Οι οδηγοί της ΕΘΕΛ στη Γενική Συνέλευση της Δευτέρας 26/9 έδειξαν για μια ακόμη φορά ότι έχουν διάθεση να προχωρήσουν σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις με προοπτική για τον κλάδο και να μην αρκεστούν σε «ντουφεκιές», όπως ήθελε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Η ομόφωνη πρόταση του ΔΣ του σωματείου ήταν για δύο 24ωρες απεργίες και δράσεις (πορείες και παραστάσεις έξω από υπουργεία), χωρίς ημερομηνία νέας ΓΣ (θα αποφάσιζε το ΔΣ αν και πότε θα πραγματοποιηθεί). Κλιμάκωση των κινητοποιήσεων θα υπήρχε μόνο στην περίπτωση που η κυβέρνηση προχωρούσε στην εφαρμογή της εργασιακής εφεδρείας, ενώ δεν υπήρξε συγκεκριμένη πρόταση για το συντονισμό των κινητοποιήσεων με άλλους κλάδους των αστικών συγκοινωνιών.
Από την πρόταση γίνεται φανερό ότι όλα τα αντεργατικά μέτρα (κατάργηση δρομολογίων και περικοπές συγκοινωνιακού έργου, περικοπές μισθών, μετατάξεις κτλ), που πέρασε η κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα με τη βοήθεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, αφήνονται στο απυρόβλητο. Σε αντίθεση με τους γραφειοκράτες του ΔΣ, η βάση του κλάδου έδειξε ότι έχει τη διάθεση να δώσει τη μάχη, παρά το γεγονός ότι σε μια σημαντική μερίδα οδηγών ήταν έντονη η απογοήτευση από το ξεπούλημα των προηγούμενων κινητοποιήσεων του κλάδου.
Το αποτέλεσμα της ΓΣ απεικόνισε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την αγωνιστική διάθεση των οδηγών. Με ποσοστό πάνω από 70% ψηφίστηκε η πρόταση της βάσης για 48ωρη απεργία, συντονισμό με τους άλλους κλάδους και νέα ΓΣ τη Δευτέρα 3/10, για να εκτιμηθεί η κατάσταση και να αποφασιστεί η περαιτέρω στάση του κλάδου. Στο ενδεχόμενο εφαρμογής της εργασιακής εφεδρείας η απόφαση της ΓΣ προβλέπει απεργία διάρκειας και κλείσιμο όλων των αμαξοστασίων. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Πως θα εφαρμοστούν οι αποφάσεις της ΓΣ;
Οπως είχαν κάνει και στο πρόσφατο παρελθόν, οι γραφειοκράτες όχι μόνο δεν «υπάκουσαν» στις αποφάσεις της βάσης, αλλά έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να τις υπονομευόσουν, γνωρίζοντας ότι οι οδηγοί δεν έχουν κάποια οργανωτική συγκρότηση (π.χ. απεργιακή επιτροπή), για να τις υλοποιήσουν. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι ότι δεν έκαναν τίποτε για να σταματήσουν τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που έστησε η κυβέρνηση με τα λεωφορεία των ΚΤΕΛ, για τη μετακίνηση επιβατών από και προς το αεροδρόμιο, παρά τα συνεχή τηλεφωνήματα από οδηγούς, που προσπαθούσαν, χωρίς την υποστήριξη του σωματείου, να αντιδράσουν (σταμάτησαν 1-2 λεωφορεία των ΚΤΕΛ, κάλεσαν την Τροχαία και έστειλαν στο αυτόφωρο τους απεργοσπάστες).
Ακολουθώντας την ίδια τακτική με το πρόσφατο παρελθόν, οι εργατοπατέρες έστειλαν το δικό τους «μήνυμα» προς τη βάση. Ή θα υπακούσετε στις προτάσεις μας ή θα υπονομεύουμε τις αποφάσεις που θα παίρνετε. Οι οδηγοί της ΕΘΕΛ πρέπει να σηκώσουν το γάντι και να απαντήσουν στην πρόκληση. Η αγωνιστική παράδοση και η εμπειρία από τον αγώνα της ΕΑΣ το ’92 δείχνουν τον δρόμο. Να πάρουν το αγώνα στα χέρια τους, να οργανωθούν σε κάθε αμαξοστάσιο και να κάνουν πράξη τις αγωνιστικές αποφάσεις των ΓΣ. Διαφορετικά, εκτός από τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης, θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τις τρικλοποδιές της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
