Με τη λογική του παπατζή, που πρώτα τραβάει το θύμα του και μετά του τα παίρνει προώθησε ο υπουργός Α. Λοβέρδος στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις. Ενα νομοσχέδιο εξαρχής αντεργατικό (το έχουμε παρουσιάσει αναλυτικά σε προηγούμενα φύλλα της «Κ»), που έρχεται να ικανοποιήσει μια σειρά αιτήματα των καπιταλιστών, που θέλουν να εκμεταλλευτούν την κρίση για να ανατρέψουν τις εργασιακές σχέσεις σε βάρος των εργαζόμενων. Αυτό, λοιπόν, το αντεργατικό νομοσχέδιο ο Λοβέρδος το άλλαξε προς το χειρότερο. Οχι μια αλλά δυο φορές μέχρι στιγμής. Παράλληλα, προώθησε και μια σειρά ρυθμίσεις σε βάρος του ΙΚΑ.
♦ Μπλοκάκια: Το προηγούμενο καθεστώς (Ν. 2639/ 1998) προέβλεπε ότι εφόσον η εργασία με μπλοκάκι παρέχεται αυτοπροσώπως, αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στον ίδιο εργοδότη, τεκμαίρεται ότι υποκρύπτει σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Ο Λοβέρδος πρόσθεσε ως προϋπόθεση το τρίμηνο. Προηγουμένως ο εργαζόμενος μπορούσε να διεκδικήσει ένσημα, δώρα και άδεια ακόμα και αν εργαζόταν για ένα μήνα, ενώ με τη νέα ρύθμιση θα έπρεπε να έχει τουλάχιστον τρίμηνο. Οταν κατέθεσε το νομοσχέδιο στη Βουλή ο Λοβέρδος, το τρίμηνο έγινε εξάμηνο. Την Πέμπτη πληροφορηθήκαμε ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, το εξάμηνο έγινε εννιάμηνο! Αυτό σημαίνει ότι για εννιά μήνες συνεχή δουλειά με μπλοκάκι ο εργαζόμενος δεν θεμελιώνει κανένα δικαίωμα. Μετά, ο εργοδότης μπορεί να κάνει μια διακοπή (εικονική ασφαλώς) για κάποιες μέρες και ν’ αρχίσει νέο εννιάμηνο και πάει λέγοντας. Μάλιστα, ο Λοβέρδος καταργεί και την υποχρέωση του εργοδότη να γνωστοποιεί τη σύμβαση στην Επιθεώρηση Εργασίας εντός 15 ημερών.
♦ Εργασία το Σαββατοκύριακο: Στην αρχική –και πολυδιαφημισμένη έκδοση του νομοσχέδιου, η εργασία μετά το πενθήμερο είχε προσαύξηση στο μεροκάματο κατά 100%. Οταν το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή, το 100% είχε γίνει 50% και στη συνέχεια έγινε 30%! Το απαίτησαν κυρίως οι ξενοδόχοι που χρησιμοποιούν προσωπικό σε επταήμερη βάση.
♦ Κλοπή του ΙΚΑ: Στη νομοθεσία για το ΙΚΑ προβλεπόταν ότι αν ένας εργοδότης δεν πλήρωνε κανονικά την Αναλυτική Περιοδική Δήλωση, αλλά την πλήρωνε την τελευταία μέρα της επόμενης περιόδου, πλήρωνε πρόστιμο 10%. Ο Λοβέρδος το καταργεί! Δίνει δηλαδή τη δυνατότητα στους καπιταλιστές να καθυστερούν τις πληρωμές των ασφαλίστρων, που έχουν ήδη παρακρατήσει από τους εργαζόμενους. Αυτή η διάταξη, όπως και η επόμενη, προστέθηκε όταν το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή. Δεν υπήρχε στην αρχική έκδοση.
♦ Μείωση γιατρών του ΙΚΑ: Με ειδική διάταξη καταργούνται 250 οργανικές θέσεις γιατρών και 50 θέσεις οδοντιάτρων του ΙΚΑ. Χρειάζεται σχόλιο; Οι ελλείψεις γιατρών στο ΙΚΑ είναι γνωστές. Αντί να προσλάβουν κόσμο, αυτοί καταργούν οργανικές θέσεις, γεγονός αποκαλυπτικό της πρόθεσής τους να σπρώξουν τους εργαζόμενους ακόμα πιο βαθιά στην αγκαλιά των εμπόρων της Υγείας.
♦ Διασυνοριακή δραστηριότητα Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης: Η συγκεκριμένη διάταξη, καινούργια επίσης, είναι πολύ πονηρή και σχετίζεται σίγουρα με την επερχόμενη ριζική ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος. Δίνει τη δυνατότητα σε Επαγγελματικά Ταμεία από την ΕΕ να έρθουν να κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα. Επειδή κρύβει πολλά, θέλουμε να τη μελετήσουμε και θα επανέλθουμε.
Θυμίζουμε εν συντομία τις υπόλοιπες βασικές διατάξεις αυτού του αντεργατικού εκτρώματος:
♦ Εκ περιτροπής εργασία: Αποθεώνεται το αντεργατικό πνεύμα με τη ρύθμιση για την εκ περιτροπής εργασία. Το προηγούμενο καθεστώς (Ν. 2639/1998) ήταν εξαιρετικά ασαφές, γιατί την περίοδο που φτιάχτηκε οι καπιταλιστές δεν είχαν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτή τη ρύθμιση. Εκανε λόγο για εκ περιτροπής εργασία ανά ημέρα, εβδομάδα ή μήνα, αλλά δεν όριζε ρητά ότι η εκ περιτροπής εργασία μπορεί να εφαρμοστεί και στους πλήρως απασχολούμενους. Στις συνθήκες της κρίσης οι καπιταλιστές θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν, ήδη τη χρησιμοποιούν και δε θέλουν να μπλέξουν με μελλοντικές προσφυγές εργαζόμενων στα δικαστήρια.
Στην εισηγητική έκθεση του νομοσχέδιου ο Λοβέρδος το αναφέρει καθαρά: «Διατηρείται η διάταξη ότι ο εργοδότης δύναται να επιβάλει μονομερώς σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης σε περίπτωση περιορισμού της δραστηριότητάς του (…) για χρονικό διάστημα μέχρι έξι μήνες στο ίδιο ημερολογιακό έτος». Αποθεώνεται το διευθυντικό δικαίωμα, όπως ακριβώς απαιτούσαν οι καπιταλιστές. Απλά πρέπει να ενημερώνουν τους εργαζόμενους «σε τόπο και χρόνο που ορίζει ο εργοδότης», ο οποίος μπορεί να κάνει την ενημέρωση «με γενική ανακοίνωση σε εμφανές και προσιτό σημείο της επιχείρησης».
♦ Μερική απασχόληση: Στη μερική απασχόληση, ένα καθεστώς έτσι κι αλλιώς αντεργατικό, ο Λοβέρδος εισήγαγε τη μεγαλοπρεπέστατη εξαίρεση από το συνεχές ωράριο των οδηγών και συνοδών σχολικών λεωφορείων και των καθηγητών στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών και μέσης εκπαίδευσης! Σχολάρχες και φροντιστηριάρχες θα μπορούν να απασχολούν αυτούς τους εργαζόμενους με σπαστό ωράριο. Π.χ. δυο ώρες το πρωί και δυο το μεσημέρι.
♦ Διευθέτηση χρόνου εργασίας: Ο Λοβέρδος ανέλαβε να «βελτιώσει» το μηχανισμό επιβολής της διευθέτησης, έτσι που να γίνεται πράξη η αποθέωση του διευθυντικού δικαιώματος των καπιταλιστών. Αφήνοντας εντελώς άθιχτο το ουσιαστικό –και άκρως αντεργατικό– πλαίσιο της διευθέτησης, θεσπίζει καταρχάς τη δυνατότητα να υπογράφει τη δι-ευθέτηση μια «ένωση προσώπων» από 5 εργαζόμενους, σε επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 20 εργαζόμενους! Αν σκαλώσει η «διαβούλευση», έως τώρα αρμόδια να δώσει λύση ήταν μια επιτροπή που αποτελούνταν από έναν κοινωνικό επιθεωρητή, δυο εκπροσώπους από το Εργατικό Κέντρο και δυο εκπροσώπους των εργοδοτών. Ο Λοβέρδος καταργεί αυτή την επιτροπή, που γενικά δεν «περπατούσε» και οι καπιταλιστές γκρίνιαζαν, και στη θέση της βάζει τον ΟΜΕΔ, δοκιμασμένο όργανο ταξικής συνεργασίας.