Εκπρόσωποι μεταναστευτικών οργανώσεων βρέθηκαν δίπλα-δίπλα το περασμένο Σαββατοκύριακο στα Χανιά, αντάλλαξαν εμπειρίες, αντάλλαξαν απόψεις και συμφώνησαν ότι πρέπει να συσφίξουν τους δεσμούς τους, δημιουργώντας μια πανελλαδική δικτύωση, η οποία θα επιτρέψει στους μετανάστες να βγουν οι ίδιοι στο προσκήνιο, να αγωνιστούν για τα προβλήματά τους και να «εισπράξουν» την αλληλεγγύη των Ελλήνων.
Ενώ από πλευράς μεταναστών οι συμμετοχές ήταν ικανοποιητικές, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τις ελληνικές συμμετοχές. Η ελπιδοφόρα αυτή εκδήλωση είτε περιφρονήθηκε είτε σαμποταρίστηκε. Μάλλον γιατί το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, που είχε την πρωτοβουλία γι’ αυτό το διήμερο, «βάζει δύσκολα». Ασκεί κριτική –ορισμένες φορές δριμεία– στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το μεταναστευτικό πρόβλημα, όχι μόνο από το κράτος και τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και από τον αντιρατσιστικό χώρο. Η κριτική αυτή, που μας βρίσκει σύμφωνους, ακούστηκε και στις συζητήσεις της πρώτης μέρας και εστιάζεται σε δυο άξονες:
Πρώτο, στη «φολκλοροποίηση» των μεταναστών. Οι εθνικοί χοροί και οι εθνικές κουζίνες δεν μπορούν να είναι το όχημα που θα φέρει κοντά Ελληνες και μετανάστες. Μόνο βοηθητικό ρόλο μπορούν να παίξουν.
Δεύτερο, στην υποταγή του μεταναστευτικού στις οργανωσιακές στρατηγικές με στόχο την αποκόμιση πολιτικής υπεραξίας. Τακτική που αφυδατώνει το μεταναστευτικό από τον κινηματικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει.
Η εμπειρία του ΦΜΚ είναι πραγματικά σημαντική. Εχει καταφέρει να συσπειρώσει εκατοντάδες μετανάστες, Αραβες και χωρίς «χαρτιά» στην πλειοψηφία τους και να τους βάλει σ’ ένα δρόμο διεκδίκησης και αγώνα, καταφέρνοντας να «αποσπάσει» ευρύτατη υποστήριξη από τη χανιώτικη κοινωνία. Κορυφαία στιγμή αυτού του αγώνα υπήρξε η απεργία πείνας 15 μεταναστών, που κατάφερε να κερδίσει από το κράτος το αίτημα που προέβαλε, με αποτέλεσμα μερικές δεκάδες μεταναστών να καταφέρουν ν’ αποκτήσουν πράσινη κάρτα.
Η νομιμοποίηση είναι το μέγιστο των προβλημάτων των μεταναστών, όπως αναδείχτηκε από τους πολλούς μετανάστες που πήραν το λόγο. Χωρίς «χαρτιά» είναι έρμαια των εργοδοτών και της Αστυνομίας. Σημειώθηκαν επίσης τα μέτρα που παίρνονται στο πλαίσιο της Ευρώπης-φρούριο και τονίστηκε η ανάγκη να περάσουμε από τις καταγγελίες στην πράξη. Το μεγάλο παράπονο των μεταναστών είναι ότι οι ελληνικές οργανώσεις μένουν στις καταγγελίες και δεν αναζητούν τρόπους πρακτικής πάλης.
Το απόγευμα του Σαββάτου υπήρξαν παρεμβάσεις μιας σειράς πανεπιστημιακών. Οι αντιδράσεις των μεταναστών κατέδειξαν για μια φορά ακόμα το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στον τρόπο που αυτοί βιώνουν τα προβλήματα και στον τρόπο που τα αντιλαμβάνεται μια μερίδα της ελληνικής διανόησης. Δεν ήταν λίγες οι φορές που η συζήτηση εξελίχτηκε με ένταση, καθώς οι μετανάστες έθεταν με έμφαση την ανάγκη αναζήτησης πρακτικών, κινηματικών δράσεων. Η βραδιά έκλεισε με μια ωραία συναυλία, με πολύ κόσμο, στην αυλή της κατάληψης «Rosa Nera», η οποία φιλοξένησε και όσους είχαν πάει από άλλες πόλεις.
Η Κυριακή είχε ονομαστεί από το ΦΜΚ «Κυριακή αλληλεγγύης» και είχε σαν σκοπό την ανάδειξη ενός δημόσιου και εγκαταλελειμμένου κτιρίου στο κέντρο της πόλης (το παλιό ΙΚΑ της οδού Νεάρχου) για χρήσεις εθελοντικής κοινωνικής φροντίδας σε ανθρώπους της πόλης που την έχουν ανάγκη (ιατρείο, συσσίτια κ.λπ.) αλλά και για ξενώνα αστέγων, Ελλήνων και μεταναστών. Η συμμετοχή των μεταναστών ήταν ιδιαίτερα μαζική, παρά την τρομοκρατική παρουσία της Αστυνομίας, παρουσία εισαγγελέα, η οποία έδωσε τελεσίγραφο να φύγουν οι συγκεντρωμένοι εντός δεκαλέπτου. Κανείς δεν έφυγε, ο εισαγγελέας αναγκάστηκε να διώξει τα ΕΚΑΜ και οι μετανάστες με τους αλληλέγγυους έμειναν εκεί μέχρι το απόγευμα, ακούγοντας μουσική και τρώγοντας, ενώ αρκετοί Χανιώτες πέρασαν από το χώρο και έφεραν φαγητά και κυρίως ρούχα. Οι μετανάστες πήραν ρούχα που χρειάζονταν, ενώ τα υπόλοιπα αποφάσισαν να τα διαθέσουν στη φυλακή και στο νοσοκομείο της πόλης. Ο αγώνας για τη μετατροπή του κτιρίου σε ξενώνα άρχισε.
