«Τεράστιο λαϊκό ποτάμι οι απεργιακές διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ – Δυναμώνει το ταξικό ρεύμα στο συνδικαλιστικό κίνημα – Εφαλτήριο για κλιμάκωση αγώνων η Γενική Απεργία». Αυτός ήταν ο κεντρικός, πρωτοσέλιδος τίτλος του «Ριζοσπάστη» την περασμένη Πέμπτη. Τρεις προτάσεις, τρία χοντροκομμένα ψέματα.
Ψέμα πρώτο: Η διαδήλωση του ΠΑΜΕ ήταν μικρότερη από άλλες φορές. Και βέβαια, ο κόσμος που συμμετείχε στην άλλη διαδήλωση ήταν έξι με εφτά φορές περισσότερος. Αυτόν τον κόσμο τον διέγραψε με μονοκοντυλιά η προπαγάνδα του Περισσού, προφανώς διότι «ακολουθεί τη ΓΣΕΕ»!
Ψέμα δεύτερο: Φυσικά και δεν δυναμώνει το «ταξικό ρεύμα», ούτε οι δυνάμεις του Περισσού. Το αντίθετο συμβαίνει, όπως δείχνουν και τα νούμερα.
Ψέμα τρίτο: Πώς ακριβώς θα γίνει εφαλτήριο για κλιμάκωση η συγκεκριμένη απεργία, όταν το ΠΑΜΕ δεν είχε τον κώλο να την κηρύξει (όπως δοκίμασε να κάνει παλιότερα και έσπασε τα μούτρα του), αλλά παρακαλούσε τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να το κάνουν;
