«Οι οδηγίες που έχουν δοθεί από την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για εντατικοποίηση των ελέγχων στους κλάδους των συνεργείων καθαρισμού και της ασφάλειας-φύλαξης εναρμονίζονται πλήρως με τις προτεραιότητες που είχε θέσει το ίδιο το Σώμα στην Ετήσια Εκθεση Πεπραγμένων του για το έτος 2009, όπου έ-χουν συμπεριληφθεί στον προγραμματισμό των στοχευμένων ελέγχων του τρέχοντος έτους οι συγκεκριμένοι κλάδοι επιχειρήσεων και μάλιστα με ειδική αναφορά σε συνεργεία που δραστηριοποιούνται σε δημόσιες υπηρεσίες».
Τα παραπάνω γράφτηκαν με θράσος σε δελτίο Τύπου του υπουργείου Εργασίας, με ημερομηνία 29 Δεκεμβρίου 2010. Δέκα ακριβώς μέρες μετά το θάνατο του αιγύπτιου εργάτη Ερνάντ Αζίζ, που σκοτώθηκε καθαρίζοντας τα τζάμια σε κτίριο του υπουργείου Εργασίας. Εργαζόταν αδήλωτος και ανασφάλιστος σε εργολάβο-δουλέμπορο που έχει αναλάβει τον καθαρισμό κτιρίων του υπουργείου.
Πόσο θράσος χρειάζεται να διαθέτεις για να δηλώνεις ότι πρώτη προτεραιότητα στους ελέγχους σου είναι τα συνεργεία καθαρισμού και δη στις δημόσιες υπηρεσίες, όταν κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη σου εργάζονται ανασφάλιστοι εργαζόμενοι;
Πόσο θράσος χρειάζεται να διαθέτεις για να δηλώνεις (στο ίδιο δελτίο Τύπου), ότι «ο ελεγκτικός μηχανισμός του Υπουργείου μας αντέδρασε ακαριαία», όταν αποδεδειγμένα προσπάθησες να συγκαλύψεις το έγκλημα και αναγκάστηκες να το παραδεχτείς μόνο όταν αυτό καταγγέλθηκε δημόσια από την εργατική πλευρά;
Ιδού τα αποκαλυπτήρια της συνενοχής της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας στο έγκλημα των δουλεμπόρων. Θα μιλήσουμε με «γυμνά» στοιχεία.
Κάθε φορά που ένας εργάτης σκοτώνεται εν ώρα εργασίας, το υπουργείο Εργασίας εκδίδει μια υποκριτική συλλυπητήρια ανακοίνωση. Την τακτική αυτή καθιέρωσε ο Λοβέρδος και τη συνεχίζει η Κατσέλη. Η ανακοίνωση αυτή αρχίζει με τη φράση «Η Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης εκφράζει τα συλλυπητήρια και τη θλίψη της για το θάνατο του…» και τελειώνει με τη φράση «Οι επιθεωρητές του Σ.ΕΠ.Ε. θα ελέγξουν όλα τα πιθανά αίτια που προκάλεσαν το τραγικό συμβάν και θα προχωρήσουν σε κάθε νόμιμη ενέργεια». Το πιο πρόσφατο δελτίο αυτού του τύπου εκδόθηκε στις 27 Δεκέμβρη και αφορούσε το θάνατο του εργαζόμενου σε εταιρία φύλαξης Πέτρου Βαϊναλή, που βρέθηκε νεκρός από συνάδελφό του κατά την αλλαγή της βάρδιας.
Για το θάνατο του Ερνάντ Αζίζ δεν εκδόθηκε κανένα δελτίο Τύπου, μολονότι αυτός σκοτώθηκε εργαζόμενος σε κτίριο του υπουργείου. Οπως παραδέχεται το ίδιο το υπουργείο Εργασίας, σε δελτίο Τύπου που εξέδωσε στις 28 Δεκέμβρη, ο θάνατος του Ερνάντ Αζίζ επήλθε την Κυριακή 19 Δεκέμβρη, περί τις 4.00μμ και «αναγγέλθηκε από το οικείο αστυνομικό τμήμα και την Κεντρική Υπηρεσία του ΣΕΠΕ στο αρμόδιο ΚΕΠΕΚ τη Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου». Γιατί, λοιπόν, δεν εξέδωσαν το καθιερωμένο συλλυπητήριο δελτίο Τύπου τη μέρα που έμαθαν για το τραγικό γεγονός, αλλά η πρώτη τους αναφορά έγινε με το προαναφερθέν δελτίο, οχτώ ολόκληρες μέρες από τότε που πληροφορήθηκαν –όπως λένε– το συμβάν;
Μέσα σ’ αυτές τις οχτώ μέρες το υπουργείο Εργασίας εξέδωσε καταιγισμό ανακοινώσεων για διάφορα θέματα. Ακόμα και τη μέρα του θανάτου του Αζίζ (Κυριακή 19.12.10), το γραφείο Τύπου της Κατσέλη εργαζόταν και έστειλε δελτίο με το πρόγραμμα της υπουργού για την επόμενη μέρα. Λέτε να μην ενημερώθηκε ότι σε κτίριο του υπουργείου σκοτώθηκε άνθρωπος; Τη Δευτέρα, 20 Δεκέμβρη, με ένα νεκρό στην αυλή της, η Κατσέλη οργάνωσε συνέντευξη-φιέστα για να παρουσιάσει τα αποτελέσματα των «δράσεων ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό». Μες στην καλή χαρά, μάλιστα, βράβευσε και ένα δημοσιογράφο. Την ίδια μέρα πήγε και μίλησε στο συνέδριο του Economist. Την επομένη, έδωσε συνεντεύξεις στον Πορτοσάλτε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και στο πρωινάδικο της ΝΕΤ. Την Τετάρτη έδωσε συνέντευξη Τύπου ο Κουτρουμάνης, μαζί με τον υφυπουργό Υγείας Μ. Τιμοσίδη. Επίσης, σ’ αυτό το διάστημα, Κατσέλη και Κουτρουμάνης μίλησαν στη Βουλή, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό.
Ολες αυτές τις μέρες, σε όλες αυτές τις εμφανίσεις τους, δεν είπαν λέξη για τον εργάτη που σκοτώθηκε μέσα στο ίδιο το υπουργείο τους. Ούτε κανείς τους ρώτησε, γιατί κανείς δεν ήξερε. Είναι ή δεν είναι αυτό απόπειρα συγκάλυψης;
Στις 23 Δεκέμβρη εξέδωσε οργισμένη ανακοίνωση-καταγγελία η ΠΕΚΟΠ, με τίτλο «Εργατική δολοφονία μέσα στο ίδιο το υπουργείο Εργασίας!». Η ΠΕΚΟΠ κατήγγειλε ότι «ο θάνατος του Αζίζ δεν θεωρήθηκε σοβαρό γεγονός από τον υπεύθυνο Γενικό Γραμματέα διαχείρισης κοινοτικών και άλλων πόρων για να δημοσιοποιηθεί». Κατήγγειλε, επίσης: «Θα έμενε μάλιστα πράγματι στο σκοτάδι η εγκληματική συνενοχή τους αν δεν παρενέβαιναν εργαζόμενοι από τους συνδέσμους του σωματείου του ΜΟΔ που δουλεύουν στο χώρο».
Και πάλι δεν ίδρωσε τ’ αυτί της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου. Χρειάστηκε ν’ ακολουθήσει έντονη παρέμβαση της διοίκησης της ΠΕΚΟΠ, με τη συμμετοχή και της Κωνσταντίνας Κού-νεβα, για να καταλάβουν ότι δεν τους παίρνει άλλο και ν’ αναγκαστούν να αποκαλύψουν το έγκλημα και να δηλώσουν ότι θα το ερευνήσουν. Και βέβαια, σε χρόνο ρεκόρ βρήκαν ότι ο δολοφονημένος εργάτης δούλευε ανασφάλιστος. Εξέδωσε, μάλιστα, ανακοίνωση και το ΙΚΑ, επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες της ΠΕΚΟΠ μαζί με τα… συλλυπητήριά του.
Αφήσαμε τελευταίους τους ξεφωνημένους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ. Στις 23 Δεκέμβρη κατήγγειλε το γεγονός η ΠΕΚΟΠ. Στις 28 Δεκέμβρη το παραδέχτηκε το υπουργείο Εργασίας. Στις 29 Δεκέμβρη εξέδωσε ανακοίνωση η ΓΣΕΕ για να εκφράσει «τη βαθύτατη λύπη της για το πρόσφατο εργατικό δυστύχημα του Αιγύπτιου εργαζόμενου καθαριότητας» (για τους εργατοπατέρες η δολοφονία είναι δυστύχημα, λες και τον εργάτη τον χτύπησε αυτοκίνητο την ώρα που έκανε βόλτα στο δρόμο) και για να μας πει ότι «η ΓΣΕΕ και τα Συνδικάτα έχουν καταθέσει και έχουν παλέψει για ένα πλαίσιο εργασίας και ελέγχων στον πολύπαθο χώρο του καθαρισμού».
Για δες ποιοι μιλάνε. Αυτοί που την καθαριότητα των κτιρίων της ΓΣΕΕ την έχουν δώσει σε δουλέμπορο και που αρνούνται να δώσουν στη δημοσιότητα τη σύμβαση που έχουν υπογράψει μαζί του (έχουμε γράψει αρκετά δημοσιεύματα πάνω σ’ αυτό το θέμα – ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να πάρουμε στα χέρια μας τη σύμβαση της ΓΣΕΕ με τον εργολάβο καθαριότητας).
Οταν οι δουλέμποροι συμπεριφέρονται τόσο προκλητικά μέσα στο υπουργείο Εργασίας, όταν το ίδιο το υπουργείο τους κάνει πλάτες (η σύμβαση γράφει ότι η εργασία γίνεται από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή και ο αιγύπτιος ανασφάλιστος εργάτης εργαζόταν Κυριακή), μπορούμε να φανταστούμε τι συμβαίνει ευρύτερα. Αλλωστε, η κρίση και η σκληρή αντεργατική επίθεση, που δημιουργούν συνθήκες δουλεμπόριου για το σύνολο των εργαζόμενων, αποτελούν αέρα στα πανιά για τις γαλέρες των κλασικών δουλέμπορων. Η δολοφονία του Αζίζ για τους δουλέμπορους και το κράτος ήταν απλά ένα… μη κανονικό περιστατικό, που θα προσπαθήσουν να το «μαζέψουν» μόλις εξατμιστούν οι πρώτες εντυπώσεις. Ολα θα συνεχιστούν κανονικά.
Πριν από δυο χρόνια ήταν η Κούνεβα. Φέτος ο Αζίζ. Το δουλεμπόριο ζει και βασιλεύει. Πέρα από τις ευθύνες και τη συνενοχή του κράτους, είναι ντροπή και για το κίνημα που δεν έδωσε τη δέουσα συνέχεια στον αγώνα που ξεκίνησε αμέσως μετά την απόπειρα δολοφονίας της Κ. Κούνεβα. Βασίλεψαν οι μικροπαραγοντισμοί, η προσπάθεια αποκόμισης πολιτικής υπεραξίας και οι ιδεοληψίες, με αποτέλεσμα μια μεγάλη ευκαιρία να πάει χαμένη. Είναι καιρός το τεράστιο αυτό πρόβλημα να τεθεί ξανά επί τάπητος.
