Στη 19η μέρα βρίσκονται σήμερα οι 15 μετανάστες που πραγματοποιούν απεργία πείνας στα Χανιά ζητώντας να ικανοποιηθούν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους. Σ’ ένα κλίμα που χαρακτηρίζεται από ρατσιστικές εκδηλώσεις (βλέπε Αγιο Παντελεήμονα Αχαρνών), οι οποίες υποθάλπονται από τα ΜΜΕ, και κατασταλτικές επιχειρήσεις της Αστυνομίας (βλέπε Πάτρα κ.λπ.), οι μετανάστες των Χανίων δίνουν ένα λαμπρό παράδειγμα αγωνιστικής στάσης. Το ίδιο λαμπρό παράδειγμα δίνουν και οι Χανιώτες που έχουν αγκαλιάσει και έχουν κάνει δικό τους αυτό τον αγώνα.
«Η πολιτεία έδειξε για άλλη μια φορά το αληθινό και σκληρό πρόσωπ΄o της, στο αίτημα των απεργών πείνας που είναι και δίκαιο και νόμιμο», σχολίασε η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Μετανάστες Απεργούς Πείνας, σε ανακοίνωση που εξέδωσε την Τρίτη. Η Πρωτοβουλία καταγγέλλει τον υπουργό Εσωτερικών Π. Παυλόπουλο, που «αρνήθηκε να δεχθεί την αντιπροσωπεία της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης και δήλωσε ότι δεν μπορεί να τροποποιηθεί ή ν’ αλλάξει ο νόμος. Δήλωσε επίσης ότι την επόμενη εβδομάδα ίσως εξεταστούν κατά περίπτωση οι 15 μετανάστες απεργοί πείνας, εάν κάποιος εμπίπτει στη διαδικασία χορήγησης πολιτικού ασύλου για ανθρωπιστικούς λόγους». «Οι μετανάστες απεργοί πείνας δε ζητιανεύουν κύριε υπουργέ», συνεχίζει η ανακοίνωση. «Οι μετανάστες απεργοί πείνας θυσιάζουν τον εαυτό τους για όλους τους μετανάστες που βρίσκονται στην ίδια μοίρα μ’ αυτούς».
Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε κατάληψη στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΣΚΑΙ και ΑΝΤ1 με σκοπό την ενημέρωση για το αίτημα των μεταναστών απεργών πείνας (ο σταθμός του Κυριακού κάλεσε την Αστυνομία για να διώξει τα μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης!), ενώ την Τετάρτη η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης προχώρησε σε κατάληψη της Διεύθυνσης Περιφέρειας στα Χανιά «με στόχο να σπάσει επιτέλους η σιωπή της κεντρικής κρατικής εξουσίας απέναντι στο πρόβλημα που ανέδειξαν οι μετανάστες απεργοί πείνας».
Μια μέρα μετά, αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες προχώρησαν σε κατάληψη και του Δημαρχείου της πόλης. Αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους: «Θεωρούμε δίκαιο τον αγώνα των απεργών πείνας και στεκόμαστε αλληλέγγυοι. Δεν τρέφουμε όμως αυταπάτες πως κράτος και κεφάλαιο θα δώσουν λύση στο πρόβλημα για το οποίο τα ίδια είναι υπαίτια. Ούτε φυσικά βασιζόμαστε στη φιλανθρωπία των φορέων τους (εκκλησία, ΜΚΟ). Δεν μπορεί η αλληλεγγύη να είναι μια ανθρωπιστική αντίληψη ή πράξη οίκτου από τον δυνατό στον αδύναμο, ούτε να ανάγονται οι μετανάστες σε επαναστατικά υποκείμενα με σκοπό την άντληση πολιτικής υπεραξίας από κόμματα και οργανώσεις».
