Πολλά μπορούν να ειπωθούν επ’ αυτού. Ποια κρατική περιουσία, όταν άλλη θα περάσει στην εταιρία ιδιωτικοποιήσεων; Ποιες μετοχές, με τι αποδόσεις; Κ.λπ. κ.λπ. Δεν θέλουμε, όμως, να μπούμε σε μια τέτοια συζήτηση. Και βέβαια, δεν τρώμε το παραμύθι της ετήσιας κρατικής επιχορήγησης, η οποία δήθεν καθιστά ασήμαντη την απώλεια των Ταμείων από το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων που υποχρεωτικά τους φόρτωσαν. Ο τελευταίος αντιασφαλιστικός νόμος των Λοβέρδου-Κουτρουμάνη προβλέπει ότι τα Ταμεία θα λειτουργούν με συνεχείς αναλογιστικές μελέτες. Οταν χάνουν αποθεματικά, λοιπόν, θα οδηγούνται υποχρεωτικά σε μείωση συντάξεων, όπως έγινε δυο φορές τους τελευταίους μήνες με τις επικουρικές συντάξεις του ΕΤΕΑΜ. Αντί για 6 δισ. που του χρωστούσαν έδωσαν στο ΕΤΕΑΜ 2 δισ. και τώρα πετσοκόβουν τις συντάξεις.
Αρκεί μια απλή ανάγνωση της «Δήλωσης της συνόδου κορυφής για το ευρώ» της 26ης Οκτώβρη, για να διαπιστώσει κανείς το αγωνιώδες ενδιαφέρον των ιμπεριαλιστών ηγετών της Ευρωζώνης για τις τράπεζες. Στο σχεδιαζόμενο «κούρεμα» των ομολόγων προστίθεται η »ανακεφαλαίωση» των τραπεζών ως δικλίδα ασφάλειας για τη βιωσιμότητά τους. Για να μην αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από τα νέα δάνεια ύψους 130 δισ. που φορτώνεται το ελληνικό κράτος τα 30 δισ. θα δοθούν κατευθείαν στις διεθνείς τράπεζες που θα διαπραγματευθούν μια συμφωνία αναδιάρθρωσης του χρέους. Στα υπόλοιπα 100 δισ. περιλαμβάνονται τα κεφάλαια που το ελληνικό κράτος θα πρέπει υποχρεωτικά να δώσει για να αυξηθεί το μετοχικό κεφάλαιο των ελληνικών τραπεζών. Κεφάλαια που η κυβέρνηση, διά στόματος Βενιζέλου, έχει υπολογίσει σε 30 δισ. ευρώ.
Ανάμεσα στους δανειστές του ελληνικού κράτους είναι και τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έχουν φορτωθεί με κρατικά ομόλογα ύψους 28 δισ. ευρώ, όπως γράψαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο της «Κ», με αποφάσεις που έπαιρναν εν κρυπτώ οι κατά καιρούς υπουργοί Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος. Μιλάμε, δηλαδή για έναν σημαντικό δανειστό, αν τα Ταμεία θεωρηθούν ως σύνολο. Γι’ αυτόν τον δανειστή, όμως, η οικονομική κατάσταση του οποίου έχει άμεση κοινωνική σημασία, η απόφαση της 26ης Οκτώβρη δεν λέει λέξη. Σημάδι δηλωτικό της πλήρους αδιαφορίας με την οποία αντιμετωπίζονται τα ασφαλιστικά ταμεία.
Το πιο προκλητικό είναι ότι τα ασφαλιστικά ταμεία αντιμετωπίζονται σαν «ιδιώτες», όπως και οι τράπεζες, ενώ όλα είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Από τα δάνεια που θα «αναδιαρθρωθούν» (αν και όταν) εξαιρούνται τα δάνεια από την τρόικα (χώρες Ευρωζώνης και ΔΝΤ), δεν εξαιρούνται όμως τα δάνεια από τα ασφαλιστικά ταμεία, τα αποτελέσματα των οποίων υπολογίζονται μεν στα κρατικά ελλείμματα, όταν όμως πρόκειται για τη μετατροπή των αποθεματικών τους σε ομόλογα, τα βαφτίζουν «ιδιώτες». Το πιο προκλητικό είναι πως από την «αναδιάρθρωση» και το «κούρεμα» δεν εξαιρούνται μόνο τα δάνεια από την τρόικα, αλλά και τα ομόλογα που έχει στο χαρτοφυλάκιό της η ΕΚΤ! Δηλαδή, οι τράπεζες μέτοχοι της ΕΚΤ διασφαλίζονται πλήρως.
«Τα περισσότερα ομόλογα λήγουν μέχρι το 2025. Η χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος μέχρι τότε θα απαιτήσει περί τα 600 δισ. ευρώ, οπότε μία απώλεια της τάξης ακόμη και των 12 δισ. ευρώ δεν θα είναι καθοριστική», δήλωσε με θράσος χιλίων πιθήκων ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης. Πιο προσεκτικός ο Βενιζέλος, όταν διαπίστωσε ότι επιχειρήματα σαν αυτά του Κουτρουμάνη δεν περνάνε, επινόησε τη δημιουργία εταιρίας ειδικού σκοπού, στην οποία θα μεταβιβαστεί κρατική περιουσία και οι μετοχές της θα δοθούν στα ταμεία.
