Συνεχίζοντας το ρεπορτάζ που ξεκινήσαμε στο προηγούμενο φύλλο για τη διακηρυγμένη πρόθεση της κυβέρνησης να εφαρμόσει το νόμο Ρέππα, αποχαρακτηρίζοντας τα περισσότερα επαγγέλματα από τα Βαριά και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ), επικοινωνήσαμε με τον Α. Κολλά, εκπρόσωπο της ΓΣΕΕ στο Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας και αντιπρόεδρο του Ινστιτούτου. Ζητήσαμε την άποψή του για τις μελέτες που έχουν γίνει από το ΕΛΙΝΥΑΕ σχετικά με τον επαγγελματικό κίνδυνο (μελέτες που, όπως δείξαμε στο προηγούμενο φύλλο, θα αποτελέσουν τη βάση για τον αποχαρακτηρισμό επαγγελμάτων) και μας απάντησε ότι αυτές οι μελέτες δε μπορούν να χρησιμοποιηθούν γι’ αυτό το λόγο. Οπως όμως είδαμε, αναλύοντας τη μελέτη για την κλωστοϋφαντουργία, αυτές οι εργασίες μπορούν κάλλιστα να αξιοποιηθούν από την κυβέρνηση, όχι μόνο προπαγανδιστικά (που κι αυτό έχει τη σημασία του), αλλά και ως ψευδοεπιστημονική επίφαση για μια προειλημμένη πολιτική απόφαση, που θέλει να βγάλει την πλειοψηφία των επαγγελμάτων από τα ΒΑΕ.
Για το άρθρο του Θ. Μπάζα στο περιοδικό του ΕΛΙΝΥΑΕ, το οποίο βάλλει ευθέως κατά των ΒΑΕ, θεωρώντας τα θεσμό αναχρονιστικό, ο Α. Κολλάς μας απάντησε ότι η ΓΣΕΕ δεν πρόκειται να απαντήσει (!), αλλά θα απαντήσει η Ελληνική Εταιρία Ιατρικής της Εργασίας και Περιβάλλοντος (ο Θ. Μπάζας είναι μέλος της και β’ αντιπρόεδρος του ΔΣ της). Μας παρέπεμψε, μάλιστα, σε Δελτίο Τύπου που βγήκε μετά από σύσκεψη της Γραμματείας Υγείας και Ασφάλειας της ΓΣΕΕ με το ΔΣ αυτής της επιστημονικής Εταιρίας. Αυτό το γνωρίζαμε ήδη και μάλιστα μας είχε κάνει εντύπωση ότι το Δελτίο δεν έκανε καμιά αναφορά στο τεράστιο θέμα της αναθεώρησης του Κανονισμού ΒΑΕ, που έχει ανοίξει η κυβέρνηση, αλλά μιλά γενικά για τα «σοβαρά προβλήματα στον τομέα της ασφαλιστικής κάλυψης του επαγγελματικού κινδύνου στο τρίπτυχο: πρόληψη, αποκατάσταση, αποζημίωση».
Ο πρόεδρος της Ελλην. Εταιρ. Ιατρ. της Εργ. και Περιβ. Θ. Κωνσταντινίδης, με τον οποίο επίσης επικοινωνήσαμε, μας είπε ότι οι απόψεις του Θ. Μπάζα είναι προσωπικές και όχι της Εταιρίας, ήταν κατηγορηματικός όμως στο ότι η Εταιρία δεν πρόκειται να απαντήσει με κανένα άρθρο στο περιοδικό του ΕΛΙΝΥΑΕ. Απλώς η Εταιρία ετοιμάζει μια εργασία για τον επαγγελματικό κίνδυνο (με αναφορά και στα ΒΑΕ), η οποία θα παρουσιαστεί το φθινόπωρο. Ο ίδιος, μολονότι δεν έκανε κριτική στο συνάδελφό του, μας έδωσε την αίσθηση ότι βλέπει διαφορετικά το ζήτημα. Δεν δικαιούμαστε, όμως, να αναφερθούμε αναλυτικά στις απόψεις του, διότι είχαμε μόνο μια τηλεφωνική επικοινωνία.
Την πιο σημαντική είδηση, όμως, την είχαμε από τον Α. Κολλά, που μας είπε ότι η ΓΣΕΕ εμμένει στις απόψεις που είχε παρουσιάσει το ΕΚΑ το 1991. Πρόκειται για ένα τρισέλιδο κείμενο του ποδαριού, χωρίς καμιά επιστημονική τεκμηρίωση, με βάση το οποίο ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ Σ. Λαιμός στην περιβόητη «επιτροπή Ανδρέου» συμφώνησε στην κατάργηση των ΒΑΕ ως ασφαλιστικού θεσμού, με το επιχείρημα ότι με την ύπαρξη των ΒΑΕ πριμοδοτείται η βλάβη στην υγεία των εργαζόμενων και δημιουργείται αντικίνητρο στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας (τα ίδια ακριβώς ψευδοεπιχειρήματα χρησιμοποιεί και ο Μπάζας, όπως είδαμε στο προηγούμενο φύλλο της «Κ»).
Τι έλεγε εκείνο το κείμενο του ΕΚΑ, που υιοθέτησε και η ΓΣΕΕ (με τη σύμφωνη γνώμη όλων των τάσεων (και του Περισσού); Ιδού το κρίσιμο σημείο:
«Η υπέρβαση του σημερινού καθεστώτος (σ.σ. των ΒΑΕ) θα πρέπει απαραίτητα να συνδέεται με την πρόοδο στην βελτίωση των συνθηκών εργασίας και στην ουσιαστική αντιμετώπιση των συνεπειών του επαγγελματικού κινδύνου. Σε αυτή την πρόταση στοχεύει η πρόταση της ΓΣΕΕ που ακολουθεί. Μια τέτοια πρόοδος αντικειμενικά θα απονεκρώσει το σημερινό καθεστώς των Β&ΑΕ, εκτός βέβαια από ένα μικρό αριθμό επαγγελμάτων που και διεθνώς αναγνωρίζεται ότι οι συνθήκες τους αντικειμενικά ξεπερνούν -για τα σημερινά δεδομένα- τις δυνατότητες πρόληψης του επαγγελματικού κινδύνου».
Καθαρά πράγματα. Με τη θέσπιση του κλάδου επαγγελματικού κινδύνου, που ζητά η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, η συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελμάτων θα βγει από τα ΒΑΕ. Με ένα μικρό επασφάλιστρο και δυο-τρεις ψευτορυθμίσεις, που θα μείνουν στα χαρτιά, θα φορτωθεί με 5 επιπλέον εργάσιμα χρόνια ένας μεγάλος αριθμός εργαζόμενων. Για μια ακόμη φορά η συνδικαλιστική γραφειοκρατία βάζει πλάτη σε μια κορυφαία αντεργατική μεθόδευση.
