Δεν επεφύλασε καμιά έκπληξη η συζήτηση για το Ασφαλιστικό, που έγινε στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής την περασμένη Τετάρτη. Εκείνο που πιστοποίησε ήταν η κατ’ αρχήν συναίνεση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (ΚΚΕ και ΣΥΝ αποχώρησαν). Μια συναίνεση στην οποία συμπράττει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, όπως έκανε ξεκάθαρο στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε μια μέρα πριν.
Ο Αλογοσκούφης ξεκίνησε την παρέμβασή του ισχυριζόμενος ότι για τα ελλείμματα της Κοινωνικής Ασφάλισης (ΚΑ) φταίνε οι «αλόγιστες υποσχέσεις» που «δόθηκαν κατά το παρελθόν και ιδιαίτερα τη δεκαετία του ‘80», οι οποίες «μακροπρόθεσμα δημιουργούσαν δυσβάστακτες υποχρεώσεις». Ούτε μια λέξη δε βρήκε να πει για την πεντηκονταετή καταλήστευση των αποθεματικών των Ταμείων, για το φόρτωμα στα Ταμεία μεγάλου κομματιού της κοινωνικής πολιτικής του κράτους, για την εισφοροδιαφυγή και την εισφοροκλοπή, τα αγαπημένα σπορ των καπιταλιστών. Αντίθετα, υπενθύμισε με τα πιο θερμά λόγια τις δυο αντιασφαλιστικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1990 και 1992, τις οποίες χαρακτήρισε «μια πρώτη σοβαρή και συγκροτημένη προσπάθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος» η οποία «παρά τις μεγάλες αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν τότε, διασφάλισε τη βιωσιμότητα του συστήματος μέχρι τις ημέρες μας».
Οταν, λοιπόν, σε αίτιο για την κρίση της ΚΑ αναγορεύονται οι «αλόγιστες παροχές», ποια μπορεί να είναι η λύση; Η μείωση αυτών των παροχών. ‘Η αλλιώς η «ορθολογικοποίηση», όπως λέγεται στη μοντέρνα τεχνοκρατική γλώσσα. Και για όσους δεν το κατάλαβαν με την πρώτη, ο Αλογοσκούφης υπήρξε πιο σαφής:«Για το 2006, οι δαπάνες για συντάξεις αναμένεται να ανέλθουν περίπου στο 13% του ΑΕΠ, όταν το 1992 ήταν 10,9% του ΑΕΠ. Η τάση για τα επόμενα χρόνια είναι αυξητική και αυτό αποτελεί ένα πρώτο δείγμα ότι πρέπει να κάνουμε κάτι». Τι μπορεί να είναι αυτό το κάτι; Για να μειωθούν οι δαπάνες για συντάξεις ως ποσοστό του ΑΕΠ, δύο λύσεις υπάρχουν. Να μειωθούν οι συντάξεις και οι συνταξιούχοι. Για να μειωθούν οι συνταξιούχοι, επειδή δε μπορεί να εφαρμοστεί πρόγραμμα ευθανασίας τύπου Καιάδα σε μια πολιτισμένη χώρα, πρέπει να εφαρμοστεί ένας κοινωνικός Καιάδας: να αυξηθούν τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση.
Το τελευταίο που πρέπει να σημειωθεί από την παρέμβαση Αλογοσκούφη είναι ο έπαινος για την «υπεύθυνη στάση» που υπέδειξε το ΠΑΣΟΚ «κάνοντας την περασμένη εβδομάδα κάποιες προτάσεις για το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης».
Ο Τσιτουρίδης από τη μεριά του έδωσε το στίγμα της διαμορφούμενης συναίνεσης. Αξίζει τον κόπο να παραθέσουμε ένα τμήμα από την ομιλία του, γιατί η παρουσίασή της στον αστικό Τύπο ήταν αποσπασματική:
«Διαβάζοντας πριν από λίγες μέρες τα 10 σημεία των θέσεων του ΠΑΣΟΚ για το ασφαλιστικό αλλά και τις ανακοινώσεις των βασικών θέσεων της ΓΣΕΕ, με μεγάλη ικανοποίηση διαπίστωσα ότι οι προτάσεις αυτές έρχονται να συμφωνήσουν σε πολλά σημεία με τις κυβερνητικές θέσεις. Και θεωρώ θετική συμβολή τη δημοσιοποίηση των θέσεων αυτών, τόσο του κου Παπανδρέου, όσο και της ΓΣΕΕ, στη συζήτηση που ξεκινάμε για το ασφαλιστικό.
Ανέφερε ο κος Παπανδρέου μια σειρά από θέσεις , τις οποίες θα σας επαναλάβω: “Ενοποίηση των ταμείων με στόχο να πάμε σταδιακά σε κατά βάση τρία Ταμεία για την κύρια ασφάλιση και σε ομαδοποίηση των επικουρικών Ταμείων. Επαναξιολόγηση του καταλόγου των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, με βάση τις σημερινές αντιλήψεις. Σαφής καθορισμός των δικαιούχων αναπηρικής σύνταξης και έλεγχος της τήρησης των διαδικασιών. Ριζική αλλαγή του τρόπου είσπραξης των εισφορών για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής και την επιτάχυνση των διαδικασιών μηχανοργάνωσης. Δημιουργία μιας στέρεης, ανταποδοτικής βάσης στις εισφορές, για να αποθαρρυνθεί η πρόωρη συνταξιοδότηση και να ενθαρρυνθεί η εθελούσια παραμονή στην εργασία. Ενεργητική διαχείριση του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων όλων των Ταμείων”.
Πολλές από τις προτάσεις αυτές είναι οι θέσεις που παρουσιάσαμε στον ελληνικό λαό στις εκλογές του 2004. Και ερωτώ το ΠΑΣΟΚ. Θέλουν να αποφασίσει η κυβέρνηση μονομερώς την ενοποίηση των ταμείων; Δεν είναι καλύτερα να έχουν και τα κόμματα και κοινωνικοί εταίροι λόγο για αυτή τη διαδικασία;
Συμφωνούμε για τον επανακαθορισμό της λίστας με τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Και ερωτώ. Θέλουν να αποφασίσει μόνη της η κυβέρνηση ή είναι καλύτερα να έχουν και τα κόμματα και οι κοινωνικοί εταίροι λόγο για αυτή τη διαδικασία;.
Συμφωνούμε απόλυτα με τη ΓΣΕΕ ότι πρέπει να γίνουν αναλογιστικές μελέτες σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, για να αποτυπωθεί η πραγματική οικονομική τους κατάσταση. Και το ερώτημα είναι. Θέλουν να αποφασίσει μονομερώς η κυβέρνηση πως θα γίνει η αποτίμηση ή είναι καλύτερα να έχουν λόγο και τα κόμματα και οι κοινωνικοί εταίροι στη διαδικασία αυτή;
Ο κος Παπανδρέου μίλησε για την ανάγκη να δοθούν κίνητρα για τη δημιουργία ισχυρών επαγγελματικών ταμείων, ουσιαστικά κίνητρα για τη δημιουργία ενός τρίτου πυλώνα ασφάλισης. Συμφωνούμε με την ανάγκη αυτή. Γιατί λοιπόν να μην αποτελέσει αντικείμενο δημόσιου διαλόγου το πως θα δημιουργηθεί ο τρίτος αυτός πυλώνας, τι είδους κίνητρα θα δοθούν για την ανάπτυξηήτου; Δεν είναι προτιμότερο η δημιουργία του να γίνει στη βάση της εθνικής συναίνεσης και συνεννόησης;».
Ο Τσιτουρίδης ξεκαθάρισε πως άμεσος στόχος της κυβέρνησης είναι «η πλήρης εφαρμογή του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου», δηλαδή του νόμου Ρέππα. Με άλλα λόγια, η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων και ο αποχαρακτηρισμός των περισσότερων επαγγελμάτων από τα Βαριά και Ανθυγιεινά. Στη συνέχεια, προχώρησε σε μια ιστορική αναδρομή των διάφορων μελετών που έγιναν, κυρίως επί περιόδου ΠΑΣΟΚ (ανέφερε την επιστροπή Σπράου, τη μελέτη του ΟΟΣΑ, τη μελέτη των βρετανών αναλογιστών και το σχέδιο Γιαννίτση), που όπως γνωρίζουμε όλες εισηγούνταν μέτρα σε αντεργατική κατεύθυνση.
Ποιο ήταν το καταληκτικό του συμπέρασμα; Σε ελεύθερη απόδοση, «να τελειώνουμε με τα ρετιρέ». Να εξισώσουμε τις συντάξεις προς τα κάτω. Για πρώτη φορά στέλεχος της ΝΔ μιλάει τόσο ανοιχτά, τόσο απροκάλυπτα γι’ αυτό το ζήτημα. Ας το έχουν υπόψη τους οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ. Γι’ αυτούς χτυπά η καμπάνα και ίσως για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να χτυπήσει πολύ νωρίς, με τη δημιουργία ασφαλιστικού ταμείου κατά τη θητεία της σημερινής κυβέρνησης, ώστε να είναι έτοιμο το πλαίσιο για το χτύπημα στις συντάξεις και τα όρια ηλικίας από την επόμενη κυβέρνηση.
Τα βασικότερα από τα «10 σημεία» του ΠΑΣΟΚ τα συμπεριέλαβε στην αναφορά του ο Τσιτουρίδης και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε εδώ. Ο Βενιζέλος, που ήταν ο βασικός ομιλητής του ΠΑΣΟΚ, έντυσε με τις γνωστές αντιπολιτευτικές πομφόλυγες την πλήρη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ. «Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα θεσμικό κόμμα εξουσίας» και «βεβαίως είναι υπέρ του διαλόγου». Προϋπόθεση για το διάλογο είναι «να εφαρμόζεται με συνέπεια, χωρίς σκόπιμες υπονομεύσεις η ισχύουσα νομοθεσία». «Να ενεργοποιηθεί πράγματι η εθνική αναλογιστική αρχή και να εκπονηθούν με βάση επικαιροποιημένα και αξιόπιστα στοιχεία οι αναγκαίες κυλιόμενες αναλογιστικές μελέτες». «Σημαντικός μπορεί και πρέπει να είναι ο ρόλος της ΟΚΕ». Στη συνέχεια, παρουσίασε τις «10 προτάσεις» του ΠΑΣΟΚ, με τις οποίες ελπίζουμε να ασχοληθούμε αναλυτικά σε ένα από τα επόμενα φύλλα μας.
Πώς υποδέχτηκαν οι υπουργοί την ομιλία Βενιζέλου; Αμέσως μετά ζήτησαν το λόγο και είπαν. Αλογοσκούφης: «Καταρχάς είναι θετικό ότι το ΠΑΣΟΚ δέχεται να συμμετάσχει στο διάλογο. Αυτό είναι θετικό, το περιμέναμε. Εμμένω στο καταρχήν “ναι”, σημειώνω τις προϋποθέσεις και ελπίζω ότι αυτές δεν είναι προσχηματικές». Τσιτουρίδης: «Ως αρμόδιος υπουργός για τα θέματα κοινωνικής προστασίας, χαιρετίζω το θετικό τρόπο, με τον οποίο ο κ. Βενιζέλος, ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε μια σειρά προτάσεων και προϋποθέσεων. Οι προϋποθέσεις είναι αυτονόητες και τις αποδεχόμαστε, αφού παρουσιάζουν, με τον ίδιο τρόπο, περίπου, όλα αυτά τα ζητήματα, τα οποία και η κυβέρνηση εκτιμά ότι είναι προς συζήτηση». Βενιζέλος: «Αν είναι έτσι, χαιρετίζουμε εμείς την προσχώρηση της κυβέρνησης στις θέσεις και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ».
Αφού… αλληλοπροσχώρησαν, λοιπόν, τα πάντα είναι έτοιμα για να ανατεθεί στον πρώην αντιπρόεδρο του ΣΕΒ Ν. Αναλυτή η «δουλειά»…
