«Είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευτούμε με οποιονδήποτε εμπλέκεται για αποδεκτές λύσεις, αλλά εξαρτάται από εκείνους. Δεν είμαστε αυτοί που αρνούνται να διαπραγματευτούν. Αυτοί αρνούνται», είπε ο Πούτιν σε συνέντευξή του στη ρωσική τηλεόραση στις 24 Δεκέμβρη και τα πληκτρολόγια στη Δύση πήραν φωτιά. Δεν ήταν λίγοι οι «αναλυτές» που συμπέραναν ότι ο ηγέτης του ρωσικού ιμπεριαλισμού επιδεικνύει υποχωρητικότητα και διαλλακτικότητα, καθώς έχει συνειδητοποιήσει πώς δεν μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο, ενώ ανησυχεί από τη δέσμευση του Μπάιντεν προς τον Ζελένσκι ότι οι ΗΠΑ θα στείλουν στην Ουκρανία και πυραύλους Patriot (λες και μια συστοιχία Patriot θα μπορούσε να κρίνει την έκβαση του πολέμου).
Αν ανατρέξει κανείς στο χρονικό των δηλώσεων των ρώσων ηγετών το τελευταίο δεκάμηνο που διαρκεί ο πόλεμος στην Ουκρανία θα βρει πολλές τέτοιες δηλώσεις του Πούτιν, του Λαβρόφ, του Πεσκόφ. Αυτοί που έσπευσαν να φτιάξουν σενάρια, γιατί δεν έκαναν το ίδιο με μια σειρά δηλώσεις δυτικών ιμπεριαλιστών παραγόντων, που αν τις συνδυάσεις με τη δήλωση Πούτιν, επιτρέπουν να γίνουν κάποιες σκέψεις ευρύτερου χαρακτήρα;
- Την 1η Δεκέμβρη, ο Μακρόν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ. Μετά τις συνομιλίες του με τον Μπάιντεν εκδόθηκε το καθιερωμένο κοινό ανακοινωθέν που εμφάνισε τις δυο χώρες απολύτως ενωμένες στη στρατηγική έναντι της Ρωσίας στην Ουκρανία. Από το δυτικό Τύπο προβλήθηκε μόνον αυτό και όχι οι δηλώσεις που έκανε ο Μακρόν στους ανταποκριτές του γαλλικού Τύπου που τον συνόδευαν στην Ουάνιγκτον. Ας τις θυμηθούμε:
«Πρέπει να προετοιμάσουμε ό,τι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε, πώς θα προστατεύσουμε τις συμμαχίες μας και τα κράτη μέλη και πώς θα δώσουμε εγγυήσεις στη Ρωσία τη μέρα που θα επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ενα από τα βασικά σημεία που πρέπει να προτείνουμε –όπως ο πρόεδρος Πούτιν έλεγε πάντοτε– είναι ο φόβος ότι το ΝΑΤΟ φτάνει ακριβώς στην πόρτα της, και η ανάπτυξη όπλων που θα μπορούσαν να απειλήσουν τη Ρωσία».
Η σαφής αυτή δήλωση του Μακρόν, που αναγνωρίζει ως νόμιμες τις απαιτήσεις της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ και προσβλέπει σε διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν (και όχι με κάποιο διάδοχο που θα προκύψει μετά την ανατροπή του Πούτιν), πέρασε ξώφαλτσα από τα δυτικά ΜΜΕ. Η δήλωση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την αμερικανική θέση ότι το ΝΑΤΟ είναι μια αμυντική συμμαχία, που δεν απειλεί καμιά χώρα, και πως η Ουκρανία μπορεί νομίμως να ζητήσει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, πράγμα που δεν θα έπρεπε να αφορά τη Ρωσία.
Λίγο ακόμη και ο Μακρόν θα δικαιολογούσε τον πόλεμο που εξαπέλυσε ο Πούτιν στην Ουκρανία, επικαλούμενος ζητήματα ασφάλειας της Ρωσίας από τη νατοϊκή απειλή. Επίσης, ο Μακρόν, που (όπως και ο Σολτς) δεν έπαψε να συνομιλεί με τον Πούτιν και μετά την έκρηξη του πολέμου, δεν έθεσε κανέναν όρο για την έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, όπως π.χ. να αποσυρθεί η Ρωσία στα παλαιά σύνορά της με την Ουκρανία (εγκαταλείποντας και την Κριμαία).
- Τη μέρα που ο Μακρόν βρισκόταν στην Ουάσινγκτον (1η Δεκέμβρη), ο Σολτς, που προηγουμένως είχε γράψει ένα άρθρο για το «Foreign Affairs», με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Πώς θα αποφύγουμε έναν νέο ψυχρό πόλεμο σε μια πολυπολική εποχή», στο οποίο «τα έχωνε» άγρια στη Ρωσία και τον Πούτιν, έκανε μια θεαματική κωλοτούμπα. Μιλώντας στο Βερολίνο σε διάσκεψη για την ασφάλεια, είπε πως υπάρχει «βούληση» για διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν σχετικά με τον έλεγχο των εξοπλισμών και την ανάπτυξη των πυραύλων!
«Πρέπει να επιστρέψουμε στις συμφωνίες που είχαμε τις τελευταίες δεκαετίες και απετέλεσαν τη βάση για την ειρήνη και την ασφάλεια στην Ευρώπη» είπε ο γερμανός καγκελάριος. Και προσέθεσε πως «όλα τα ζητήματα κοινής ασφάλειας θα μπορούσαν να επιλυθούν και να συζητηθούν. Υπάρχει βούληση να ενεργήσουμε έτσι».
Ο Σολτς, χωρίς να το πει ανοιχτά, έθεσε τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία σε μια ευρύτερη βάση, αυτή της λεγόμενης ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, που αναγνωρίζει τις ανησυχίες της Ρωσίας για τη δική της ασφάλεια. Σ’ αυτό ταυτίστηκε απόλυτα με τον Μακρόν και θα πρέπει να είναι τυφλός όποιος δεν βλέπει σ’ αυτές τις δηλώσεις το αντίθετο της πολεμικής κραυγής «η Ρωσία πρέπει να ηττηθεί».
- Πηγαίνοντας σαράντα μέρες πίσω και αλλάζοντας πεδίο (από τον γερμανογαλλικό στον αγγλοσαξονικό άξονα), θα βρούμε κάποιες «περίεργες» δηλώσεις που έκανε στις 23 Οκτώβρη ο βρετανός υπουργός Πολέμου, Μπεν Ουάλας. Ο Ουάλας εξέφρασε «επιθυμία για αποκλιμάκωση αυτής της σύγκρουσης», προσθέτοντας πως «το Ηνωμένο Βασίλειο είναι έτοιμο να βοηθήσει, αν Ουκρανία και Ρωσία αναζητήσουν λύση για τον πόλεμο»!
Χρειάζεται μήπως να θυμίσουμε την προτροπή του Μπόρις Τζόνσον προς τον Ζελένσκι ότι ο Πούτιν «θα έπρεπε να πιεστεί, όχι να διαπραγματευτούμε μαζί του» και πως «ακόμη και αν η Ουκρανία ήταν έτοιμη να υπογράψει κάποιες συμφωνίες με τη Ρωσία, η Δύση δεν ήταν»;
- Ακόμη και ο γνωστός ως «κλόουν Μπότζο», όμως, δεν είχε πρόβλημα να πραγματοποιήσει μια ακόμη θεαματική κωλοτούμπα. Σε συνέντευξή του στις 9 Δεκέμβρη στη «Wall Street Journal», ο Τζόνσον εξέφρασε την υποστήριξή του στη «γραμμή του Ζελένσκι» «no-land-for-peace deal» (όχι εδάφη για μια συμφωνία ειρήνης), αλλά προσέθεσε: «Οι ρωσικές δυνάμεις πρέπει να απωθηθούν στη de facto συνοριακή γραμμή της 24ης Φλεβάρη»! Αυτή η de facto συνοριακή γραμμή περιλαμβάνει την Κριμαία και μεγάλο μέρος της κοιλάδας του Ντονμπάς (σημαντικό τμήμα των πρώην ουκρανικών περιφερειών του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ).
Δε θα συζητήσουμε το αν ο Τζόνσον ήξερε τι έλεγε. Ηξερε πολύ καλά. Γι’ αυτό και χρησιμοποίησε τον όρο de facto, προσδιορίζοντας τις περιοχές που βρισκόταν υπό ρωσικό έλεγχο πριν από την έναρξη του πολέμου στις 24 Φλεβάρη. Μάλιστα, με την ιμπεριαλιστική αλαζονεία που χαρακτηρίζει παραδοσιακά τους Τόρις, ο Τζόνσον έκανε γαργάρα τις παλαιότερες δηλώσεις ότι «δεν μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση χωρίς την Ουκρανία» και υπέδειξε ποιες περιοχές της Ουκρανίας πρέπει εξαρχής να προσφερθούν στη Ρωσία.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι είκοσι πέντε μέρες νωρίτερα ο Μπόρις Τζόνσον έγραψε άρθρο γνώμης στην ίδια εφημερίδα («Wall Street Journal») με τίτλο: «Στον ουκρανικό πόλεμο η νίκη είναι η μόνη επιλογή»! Εγραφε σ’ εκείνο το άρθρο πως αν η Ουκρανία παραχωρούσε εδάφη θα ήταν «αηδιαστικό» και «ηθικό πλήγμα στην ανθρωπότητα»!
Επομένως, η δήλωση του Ουάλας στις 23 Οκτώβρη δεν ήταν τυχαία. Η κωλοτούμπα του Τζόνσον δείχνει πως η βρετανική μονοπωλιακή κεφαλαιοκρατία ζορίζεται από τη συνέχιση του πολέμου. Ο Τζόνσον διαβεβαιώνει –με το δικό του τρόπο- πως δεν πρόκειται να ασκήσει καμιά πολεμική στην κυβέρνηση Σούνακ, αν αλλάξει γραμμή πλεύσης και από «γεράκι» μετατραπεί σε «περιστέρι».
- Δυο μέρες πριν από τη θεαματική κωλοτούμπα του «κλόουν Μπότζο», ο αμερικανός ΥΠΕΞ Αντονι Μπλίνκεν είχε κάνει μια παρόμοιου περιεχομένου δήλωση. Μιλώντας και αυτός στη «Wall Street Journal» επανέλαβε ότι οι αμερικάνικες επιδιώξεις στην Ουκρανία δεν άλλαξαν. «Επικεντρωνόμαστε στη συνέχιση αυτού που ήδη κάνουμε, που είναι να εξασφαλίσουμε ότι η Ουκρανία έχει στα χέρια της ό,τι χρειάζεται για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, ό,τι χρειάζεται για να απωθήσει τη ρωσική επίθεση» είπε ο Μπλίνκεν. Κι αμέσως μετά συμπλήρωσε ότι ο στόχος για την Ουκρανία είναι «να πάρει πίσω την επικράτειά της που καταλήφθηκε μετά τις 24 του Φλεβάρη»!
Είναι η πρώτη φορά που εξέχον μέλος της διοίκησης Μπάιντεν τοποθετείται μ’ αυτόν τον τρόπο, «χαρίζοντας» στη Ρωσία την Κριμαία και το τμήμα του Ντονμπάς που έλεγχε πριν από τον τελευταίο πόλεμο. Βεβαίως, είχαν υπάρξει πληροφορίες ότι ο πολιτικά πανίσχυρος σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Μπάιντεν, Τζέικ Σάλιβαν, όταν μετέβη στο Κίεβο και συνάντησε τον Ζελένσκι λίγο πριν από τα μέσα Νοέμβρη, συμβούλεψε τον Ζελένσκι και την ομάδα του να αρχίσουν να σκέφτονται τις ρεαλιστικές ανάγκες και προτεραιότητές τους, συμπεριλαμβανόμενης της αναθεώρησης του διακηρυγμένου σκοπού για επανακατάκτηση της Κριμαίας που χάθηκε το 2014.
Η «Wall Street Journal» παρουσίασε τις δηλώσεις Μπλίνκεν υπό τον εξής εύγλωττο τίτλο: «Ο στόχος των ΗΠΑ στην Ουκρανία: Να οδηγήσουν τους Ρώσους πίσω στη γραμμή πριν από την εισβολή, λέει ο Μπλίνκεν – Το Κίεβο πρέπει ν’ αποφασίσει μόνο του αργότερα αν θα προσπαθήσει να ξανακατακτήσει την Κριμαία και το Ντονμπάς»!
Στις 13 Δεκέμβρη, η ίδια εφημερίδα επικαλούνταν «αξιωματούχους της Δύσης» που δήλωσαν ότι «τα χρονίζοντα θέματα της Κριμαίας και το στάτους του Ντονμπάς θα έπρεπε να να συζητηθούν σε επόμενη φάση». Βρετανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι «το απόλυτο μίνιμουμ που απαιτείται για τη Ρωσία για να δείξει ότι σοβαρολογεί όταν μιλάει για διαπραγματεύσεις» είναι η βούλησή της να «αποσυρθεί στις θέσεις που κατείχε στις 23 Φλεβάρη, πριν από την επανεισβολή». Οι Γερμανοί –πάντα σύμφωνα με το ρεπορτάζ της WSJ- είπαν ότι θα υποστηρίξουν όποιες κόκκινες γραμμές χαράξει η Ουκρανία, αλλά «πιστεύουν ότι είναι μη ρεαλιστικό να αναμένεται ότι τα ρωσικά στρατεύματα θα ξωπεταχτούν πλήρως από όλες τις κατακτημένες περιοχές».
- Θυμίζουμε ότι παρόμοιες θέσεις είχε εκφράσει ο αρχηγός του αμερικανικού γενικού επιτελείου στρατηγός Μαρκ Μάιλι και βέβαια η γριά αλεπού της αμερικάνικης ιμπεριαλιστικής διπλωματίας, ο Χένρι Κίσινγκερ, που μπορεί να πλησιάζει τα 100 αλλά τα έχει τετρακόσια. Από τον Μάη ο Κίσινγκερ είχε εισηγηθεί διαπραγματεύσεις με διαχωριστική γραμμή την επιστροφή στο status quo ante. Τώρα, όλοι έρχονται στα λόγια του.
Ο Κίσινγκερ επανήλθε στις 17 Δεκέμβρη, δηλώνοντας ότι «πλησιάζει η ώρα να οικοδομήσουμε τις στρατηγικές αλλαγές που ήδη έχουν ολοκληρωθεί και να τις ολοκληρώσουμε σε μια νέα δομή στην κατεύθυνση της επίτευξης ειρήνης μέσω διαπραγματεύσεων». Οι αλλαγές που έχουν ήδη ολοκληρωθεί είναι η κατάκτηση της Κριμαίας και του Ντονμπάς από τη Ρωσία. Ο Κίσινγκερ προτείνει την «εγκαθίδρυση μιας γραμμής κατάπαυσης του πυρός εκεί όπου ξεκίνησε ο πόλεμος στις 24 Φλεβάρη. Η Ρωσία θα έπρεπε να αφήσει τις κατακτήσεις της έκτοτε, αλλά όχι τις περιοχές που κατέλαβε πριν από σχεδόν μια δεκαετία, συμπεριλαμβανόμενης της Κριμαίας. Αυτές οι περιοχές θα μπορούσαν να αποτελέσουν το αντικείμενο μιας διαπραγμάτευσης μετά την εκεχειρία»!
Αν οι δυτικοί «αναλυτές» σέβονταν στοιχειωδώς την ιδιότητά τους και δεν ήταν γκεμπελίσκοι της συμφοράς, όφειλαν να θέσουν τη δήλωση Πούτιν περί διαπραγματεύσεων στο ευρύτερο πλαίσιο των δηλώσεων όλων των ιμπεριαλιστών παραγόντων της Δύσης, που παραθέσαμε παραπάνω. Αυτοί, όμως, επέλεξαν να φιλοτεχνήσουν την εικόνα ενός πανικόβλητου Πούτιν που περίπου παρακαλάει για διαπραγματεύσεις.
Ο Πούτιν, βέβαια, δεν έθεσε πλαίσιο διαπραγμάτευσης. Δεν είναι ηλίθια η ρωσική ιμπεριαλιστική διπλωματία. Περιμένει να του προσφέρουν επίσημα οι άλλοι τα εδάφη που έλεγχε μέχρι τις 24 Φλεβάρη, για να ζητήσει περισσότερα. Να τα ζητήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με βάση την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση στην Ανατολική και Νότια Ουκρανία. Δεν μπορεί η Ρωσία να αρκεστεί μόνο στα εδάφη που ήδη ήλεγχε. Θα ζητήσει σίγουρα ολόκληρο το Ντονμπάς και ένα κομμάτι στο Νότο που θα ενώνει την Κριμαία με το Ντονμπάς και εξασφαλίζει στη Ρωσία τον έλεγχο ολόκληρης της ακτογραμμής της Αζοφικής Θάλασσας.
Δείτε το χάρτη για να καταλάβετε σε ποια γραμμή θα είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει η Ρωσία. Αφησε ήδη τη Χερσώνα. Θα μπορούσε ν’ αφήσει και τη Ζαπορίζια, όχι όμως και την περιοχή γύρω από τη Μελιτόπολη και το Μπερντιάνσκ. Πολλά σενάρια θα μπορούσε να κάνει κανείς για την περίπτωση μιας εκεχειρίας, αλλά όλα θα ήταν σενάρια. Πιθανά μεν, όχι όμως βασισμένα σε δεδομένα.
Εφτασαν στο σημείο ν’ αρχίσουν διαπραγματεύσεις για μια ιμπεριαλιστική ειρήνη στην Ουκρανία; Δεν έχουμε στοιχεία να υποστηρίξουμε κάτι τέτοιο και σίγουρα δεν μπορούμε να κάνουμε εκτιμήσεις στηριγμένοι μόνο στις δημόσιες δηλώσεις ιμπεριαλιστών πολιτικών. Καταγράφουμε αυτές τις δηλώσεις, για να έχει ο αναγνώστης μπροστά του μια ευρύτερη εικόνα, αντί γι’ αυτή που του σερβίρει η γκεμπελίστικη προπαγάνδα της Δύσης.
Οι επαφές μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων για μια ιμπεριαλιστική ειρήνη στην Ουκρανία γίνονται στο παρασκήνιο. Οι διοικητές της CIA και της FSB, που συναντήθηκαν δύο φορές στην Ιστανμπούλ, δεν συναντήθηκαν μόνο για να συμφωνήσουν την ανταλλαγή της αμερικανίδας μπασκετμπολίστριας με τον ρώσο έμπορο όπλων. Οι τηλεφωνικές συνομιλίες των Σολτς και Μακρόν με τον Πούτιν δε γίνονται για να του πουν οι δύο πρώτοι πόσο κακός είναι. Παζάρι γίνεται σ’ αυτές τις συνομιλίες. Οι δημόσιες δηλώσεις απλά προετοιμάζουν το κλίμα στη λεγόμενη «κοινή γνώμη».
