Την περασμένη Δευτέρα, συνεχίστηκε η δίκη για τη δεύτερη υπόθεση του ΕΑ, η οποία πέρασε στο στάδιο των αναγνωστέων εγγράφων. Η πρόεδρος κήρυξε στην αρχή της συνεδρίασης την περάτωση και επισήμως της αποδεικτικής διαδικάσιας (πρακτικά, δηλαδή, το τέλος της εξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας) και προχώρησε στην ανάγνωση εγγράφων.
Πριν την έναρξη της ανάγνωσης, οι συνήγοροι των Α. Σταμπούλου, Γ. Πετρακάκου και Ν. Μαζιώτη πρόβαλαν αντιρρήσεις που αφορούσαν θέματα σχετικά με τη νέα αυτή φάση. Πιο σημαντικά ήταν τα ζητήματα από πλευράς Α. Σταμπούλου και Ν. Μαζιώτη για την ανάγνωση μαρτυρικών καταθέσεων ατόμων που δεν προσήλθαν τελικά στο δικαστήριο. Η Μ. Δαλιάνη έθεσε το ζήτημα μιας μάρτυρα η οποία δεν μπορεί (όπως η ίδια δηλώνει) να παραστεί στη δίκη λόγω ιατρικών προβλημάτων. Οπως όμως ισχύει τόσο νομολογιακά όσο και θεωρητικά, κάτι τέτοιο δεν καθιστά αναγκαστικά αδύνατη την παρουσία στο δικαστήριο, πολλώ δε μάλλον δε δικαιολογεί σε καμία περίπτωση ανάγνωση κατάθεσης μόνο εξ αυτού του λόγου.
Η Α. Παπαρρούσου προσέγγισε το ζήτημα πιο συνολικά (καθότι υπερασπίζεται κι έναν εκ των βασικών κατηγορούμενων, με όλες σχεδόν τις κατηγορίες). Με αφορμή τους τουρίστες που τραυματίστηκαν κατά την καταδίωξη του Ν. Μαζιώτη στο Μοναστηράκι, τον Ιούλη του 2014, αναφέρθηκε στη λανθασμένη πρακτική της ανάγνωσης των μαρτυρικών καταθέσεων, διότι αναιρεί στη βάση του το υπερασπιστικό δικαίωμα του κατηγορούμενου και του στερεί την ουσιώδη δυνατότητα να κάνει ερωτήσεις στους μάρτυρες. Αυτό διασφαλίζεται τόσο με εσωτερικά νομοθετικά κείμενα όσο και με διεθνή κείμενα, γεγονός που κάνει ακόμα πιο επιτακτική την τήρησή του από τα αστικά δικαστήρια. Η προφορικότητα, άλλωστε, και η αμεσότητα της διαδικασίας, ως βασικές αρχές και του ελληνικού ποινικού δικαίου, είναι άμεσα συνυφασμένες με την προσέλευση των μαρτύρων και την εξέτασή τους διά ζώσης στην αίθουσα.
Το λόγο πήρε αμέσως μετά η εισαγγελέας, η οποία πρότεινε να γίνει δεκτή η αντίρρηση για τη μάρτυρα που αφορά τον Α. Σταμπούλο, ενώ αντίθετα πρότεινε να απορριφθεί αυτή της πλευράς Ν. Μαζιώτη.
Στις δευτερολογίες τους οι συνήγοροι επανήλθαν αναλυτικά στο θέμα, ενώ τοποθετήθηκε και ο ίδιος ο Ν. Μαζιώτης. Αναφέρθηκε στον πολιτικό χαρακτήρα των δικών αυτών και δήλωσε πως σε καμιά τους δεν υπήρξε κοινωνική νομιμοποίηση της δίωξης των αγωνιστών, όπως θα επιθυμούσαν τα δικαστήρια που δικάζουν αυτές τις υποθέσεις. «Δε θεωρούν εμάς επικίνδυνους αλλά το καθεστώς σας», συμπλήρωσε, ενώ υπενθύμισε ότι ακόμα και οι τραυματισμένοι τουρίστες δε ζήτησαν αποζημίωση από τον ΕΑ αλλά από το κράτος. Μίλησε επίσης για τη «δυσκολία» που έχουν οι συνθέσεις των τρομοδικείων όταν αντιμετωπίζουν μάρτυρες που είναι φιλικοί προς τους κατηγορούμενους και δε λένε αυτά που περιμένουν ν’ ακούσουν, προκειμένουν να εξασφαλίσουν μέσα στην έλλειψη στοιχείων μια μικρή χαραμάδα, για να βάλουν κάποιες δεκάδες χρόνια φυλακή. «Προτιμάτε να διαβάζετε καταθέσεις για τραυματισμούς και πυροβολισμούς, αλλά έχετε πρόβλημα με μάρτυρες που μας εύχονται “καλή επιτυχία”», κατέληξε.
Η έδρα, μετά από ολιγόλεπτη σύσκεψη, αποφάσισε τα αναμενόμενα, δεχόμενη πλήρως την πρόταση της εισαγγελέα και έτσι ξεκίνησε η διαδικασία της ανάγνωσης των εγγράφων, η οποία ολοκληρώθηκε σύντομα, μιας και η πρόεδρος έκανε συνοπτική ανάγνωση και όχι λεπτομερειακή. Σε επόμενες συνεδριάσεις θα παραδοθούν και από τους συνηγόρους τα υπόλοιπα έγγραφα που θέλουν να συμπεριληφθούν στα αναγνωστέα.
Σειρά είχαν οι μάρτυρες υπεράσπισης του Α. Σταμπούλου.
Πρώτος εξετάστηκε ο πατέρας, Κ. Σταμπούλος. Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, από τη σύλληψη του γιού του και μετά, μίλησε για τις απανωτές εισβολές της αστυνομίας και της Αντιτρομοκρατικής σε σπίτια ή χώρους που είχαν σχέση με την οικογένεια Σταμπούλου, παράλληλα με το παραλήρημα που γινόταν στα κανάλια. Ο ίδιος δήλωσε πεισμένος εξαρχής ότι ο γιός του δεν είχε σχέση με τις κατηγορίες γι’ αυτό και παρευρισκόταν σταθερά σ’ όλες τις συνεδριάσεις, προκειμένου να δει τι είχαν να πουν οι μάρτυρες κατηγορίας που κατέθεταν. Αναφέρθηκε στο πως μεγάλωσε ο Α. Σταμπούλος, σε μια οικογένεια χωρίς αυταρχισμό, με σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις. Ο γιός μου, είπε, ήταν πάντα ένας άνθρωπος με προβληματισμούς, ασχολούνταν με τα κοινά και με το συνδικαλισμό. Εχει τις αρχές της ευθύτητας και της ειλικρίνειας, γεγονός που θα τον έκανε να αναλάβει την ευθύνη αν είχε εμπλακεί με οποιονδήποτε τρόπο σ’ όσα τον κατηγορούν. Πρόσθεσε ότι πάντα φρόντιζε να εργάζεται, γιατί ήθελε να είναι ανεξάρτητος, ενώ από το 2012 ήδη ασχολούνταν με αγροτικές εργασίες στην Εύβοια, σε κάποιες οικογενειακές καλλιέργειες.
Το ντελίριο της Αντιτρομοκρατικής βρήκε τον μάρτυρα στην Εύβοια, όπου του ζήτησαν να του πάρουν κατάθεση. Τα συνεχόμενα «ντου» στις κατοικίες τους κατέληξαν στο να τους έχουν κατασχεθεί οικογενειακά κειμήλια μόνο και μόνο επειδή ήταν μαχαίρια. Κατασχέθηκε άκομα και η καραμπίνα του παππού. Επίσης, βιβλία, ακόμα και παιδικά παιχνίδια που θεωρήθηκαν τεκμήρια τρομοκρατικής δράσης! «Δεν μπορεί να θεωρείται τρομοκράτης ένας άνθρωπος που ελπίζει σε μια καλύτερη ζωή και έχει ως βάση του την αλληλεγγύη», είπε.
Ολη η εξέταση του μάρτυρα σημαδεύτηκε από την εν πολλοίς αναμενόμενη συμπεριφορά προέδρου και εισαγγελέα, που με ερωτήσεις προκλητικές, αλλά με το μανδύα της «κατανόησης» και της «συμπάθειας» απέναντι στο συγγενή του κατηγορούμενου, προσπάθησαν να αποσπάσουν έστω και μια μικρή ατάκα για να δικαιολογήσουν κάτι από το κατηγορητήριο. Και τι δε ρώτησαν. Για τα κλειδιά, για το περιεχόμενο του γκαράζ, για την αντίδρασή του Α. Σταμπούλου κατά τη σύλληψη. Αποκορύφωμα όμως ήταν η ευθεία ερώτηση της εισαγγελέα σχετικά με τις απόψεις όχι μόνο του κατηγορούμενου αλλά και του πατέρα, γεγονός που εύλογα προκάλεσε την έντονη αντίδραση της συνηγόρου Μ. Δαλιάνη, η οποία φρόντισε να υπενθυμίσει στην εισαγγελέα ότι δε δικάζονται απόψεις αλλά πράξεις.
Με αφορμή τις ερωτήσεις που του υπέβαλαν οι συνήγοροι υπεράσπισης Μ. Δαλιάνη και Ι. Κούρτοβικ, ο μάρτυρας αναφέρθηκε και σε άλλα «περίεργα» περιστατικά, όπως π.χ. κάποιες διαρρήξεις στο σπίτι τους, που δε διαλευκάνθηκαν ποτέ, ή η σωρηδόν δέσμευση των οικογενειακών τραπεζικών λογαριασμών. Ξεκαθάρισε ότι τις περιόδους που κατηγορούν τον Α. Σταμπούλο ότι προέβη σε διάφορες πράξεις, ο ίδιος ήταν σε σταθερή βάση στην Εύβοια και ασχολούνταν με τις αγροτικές εργασίες. Σε ερώτηση δε της συνηγόρου Ι. Κούρτοβικ για το τι μπορεί να σημαίνει κατά τη γνώμη του η δήλωση «Είμαι επαναστάτης» εκ μέρους του Α. Σταμπούλου, ο ίδιος απάντησε ότι θεωρεί τον εαυτό του αναρχικό και ως εκ τούτου επαναστάτη. «Ζητά αλλαγή της κοινωνίας, ζητά μια κοινωνία με ισότητα, ειρήνη, αλληλεγγύη. Κι αυτό θα γίνει με επαναστατικό τρόπο», τόνισε.
Τη σκοπιμότητα των ερωτήσεων για τις απόψεις τόσο του μάρτυρα όσο και του κατηγορούμενου σχολίασε αμέσως μετά ο Α. Σταμπούλος με δήλωσή του στο δικαστήριο. Είπε συγκεκριμένα να μη ζητούνται εκ μέρους της έδρας δηλώσεις νομιμοφροσύνης και καταδίκες για διάφορες πράξεις, γιατί αυτά τα θέματα αφορούν μόνο τον ίδιο. Ο αναρχικός αγώνας, ανέφερε, είναι αγώνας ενιαίος, πολύμορφος και επαναστατικός. Τόνισε δε ότι έχει πάρει ήδη θέση με κείμενά του, ενώ θα αναφερεθεί σχετικά και στην «απολογία» του.
Ο Ν. Μαζιώτης θέλησε να κάνει κι αυτός μερικές ερωτήσεις στο μάρτυρα. Με αφορμή μια φράση του Κ. Σταμπούλου στην κατάθεσή του, ότι ένας αναρχικός δεν μπορεί να συμμετέχει σε δραστηριότητες σαν αυτές για τις οποίες κατηγορείται ο Α. Σταμπούλος, ο Ν. Μαζιώτης ρώτησε το εξής: «Εγώ είμαι αναρχικός και συμμετέχω όχι σε τρομοκρατική οργάνωση αλλά σε ένοπλη οργάνωση αντάρτικου πόλης. Είστε σίγουρος ότι ένας αναρχικός δεν μπορεί να είναι μέλος ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης;». Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν το εννοούσε έτσι και ότι ο ίδιος δεν είναι αναρχικός και άρα δεν ξέρει πώς σκέφτεται ένας αναρχικός. Ο Ν. Μαζιώτης ρώτησε τον μάρτυρα ποια είναι η άποψή για την τρομοκρατία, αλλά η πρόεδρος του απαγόρευσε να απαντήσει, μολονότι είχε επιτρέψει αντίστοιχες ερωτήσεις της εισαγγελέα. Ο Ν. Μαζιώτης, κάνοντας πιο συγκεκριμένη την ερώτηση, ρώτησε αν κατά τη γνώμη του μάρτυρα η ενέργεια του ΕΑ στην ΤτΕ ήταν τρομοκρατική. Η πρόεδρος προσπάθησε και πάλι να απαγορεύσει την ερώτηση, λέγοντας πως είναι η άποψή του και δεν έχει σχέση με την ουσία της υπόθεσης (τότε γιατί δεν ανακάλεσε στην τάξη την εισαγγελέα, η οποία ρωτούσε τι επικροτεί και τι όχι ο μάρτυρας;), αλλά δεν τα κατάφερε. Ο Κ. Σταμπούλος απάντησε, και μ’αυτό έκλεισε και η κατάθεσή του, ότι κάθε βίαιη ενέργεια δεν μπορεί να θεωρηθεί τρομοκρατία.
Τελευταίος μάρτυρας στη συγκεκριμένη συνεδρίαση ήταν ένας κάτοικος του χωριού της οικογένειας Σταμπούλου, ο οποίος επιβεβαίωσε τη συνεχή παρουσία του Α. Σταμπούλου στην περιοχή και την έντονη ενασχόλησή του με τις αγροτικές εργασίες.
Η δίκη θα συνεχιστεί στις 28 Δεκέμβρη, με τις καταθέσεις των υπόλοιπων μαρτύρων υπεράσπισης του Α. Σταμπούλου.
