Με μια νέα εγκύκλιο, που έχει χαρακτήρα αντεργατικού τελεσίγραφου, η Ολγα Γεροβασίλη καλεί τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να συμπληρώσουν και να καταθέσουν τα φύλλα αξιολόγησης μέχρι τη Δευτέρα 2 Οκτώβρη. Αν δεν το κάνουν, ο α' αξιολογητής πρέπει να συμπληρώσει μόνος του τα φύλλα των υφισταμένων του και να τα παραδώσει στον β' αξιολογητή μέχρι τις 12 Οκτώβρη. Αν δεν το κάνει ούτε αυτός, τότε τα φύλλα πρέπει να συμπληρώσει ο β' αξιολογητής και να τα παραδώσει μέχρι τις 23 Οκτώβρη.
Για να πάρει τα φύλλα αξιολόγησης μέσα από αυτή τη fast track διαδικασία, η Γεροβασίλη υπενθυμίζει στην εγκύκλιο την πρόσφατα ψηφισμένη ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία οι προϊστάμενοι που δε θα συμπληρώσουν τα φύλλα των υπαλλήλων, ως α' ή β' αξιολογητές, δε θα έχουν δικαίωμα να συμμετάσχουν στις κρίσεις που θα γίνουν για τις θέσεις προϊσταμένων. Δηλαδή, η ποινή για τη συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ θα είναι η διακοπή της υπηρεσιακής τους ανέλιξης, ανεξάρτητα από το αν έχουν τα απαιτούμενα προσόντα!
Το πρώτο που πρέπει να σημειωθεί είναι ένα σχόλιο πολιτικού χαρακτήρα. Πώς χαρακτηρίζεται μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να αποσπάσει τη συναίνεση των εργαζόμενων για κάτι που η ίδια χαρακτηρίζει ως προοδευτικό (το ότι το συμφώνησε με την τρόικα το… παραβλέπουμε) και καταφεύγει σε θέσπιση μέτρων τιμωρίας; Αυταρχική κυβέρνηση είναι ο όρος που αγαπά, χρόνια τώρα, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Και ο ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια που ήταν στην αντιπολίτευση. Κατασταλτική, είναι ο όρος που προτιμούμε εμείς. Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ναυάγησε και καταφεύγει σε ένα μέσο παρόμοιας λογικής με την πολιτική επιστράτευση.
Το παραμύθι περί εργαζόμενων που αντέδρασαν αντανακλαστικά, επειδή φοβήθηκαν ότι αυτή η κυβέρνηση θα κάνει τα ίδια με τον Μητσοτάκη (όταν ήταν υπουργός της συγκυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων), έδωσε τη θέση του στο παραμύθι περί «υποκινούμενων συνδικαλιστών». Οταν, όμως, το ποσοστό της αποχής εξακολούθησε να παραμένει σε επίπεδα πάνω από το 90%, η Γεροβασίλη πέταξε τη μάσκα της συναίνεσης και έδειξε το αποκρουστικό πρόσωπο μιας κυβέρνησης που -όπως κάθε αστική κυβέρνηση- έχει ως τελευταίο καταφύγιό της την κρατική καταστολή.
Η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε -ομόφωνα μάλιστα- συνέχιση της απεργίας-αποχής, παρά το τρίτο στη σειρά τελεσίγραφο της Γεροβασίλη. Ορισε δε την ερχόμενη Τρίτη, 3 Οκτώβρη, ως ημέρα δράσης ενάντια στην απεργοσπαστική τροπολογία της Γεροβασίλη, καλώντας «τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες να οργανώσουν μαζικές και μαχητικές πρωτοβουλίες (…) με συγκεντρώσεις, καταλήψεις, ενημέρωση των πολιτών κτλ, αλλά και τη συγκέντρωση και ομαδική κατάθεση από τα σωματεία των δηλώσεων συμμετοχής στην απεργία-αποχή προς την υπηρεσία να στείλουμε το μήνυμα ότι συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στη διάλυση του Δημοσίου».
Η ΑΔΕΔΥ, εκτός από τη γνωμάτευση της δικηγόρου της, Μαρία Τσίπρα, ζήτησε και πήρε γνωματεύσεις από τον καθηγητή του Διοικητικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, Πάνο Λαζαράτο, και τον ομότιμο καθηγητή Εργατικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, Αριστείδη Καζάκο. Και οι τρεις νομικοί κατέληξαν στα ίδια συμπεράσματα: ότι η αποχή από τη συμπλήρωση των φύλλων αξιολόγησης είναι μορφή απεργίας, που μόνο από δικαστήριο μπορεί να κριθεί καταχρηστική, και ότι η νομοθετική ρύθμιση που απειλεί με διοικητική ποινή τους προϊσταμένους αποτελεί μορφή ανταπεργίας, που απαγορεύεται ρητά από το Σύνταγμα και το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το εργασιακό καθεστώς των εργαζόμενων στο Δημόσιο. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση, θα είχε κάνει «σημαία» αυτές τις γνωματεύσεις, ενάντια στις οποίες δεν έχει καταφέρει να αντιτάξει ούτε μια διαφορετική επιστημονική γνώμη.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο δεν πρέπει να λυγίσουν μπροστά στις απειλές της Γεροβασίλη. Αυτός ο εκβιασμός δεν πρέπει να περάσει. Αν και αυτή τη φορά τα φύλλα αξιολόγησης πεταχτούν στα σκουπίδια, όπως τις προηγούμενες φορές, η κυβέρνηση θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο.
