Υπάρχουν αφελείς για να πιστέψουν την εκ του Μαξίμου εκπορευόμενη προπαγάνδα, σύμφωνα με την οποία η τρόικα έχει ζητήσει, απέξω-απέξω, να αρχίσει συζήτηση για 5.000 απολύσεις το 2015, όμως Σαμαράς και Βενιζέλος διεμήνυσαν, μέσω Στουρνάρα, να το ξεχάσουν, διότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται με τίποτα αποδεκτό;
Χρειάζεται, μήπως, να θυμίσουμε πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων; Πέρυσι τέτοια εποχή ήταν, όταν Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, μετά από απανωτές «δραματικές» συσκέψεις στο Μαξίμου, συμφώνησαν σε ένα σχέδιο 25.000 διαθεσιμοτήτων και 15.000 απολύσεων για τη διετία 2013-2014. Ολοι θυμόμαστε την προπαγάνδα που έστησαν. Οτι δήθεν δεν έχουν καμιά σχέση οι διαθεσιμότητες με τις απολύσεις. Οτι με τις διαθεσιμότητες επιδιώκουν μια λειτουργική αναδιάρθρωση των δημόσιων υπηρεσιών, ώστε να μεταφερθεί προσωπικό από εκεί που περισσεύει σε υπηρεσίες που έχουν ανάγκες. Οτι οι προς απόλυση δε θα προέλθουν από τους διαθέσιμους, αλλά κυρίως από τους «επίορκους» τους οποίους ανέβαζαν σε 7.000. Οτι δε θα χαθούν θέσεις εργασίας, γιατί για κάθε απολυόμενο θα προσλαμβάνεται ένας νέος δημόσιος υπάλληλος με υψηλά προσόντα.
Αυτά έλεγαν τότε οι τρεις εταίροι της συγκυβέρνησης και ιδιαίτερα η πλευρά της ΔΗΜΑΡ, που με τον Μανιτάκη είχε και την ευθύνη των διαθεσιμοτήτων και απολύσεων. Γι’ αυτό και ο Κουβέλης φρόντισε να την κάνει από την κυβέρνηση, μόλις βγήκε η πρώτη μεγάλη παρτίδα απολύσεων, οι περίπου 2.700 εργαζόμενοι στην ΕΡΤ. Κατάλαβε ότι με τα επόμενα κύματα απολύσεων (γιατί 15.000 α-πολύσεις είναι ένας τεράστιος αριθμός), η ΔΗΜΑΡ θα εξαφανιζόταν από τον πολιτικό χάρτη. Φρόντισε, όμως, με τον Μανιτάκη, πριν φύγει από την κυβέρνηση, να οργανώσει το πρώτο μεγάλο κύμα διαθεσιμοτήτων. Η οργάνωση αυτού του κύματος έδειξε πόσο ψεύτικα ήταν όσα έλεγαν περί μετακινήσεων μέσα στη δημόσια διοίκηση, ώστε να αναδιαταχθεί λειτουργικά και παραγωγικά το προσωπικό. Εδιωξαν ένα τεράστιο μέρος από τους καθηγητές της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης και όλους τους σχολικούς φύλακες (τους δημοτόμπατσους δεν τους μετράμε γιατί αυ- τούς –και μόνον αυτούς– φρόντισαν να τους μεταφέρουν στην αστυνομία, ενισχύοντας έτσι τον κατασταλτικό μηχανισμό).
Απ’ αυτούς (καθηγητές τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης και σχολικούς φύλακες) θα βγει ένα μεγάλο μέρος απολύσεων. Ακόμη κι αν κάποιοι αμφέβαλαν γι’ αυτό, αν προσδοκούσαν ότι θα περάσουν μερικοί ακόμη μήνες, λόγω απαγόρευσης κατά την προεκλογική περίοδο, μια τροπολογία που εισήχθη αιφνιδιαστικά (σχεδόν λαθραία), δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Η τροπολογία συρρικνώνει σε ένα μήνα (από δύο που ίσχυε) την περίοδο πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές κατά την οποία απαγορεύονται απολύσεις και διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων. Με δεδομένο ότι ο πρώτος γύρος είναι στις 18 Μάη, το όριο είναι στις 18 Απρίλη. Επομένως, στις 22 Μάρτη θα απολυθεί το μεγαλύτερο μέρος των εκπαιδευτικών της ΤΕΕ και των σχολικών φυλάκων. Δεν ξέρουμε αν μέχρι τις 18 Απρίλη θα προωθήσουν και τις υπολειπόμενες διαθεσιμότητες (κυρίως από τους ΟΤΑ, στους οποίους δεν προχωρά καθόλου η «εθελοντική διαδημοτική κινητικότητα») ή αν θα τους δοθεί έγκριση να τις αφήσουν για μετά τις εκλογές, οι απολύσεις όμως σίγουρα θα γίνουν.
Πόσοι είναι αυτοί που θα απολυθούν; Περίπου 1.700 σχολικοί φύλακες και περίπου 1.500 εκπαιδευτικοί, δεδομένου ότι μόνο μερικές εκατοντάδες τοποθετήθηκαν σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου (υπηρεσίες υγείας κυρίως).
Οταν έτσι έχει η ιστορία με τα πρώτα κύματα διαθεσιμοτήτων και απολύσεων, πιστεύει κανείς τις διαβεβαιώσεις ότι δε θα γίνουν άλλες απολύσεις και διαθεσιμότητες το 2015; Το βέβαιο είναι ότι η τρόικα έχει ήδη θέσει το ζήτημα. Κι όταν η τρόικα θέτει ένα ζήτημα αυτό υλοποιείται. Οταν από το καλοκαίρι θ’ αρχίσει το ζητιανιλίκι για νέα ρύθμιση του χρέους, υπάρχει περίπτωση η δωσιλογική κυβέρνηση να πει όχι στην απαίτηση για νέο κύμα απολύσεων;
