστε και το κατοχυρώνουμε συνταγματικά. Η απορία μου είναι η εξής: Εχουμε εργαζόμενους στη δημόσιο ή κατ’ εξοχήν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, οι οποίοι λειτουργούν για πολλά χρόνια με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, πάνω από δέκα χρόνια και δεκαπέντε χρόνια… Και τι κάνουμε με αυτούς τους εργαζόμενους; Αυτοί οι εργαζόμενοι είναι το πρόβλημά μας; Γιατί δεν μπορούμε να μετατρέψουμε μετά από ορισμένα χρόνια τη σύμβασή τους από ορισμένου σε αορίστου χρόνου; Δεν έχουν εμπειρία, δεν έχουν γνώση, δεν είναι έτοιμοι να προσφέρουν; Και για ποιο λόγο πρέπει αυτούς να τους αποκλείσουμε από το να εξελιχθούν όχι σε μονίμους υπαλλήλους, αλλά σε αορίστου χρόνου; Επομένως νομίζω ότι είναι υπερβολική αυτή η διάταξη.
Παναγιώτης Σγουρίδης: Η στρέβλωση που υπήρχε ήταν ότι οι συνεχείς συμβάσεις οδηγούσαν στο να τους μετατρέψουμε σε υπαλλήλους αορίστου χρόνου και κατόπιν να τους κάνουμε μονίμους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό το σύστημα ήταν μια τρύπα, μια σχισμή από όπου περνούσαν και γίνονταν δημόσιοι υπάλληλοι και μπορώ να πω με μειωμένα προσόντα. Θεωρώ λοιπόν ότι είναι πολύ σωστό ότι αυτό το κόλπο πλέον κόβεται.
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Οταν κάναμε την Οικουμενική Κυβέρνηση, όλα τα κόμματα τότε συμφωνήσαμε, ότι έπρεπε να ξεκαθαρίσουμε το περίφημο θέμα των εκτάκτων. Και μείναμε σύμφωνοι ότι δεν θα μονιμοποιήσουμε τους εκτάκτους, ιδίως τους εποχιακούς. Αποφασίσαμε ότι όταν λήγει ο χρόνος για τον οποίο προσελήφθησαν, θα απελύοντο κανονικά. Οπως επίσης, τότε παράλληλα είχαμε αποφασίσει ότι και αυτούς που περίσσευαν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα θα τους απολύαμε. Η Οικουμενική Κυβέρνηση έκαμε απολύσεις που δεν ετόλμησε έξι χρόνια τώρα το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ να κάνει.
Ευάγγελος Βενιζέλος: Η παράγραφος 8 εισάγει εξίσου σημαντικές καινοτομίες. Διότι απαγορεύεται πλέον εκ του Συντάγματος στο νομοθέτη να μετατρέπει συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Αφού απαγορεύεται στο νόμο να μετατρέψει μια σύμβαση ορισμένου χρόνου σε σύμβαση αορίστου χρόνου κατά μείζοντα λόγο δεν μπορεί να τη μετατρέπει σε σύμβαση δημοσίου δικαίου.
