Ολος ο καλός ο κόσμος μαζεύτηκε στην ημερίδα της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ) με θέμα «Κοινωνικός Διάλογος και Στρατηγική της Λισαβόνας». Υπουργοί της κυβέρνησης, εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΛΑΟΣ (μόνο ο Περισσός δεν πήγε), εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ και του ΣΕΒ, καθώς και εκπρόσωποι της Κομισιόν μαζεύτηκαν για να επιβεβαιώσουν την πίστη τους στην αντεργατική στρατηγική που επεξεργάστηκαν οι μηχανισμοί της Ευρωένωσης, προκειμένου να διευκολύνουν το ευρωπαϊκό κεφάλαιο στο διεθνή καπιταλιστικό ανταγωνισμό.
Ο Πολυζωγόπουλος, πρόεδρος της ΟΚΕ πλέον, πόστο στο οποίο διαδέχτηκε τον βιομήχανο Αναλυτή, προσπάθησε να ωραιοποιήσει τη σαφέστατα αντεργατική στρατηγική της Λισαβόνας, λες και δεν έχουν καταλάβει οι εργαζόμενοι, μετά από τόσα χρόνια, τι ακριβώς αντιπροσωπεύει. Προσεκτικά κριτικός προς την κυβέρνηση, έπλεξε το εγκώμιο του κοινωνικού εταιρισμού, διαπιστώνοντας «σύμπτωση θέσεων των κοινωνικών εταίρων σε μια σειρά μέτρων και πολιτικών που υπηρετούν τους στόχους της Λισαβόνας»! Οπως είπε, αποστολή της ΟΚΕ είναι η διαμόρφωση «μιας Εθνικής, Κοινωνικής και Αναπτυξιακής Συμφωνίας».
Εργάτες και καπιταλιστές πρέπει να βαδίσουν χέρι-χέρι, λοιπόν. Την ώρα που σαρώνονται ασφαλιστικά δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών αγώνων, την ώρα που το μεροκάματο καθηλώνεται σε επίπεδα πείνας και η ακρίβεια στην αγορά καλπάζει, την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι πετιούνται στο δρόμο, την ώρα που οι νέοι καταδικάζονται στην ανεργία ή υποχρεώνονται να δουλεύουν ανασφάλιστοι και με μισθούς χειρότερους και απ’ αυτούς της ξεπουληματικής εθνικής συλλογικής σύμβασης.
Για μια ακόμη φορά, η σοσιαλδημοκρατία προσφέρει τις υπηρεσίες της στο καπιταλιστικό σύστημα. Χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς χειραγώγησης που διαθέτει μέσα στο εργατικό κίνημα, σπεύδει να κηρύξει την ταξική συμφιλίωση και να πνίξει τους εργαζόμενους στη σούπα της εθνικής ενότητας, από την οποία τρώει μόνο το κεφάλαιο. Αυτό το στόχο υπηρετούν θεσμοί σαν την ΟΚΕ.
