Ο 27χρονος εργάτης των ΕΛΠΕ Αντώνης Αβράμπος είναι ο τρίτος νεκρός από τη φονική έκρηξη στα ΕΛΠΕ. Την αναγγελία του θανάτου του ακολούθησαν οι ανακοινώσεις-καρμπόν των Σκουρλέτη και Λαφαζάνη. Εκφραση οδύνης, συλλυπητήρια στην οικογένειά του και συμπεράσματα λες και πρόκειται για στελέχη της αντιπολίτευσης και όχι για τους αρμόδιους υπουργούς.
Σκουρλέτης: «Η πλήρης διαλεύκανση των αιτιών του δυστυχήματος και η απόδοση ευθυνών, είναι επιβεβλημένη. Η τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, πολύ περισσότερο σε τομείς που έχουν να κάνουν με την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, δεν είναι πολυτέλεια, ιδίως σε δύσκολους καιρούς. Είναι υποχρέωση και καθήκον, για την εκπλήρωση των οποίων θα εργαστεί συστηματικά το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας».
Λαφαζάνης: «Η νέα τραγική εξέλιξη με το θάνατο και τρίτου εργαζόμενου, του Αντώνη Αβράμπου, υπογραμμίζει την ανάγκη να υπάρξει σε βάθος και χωρίς κανένα συμβιβασμό και συγκάλυψη, η διαλεύκανση των αιτιών του τραγικού δυστυχήματος και να αποδοθεί με παραδειγματικό τρόπο και χωρίς εξισορροπήσεις, η τιμωρία όσων έχουν, άμεση ή έμμεση ευθύνη για την τραγωδία».
Οταν έγιναν αυτές οι δηλώσεις, είχαν περάσει 15 μέρες από τη φονική έκρηξη. Δεν βρήκαν ακόμη τις αιτίες οι αρμόδιες υπηρεσίες; Και τι σημαίνει «άμεση και έμμεση ευθύνη» που αναφέρει ο Λαφαζάνης; Αμεση στον εργολάβο, έμμεση στα ΕΛΠΕ; Γιατί δε λένε κουβέντα για τερματισμό του καθεστώτος των εργολαβιών και πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού, όπως παλιά, που σε συνθήκες στοιχειώδους ασφάλειας (και όχι κατέργου) θα μπορεί να κάνει τις λεπτές διαδικασίες συντήρησης που απαιτούνται; Μήπως γιατί το σύστημα των εργολαβιών-κατέργων είναι που εκτίναξε τα κέρδη των ΕΛΠΕ ακόμη και σε περιόδους πτώσης των τιμών του πετρελαίου; Μήπως γιατί δεν υπάρχει πολιτική βούληση να θιχτεί ο Ομιλος Λάτση, συνεταίρος του κράτους στα ΕΛΠΕ; Και σ’ αυτόν τον τομέα η «πρώτη φορά Αριστερά» δεν διαφοροποιείται σε τίποτα (εκτός από τα παχιά λόγια) από τις προκατόχους της κυβερνήσεις.
Στο μεταξύ η εταιρία έσπευσε να βγάλει το δικό της πόρισμα, με το οποίο ρίχνει την ευθύνη για τη φονική έκρηξη στους ίδιους τους εργαζόμενους. «Τηρήθηκε η νομοθεσία ως προς τα χρονικά όρια εργασίας, ενώ η δωδεκάωρη εργασία αποτελεί πάγια πρακτική των διυλιστηρίων κατά τη διάρκεια γενικής συντήρησης», αναφέρει προκλητικά αυτό το πόρισμα, που συνέταξε επιτροπή αποτελούμενη από πέντε στελέχη της εταιρίας, δύο εκπροσώπους του συνδικάτου και έναν εμπειρογνώμονα.
Η πυρκαγιά και η έκρηξη που ακολούθησε αποδίδονται στην ύπαρξη καυσίμου στον αγωγό που γίνονταν εργασίες συντήρησης, το οποίο ανεφλέγη πιθανόν από εκκένωση στατικού ηλεκτρισμού! Οι μόνες ευθύνες που αποδίδονται αφορούν κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες που δεν τηρήθηκαν. Αρα, φταίνε κάποια μεσαία τεχνικά στελέχη της επιχείρησης, που δε συνεννοήθηκαν όπως έπρεπε μεταξύ τους, και δεν έπαιξε κανένα ρόλο το εφιαλτικό κλίμα πίεσης για να βγει γρήγορα η δουλειά. Κλίμα πίεσης που καθιστά δακτυλοδεικτούμενο (και απειλούμενο με απόλυση) όποιον επιμένει στην αυστηρή τήρηση των κανόνων ασφάλειας, με αποτέλεσμα να αδυνατίζουν και τα αντανακλαστικά που πρέπει να έχουν και τα τεχνικά στελέχη και οι εργάτες.
Αντίθετα, οι δύο εκπρόσωποι του σωματείου αναφέρουν ότι η πλημμελής τήρηση των διαδικασιών ήταν αποτέλεσμα του γενικότερου κλίματος πίεσης για επίσπευση της συντήρησης, ώστε αυτή να ολοκληρωθεί σε λιγότερο από 35 μέρες και κάνουν λόγο για συσσωρευμένη κούραση, λόγω των 12ωρων που εφαρμόζονταν πολύ καιρό πριν από το ξεκίνημα της γενικής συντήρησης, εντατικοποίησης και έλλειψης προσωπικού. Αποδίδουν δε την έκταση των επιπτώσεων στο γεγονός ότι δεν υπήρχε εμπειρία και εκπαίδευση για το πώς πρέπει να αντιδρούν οι εργάτες σε τέτοιες περιπτώσεις, σημειώνοντας πως ήταν χειριστές 3ετίας-5ετίας που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε γενική συντήρηση. Η πλειοψηφία της επιτροπής, φυσικά, διαφώνησε με αυτές τις παρατηρήσεις.
