«Κλείνει ο πρώτος ημερολογιακός χρόνος λειτουργίας του πληροφοριακού συστήματος “Εργάνη” […] Τα στοιχεία των ροών μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα όλους αυτούς τους μήνες επιβεβαιώνουν αυτό που ισχυριζόμασταν από την αρχή. Οτι η αγορά εργασίας σταθεροποιείται ενώ οι ρυθμοί εξέλιξης της ανεργίας φθίνουν συνεχώς καθώς από το 44,4% του Ιουνίου του 2012 είχαν πέσει το Σεπτέμβριο του 2013 στο 5,9%. Για πρώτη φορά μέσα στο 2013 είδαμε πτώση του ποσοστού της ανεργίας μετά από 60 μήνες συνεχούς αύξησης ενώ οι δείκτες της απασχόλησης ήδη από τον Απρίλιο του 2013 και έπειτα εμφανίζουν αυξητική τάση».
Φωτισμένος από το άγιο πνεύμα, ανήμερα των Θεοφανίων, ο Βρούτσης έκανε την παραπάνω δήλωση. Η περιβόητη «Εργάνη» του έκλεισε ένα χρόνο και «πιστοποίησε» ότι η ανεργία «σταθεροποιείται» ενώ έχει αρχίσει πλέον και η πτώση της.
Τρεις μέρες μετά, στις 9 Γενάρη, η «υπεράνω υποψίας» ΕΛΣΤΑΤ έδωσε στη δημοσιότητα τα δικά της (πάντοτε υποεκτιμημένα) στοιχεία, καταγράφοντας νέο ρεκόρ ανεργίας για τον Οκτώβρη του 2013. Συγκεκριμένα, το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε σε 27,8%, έναντι 26,1% τον Οκτώβρη του 2012 και 27,7% το Σεπτέμβρη του 2013.
Ο παραπάνω πίνακας δημοσιεύεται στην τελευταία Ερευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ και δείχνει την εξέλιξη του επίσημου ποσοστού ανεργίας από τον Οκτώβρη του 2011 μέχρι τον Οκτώβρη του 2013. Η πορεία είναι συνεχώς ανοδική. Δεν υπάρχει ούτε ένας μήνας που το ποσοστό να έπεσε, προσωρινά έστω.
Το γεγονός ότι ο ρυθμός αύξησης μέσα στο 2013 είναι χαμηλότερος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, δεν σημαίνει τίποτα. Αναμενόμενο ήταν αυτό. Πού θα πήγαινε, δηλαδή, η επίσημη ανεργία, στο 50%; Η γενική οικονομική δραστηριότητα έπεσε όσο δεν παίρνει άλλο και φτάνει στο έσχατο σημείο της, μετά το οποίο θα υπάρξει μια αναιμική ανάπτυξη. Ανάμεσα στο 2012 και το 2013 υπάρχει μια επιβράδυνση του ρυθμού μείωσης του ΑΕΠ. Λογικό ήταν, λοιπόν, και η ανεργία να αυξάνεται με σχετικά μικρότερο ρυθμό. Ομως εξακολουθεί να αυξάνεται. Από την άλλη, πρέπει να πάρουμε υπόψη μας το γεγονός ότι οι καπιταλιστές αντικαθιστούν με όλο και πιο γοργό ρυθμό πλήρεις θέσεις εργασίας με θέσεις μερικής απασχόλησης και οι μερικώς απασχολούμενοι (ακόμα και μια ώρα την εβδομάδα) καταγράφονται ως απασχολούμενοι από την ΕΛΣΤΑΤ.
«Αισίως», λοιπόν, το επίσημο ποσοστό ανεργίας έφτασε τον περασμένο Οκτώβρη το 27,8% και ήδη πρέπει να έχει «τσιμπήσει» καναδυό δέκατα ακόμη. Αν μείνει σ’ αυτό το επίπεδο και σταματήσει ν’ αυξάνεται άλλο, θα πρέπει οι εργαζόμενοι να είναι ευχαριστημένοι; Κι αν πέσει μερικά δέκατα μέσα στο 2014, θα πρέπει οι εργαζόμενοι να στήσουν τρελό πανηγύρι;
Ηδη οι οικονομολόγοι στην Ευρώπη κάνουν λόγο για το φαινόμενο της «jobless growth», της «ανάπτυξης με ανεργία» όπως θα μεταφράζαμε τον όρο στα ελληνικά. Περιμένουν και στην Ελλάδα να δουν μια αναιμική ανάπτυξη, χωρίς ουσιαστική μείωση της ανεργίας, όμως.
ΥΓ: Δεν είναι μόνο ο «ασόβαρος» Βρούτσης που επιμένει κάθε μήνα στις ψευτιές του, ακολουθώντας το δόγμα του Γκέμπελς «πες, πες, κάτι θα μείνει». Τα ίδια υποστηρίζει και ο «σοβαρός» Στουρνάρας. Στις απαντήσεις που έδωσε στους ευρωβουλευτές για το ρόλο της τρόικας, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Το ποσοστό ανεργίας δείχνει σημάδια σταθεροποίησης παρόλο που είχε ανέλθει σε πρωτοφανή επίπεδα για αναπτυγμένη χώρα. Το δεύτερο τρίμηνο του 2013 μειώθηκε για πρώτη φορά ύστερα από τέσσερα χρόνια και, επί του παρόντος, βρίσκεται στο 27%, ενώ η ανεργία στους νέους κυμαίνεται γύρω στο 57%».
