Από τη στιγμή που πείστηκε ο Καραμανλής ο κούτσικος να ακολουθήσει το «μοντέλο Τριαντόπουλου», το μόνο που είχε να κάνει η ΝΔ ήταν να περιχαρακώσει την ψηφοφορία, ώστε να μην ξεφύγει καμιά ψήφος υπέρ της παραπομπής Μητσοτάκη και να μην αθροιστούν περισσότερες ψήφοι στις κάλπες των δύο προτάσεων της αντιπολίτευσης. Το έκανε και αυτό, και έτσι η κοινοβουλευτική διαδικασία για τις ποινικές ευθύνες αστών πολιτικών για το έγκλημα των Τεμπών έκλεισε με την παραπομπή του Καραμανλή για παράβαση καθήκοντος και με τρόπο ώστε να προεξοφλείται η αθώωσή του από το δικαστικό συμβούλιο.
Δεν ξέρουμε πώς πείστηκε ο Καραμανλής, είμαστε όμως σίγουροι ότι πήρε τις διαβεβαιώσεις του από τον Μητσοτάκη. Ετσι, χωρίς να έχει δημοσιοποιήσει τη θέση του με επιστολή, όπως είχε κάνει ο Τριαντόπουλος, εμφανίστηκε χτες στη Βουλή και είπε: «Στηρίζω απόλυτα και ολόψυχα την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής. Και το ίδιο ζητώ να κάνουν και οι συνάδελφοί μου Βουλευτές. Και θέτω τον εαυτό μου ενώπιον της κρίσης της Δικαιοσύνης, όχι μόνο γιατί δεν θέλω να υπάρχει καμία υπόνοια ότι ψάχνω πολιτική ασπίδα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του κόμματός μου, αλλά γιατί έχω απόλυτο σεβασμό στη μνήμη όσων χάθηκαν στα Τέμπη».
Μετά απ’ αυτό, ο κοινοβουλευτικός λόχος της ΝΔ δεν είχε κανένα λόγο να διαφοροποιηθεί, με κάποιους να καταψηφίζουν την κυβερνητική πρόταση «παραπομπής», ώστε ο Καραμανλής να μην παραπεμφθεί καν και να αθωωθεί με τις ψήφους των βουλευτών. Ολοι μαζί διέσωσαν το πολιτικό κύρος του Μητσοτάκη και έχουν και το κεφάλι τους ήσυχο ότι δε θα τους πάει τώρα σε πρόωρες εκλογές, πράγμα που θα ήταν πιθανό αν καταψηφιζόταν η πρόταση παραπομπής του Καραμανλή, γεγονός που θα αποτελούσε μείζονα πολιτική ήττα του Μητσοτάκη και της κυβέρνησης.
Το δεύτερο στόχο τον εξασφάλισαν με μια «συνδικαλιά» που μόνο σε φοιτητικά αμφιθέατρα τη βρίσκεις. Δεν στήθηκαν κάλπες ανά προτεινόμενο πολιτικό και προτεινόμενο αδίκημα, αλλά κάλπες με βάση την κομματική πρόταση. Οπως στις φοιτητικές συνελεύσεις κατεβάζουν «πλαίσια» που ψηφίζονται «πακέτο». Ετσι, δε θα μπορούσαν να διαρρεύσουν κυβερνητικές ψήφοι υπέρ της παραπομπής του Καραμανλή για κακούργημα ή και υπέρ της παραπομπής του Μητσοτάκη. Επίσης, κόμματα της αντιπολίτευσης που δεν είχαν συγκεντρώσει 30 υπογραφές για να καταθέσουν δική τους πρόταση (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ ΝέΑρ), αλλά θα ψήφιζαν παραπομπές για συγκεκριμένα αδικήματα (π.χ. του Καραμανλή για κακούργημα και του Μητσοτάκη για κακούργημα, αλλά όχι για εσχάτη προδοσία), ωθήθηκαν στην αποχώρηση από την ψηφοφορία. Μιλάμε για 58 βουλευτές, συν 3 ανεξάρτητους, σύνολο 61.
Ομως, μια διαδικασία που έχει εισαγγελικό περίβλημα, όπως η εξέταση των ενδείξεων για ποινικές ευθύνες υπουργών, δεν είναι πολιτικό πλαίσιο. (Πρέπει να) διέπεται από τις βασικές αρχές του δικονομικού δικαίου, που απαιτεί εξατομίκευση κάθε κατηγορίας. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα: όταν οι μπάτσοι συλλαμβάνουν διαδηλωτές, φτιάχνουν ένα παραπεμπτικό με κατηγορίες και τους στέλνουν στον εισαγγελέα. Ο εισαγγελέας, μελετώντας τη δικογραφία που έφτιαξαν οι μπάτσοι, μπορεί να σβήσει κάποια ή κάποιες κατηγορίες, όπως επίσης μπορεί να προσθέσει άλλη/ες. Αυτή τη βασική αρχή του δικονομικού δικαίου την πέταξε στα σκουπίδια η ΝΔ (μαζί και το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ), επικαλούμενη την… κοινοβουλευτική παράδοση. Ετσι, όποιο κόμμα ή βουλευτής ήθελε να ψηφίσει την παραπομπή Μητσοτάκη μόνο για το κακούργημα της διατάραξης της ασφάλειας των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών (άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα), δεν μπορούσε να το κάνει, γιατί θα έπρεπε να ψηφίσει «πακέτο» την πρόταση Κωνσταντοπούλου-Βελόπουλου-Νατσιού-Κασσελάκη, δηλαδή παραπομπή και για εσχάτη προδοσία.
Ο στόχος ήταν να εμφανιστεί η εικόνα μιας συμπαγούς ΝΔ και μιας κατακερματισμένης αντιπολίτευσης. Σ’ αυτό το στόχο συνέβαλε και το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, συμφωνώντας με τη ΝΔ στη διαδικασία της ψήφισης των κομματικών προτάσεων «πακέτο». Με περισσή αλαζονεία, ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος Μάντζος πήρε το λόγο στην αρχή της συνεδρίασης και κάλεσε τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης να παρατήσουν τις προτάσεις τους και να ψηφίσουν «πακέτο» την πρόταση του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, η οποία ζητούσε την παραπομπή μόνο του Καραμανλή για κακούργημα και άφηνε στο απυρόβλητο τον Μητσοτάκη! Μ’ αυτόν τον τρόπο το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ έδειξε υπευθυνότητα έναντι των διάφορων αστικών κέντρων, που δημόσια (ασφαλώς και παρασκηνιακά) καλούσαν την αντιπολίτευση να μην εμπλέξει ποινικά τον Μητσοτάκη.
Ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε σαν αυτοκρατορίσκος, έκανε μια ομιλία και μετά σηκώθηκε και έφυγε από τη Βουλή, χωρίς ν’ ακούσει κανέναν! «Οπως ήδη εξήγησα, θεωρώ τη συγκεκριμένη εκτροπή του κοινοβουλευτισμού και προσβολή της ίδιας της δημοκρατικής τάξης και γι’ αυτό και αρνούμαι να συζητήσω το περιεχόμενό της. Δεν πρόκειται να καταστήσω συνομιλητή μου κανένα συκοφάντη!… Εξ αρχής, λοιπόν, δηλώνω ότι δεν είμαι εδώ για καμία εσχάτη προδοσία, για κανένα κακούργημα, για καμία άλλη απίθανη επινόηση», είπε και έφυγε. Δεν κάθησε ν’ ακούσει ούτε τον Ανδρουλάκη, που δε ζητούσε την παραπομπή του.
Ο εκνευρισμός του, όμως, ήταν προφανής. Ηξερε ότι την κοινοβουλευτική διαδικασία την ελέγχει, όμως στη λαϊκή συνείδηση είναι ήδη καταδικασμένος. Και μέσα στον εκνευρισμό του, έφτασε σε σημείο πολιτικής αλητείας, λέγοντας: «Δίνω το «παρών» για να τιμήσω και να τιμήσουμε τα θύματα των Τεμπών»!
Η Αχτσιόγλου, στην ομιλία της ως απλή βουλευτής, θύμισε τι είχε δηλώσει ο Μητσοτάκης έντρομος από τα τεράστια συλλαλητήρια: «Εγώ προσωπικά δεν θα σταθώ εμπόδιο στο να διερευνηθούν όλες οι ευθύνες, θα χυθεί άπλετο φως από το δικαστικό συμβούλιο να ερευνήσει όποιον θέλει, για ό,τι θέλει». Αυτά τα έλεγε καθαρά υποκριτικά και ο ίδιος φρόντισε να στήσει μια διαδικασία που απάλλαξε τον εαυτό του και έστειλε τον Καραμανλή με ένα πλημμεληματάκι, κατασκευασμένο έτσι που να τον απαλλάξει το δικαστικό συμβούλιο.
Βρήκε ως πρόσχημα την κατηγορία για «εσχάτη προδοσία» και παρέστησε τον θιγμένο μιλώντας για «χυδαία απόπειρα των τεσσάρων πιο μικρών κομμάτων της Αντιπολίτευσης να μετατρέψουν ένα συλλογικό δράμα σε μία άθλια πολιτική σκευωρία, φτάνοντας στο πιο ακραίο -και για αυτό είμαι σήμερα εδώ- με αιχμή το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη να κατηγορήσουν τον Πρωθυπουργό της χώρας για εσχάτη προδοσία, με άλλα λόγια, να συκοφαντήσουν εμένα και τη Νέα Δημοκρατία –ως τι;- ως τάχα υπονομευτές του πολιτεύματος με στόχο την κατάλυσή του με την ίδια ακριβώς κατηγορία με την οποία δικάστηκαν οι χουντικοί πραξικοπηματίες και οι έξι της Μικρασιατικής Καταστροφής».
Ηξερε πολύ καλά, βέβαια, ότι δεν τον κατηγορούσαν για απόπειρα «κατάλυσης του πολιτεύματος», όπως επίσης ήξερε πολύ καλά ότι αυτή τη «μόδα» την εισήγαγε πρώτος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων, Ευάγγελος Βενιζέλος, κατηγορώντας για εσχάτη προδοσία τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για τις παραπομπές για το σκάνδαλο Novartis. Και τότε, ο Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι δεξιοί έσπασαν τα χέρια τους χειροκροτώντας τον Βενιζέλο για το νομικό του εύρημα. Τώρα, η πρόταση παραπομπής για εσχάτη προδοσία τού θυμίζει… χούντα και Γουδί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Εσχάτη προδοσία και εσχάτη υποκρισία
Ηταν ένα φτηνιάρικο κόλπο όλ’ αυτό, για ν’ αποδράσει ο Μητσοτάκης από τη συνεδρίαση, να βγει -όσο γινόταν- από το κάδρο. Θα ήθελε να μην πάει καθόλου, αλλά δεν μπορούσε, γιατί θα τον κατηγορούσαν για δειλία. Ετσι, επέλεξε να πάει φορώντας μια ξεσκισμένη αυτοκρατορική εσθήτα.
Είπε και κάτι άλλο, πολύ… πρωτότυπο. Διαχώρισε την πολιτική από την ποινική ευθύνη. Και έφερε σαν παράδειγμα το Μάτι, έγκλημα για το οποίο η κυβέρνησή του δε ζήτησε παραπομπές υπουργών ή και του Τσίπρα! Καθαρός συμψηφισμός, δηλαδή. Μ’ αυτή τη λογική, οι υπουργοί έχουν μόνο πολιτική ευθύνη. Αμα επιμένεις να λειτουργείς ένα σιδηροδρομικό δίκτυο εντελώς ανασφαλές και πετάς στον κάλαθο των αχρήστων όλες τις προειδοποιήσεις ότι υπάρχει διακινδύνευση θανατηφόρου δυστυχήματος, έχεις μόνο πολιτική ευθύνη! Οι ποινικές ευθύνες ανήκουν στους παρακάτω, τους εκτός κυβέρνησης!
Ακόμα πιο προκλητικός και πολιτικά άθλιος ήταν ο Καραμανλής. Ο οποίος ισχυρίστηκε ότι δεν έκανε ούτε ένα λάθος και πως ανέλαβε την… αντικειμενική πολιτική ευθύνη παραιτούμενος, και μετά, «ως εκλεγμένος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στις Σέρρες τέθηκα στην κρίση των ψηφοφόρων στις εκλογές του 2023, δεν κρύφτηκα»! Επομένως, με την επανεκλογή του απαλλάχτηκε κάθε κατηγορίας!
«Εκανα όσα μπορούσα στη διάρκεια της θητείας μου. Δεν ολιγώρησα, δεν αδιαφόρησα για τον σιδηρόδρομο, το αντίθετο»… «ως υπουργός δεν κώφευσα, όπως με κατηγορούν. Δεν αδιαφόρησα στις προσλήψεις, στις εκκλήσεις και στις επιστολές για τα χρόνια προβλήματα του ΟΣΕ. Προσπάθησα να αντιμετωπίσω τις συνέπειες της εγκατάλειψης του σιδηροδρόμου για πάνω από δέκα χρόνια. Μέσα στα επιτρεπόμενα πλαίσια, λοιπόν, ενίσχυσα τον ΟΣΕ»… «Το δυστύχημα, λοιπόν, δεν έγινε γιατί δεν βάλαμε λεφτά στον σιδηρόδρομο που και τα ψάξαμε και τα βρήκαμε απ’ όπου μπορέσαμε»… «ο έλεγχος για την ασφάλεια των τρένων ανήκει σε ανεξάρτητο φορέα, τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, όχι στον υπουργό Μεταφορών»… «Ο έλεγχος, λοιπόν, της ασφάλειας αφαιρέθηκε από το Υπουργείο Μεταφορών το 2013, αλλά το 2023 όλοι ζητούσαν ευθύνες από τον Υπουργό. Γιατί; Διότι το ψέμα ήταν πολύ πιο βολικό από τις σκληρές αλήθειες που ο πολιτικός κόσμος οφείλει στον ελληνικό λαό. Το δυστύχημα, λοιπόν, δεν έγινε γιατί αδιαφορήσαμε για την ασφάλεια των τρένων»… «Γιατί δεν έκλεισε ο σιδηρόδρομος; Καταρχήν, δεν ζήτησε κανείς να κλείσει ο σιδηρόδρομος, ούτε οι συνδικαλιστές ούτε η ΡΑΣ ούτε κανείς άλλος, αλλά και αν το είχαν ζητήσει, πώς θα έκλεινε νόμιμα ο σιδηρόδρομος, όταν υπήρχε πιστοποιητικό ασφαλείας που χορήγησε στις 31 Ιανουαρίου του 2023 η ΡΑΣ στον ΟΣΕ για πέντε χρόνια, δηλαδή ως το 2026 και μάλιστα πιστοποιητικό ασφαλείας χωρίς οποιονδήποτε περιορισμό ή παρατήρηση; Πώς θα έκλεινε ο σιδηρόδρομος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν η HELLENIC TRAIN, πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ –προσέξτε- είχε πάρει πιστοποιητικό ασφαλείας από την Ευρωπαϊκή Αρχή Σιδηροδρόμων, τον ERA, στις 6 Φεβρουαρίου του 2006, δηλαδή λίγες μέρες πριν το δυστύχημα, πιστοποιητικό χωρίς περιορισμούς, επίσης με πενταετή διάρκεια;»… «Τα αυτόματα συστήματα διαχείρισης ασφαλώς και βοηθούν στην αποτροπή ενός δυστυχήματος, όμως η έλλειψή τους δεν προκαλεί από μόνη της δυστυχήματα. Εάν ήταν έτσι, τότε σε όλα τα τμήματα του σιδηρόδρομου που η κυκλοφορία γίνεται χωρίς αυτά τα συστήματα, θα συνέβαιναν διαρκώς δυστυχήματα ακόμα και σήμερα»!!!… «Εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών οργανώσεων συμμετείχαν στη διαδικασία της σύνταξης του Γενικού Κανονισμού Κυκλοφορίας και είχαν πλήρη επίγνωση της κατάστασης του δικτύου»!!!
Τα παραπάνω άκρως προκλητικά ήταν η υπερασπιστική γραμμή του Καραμανλή. Τότε γιατί έγινε η σύγκρουση των δύο τρένων; «Τρανό παράδειγμα της μη τήρησης των κανονισμών ήταν η αποχώρηση των δύο σταθμαρχών πριν λήξει η βάρδιά τους από το σταθμαρχείο. Οι παθογένειες του ελληνικού δημοσίου στο αποκορύφωμά τους»!!!
Το καταλάβατε, ασφαλώς, αλλά πρέπει να το τονίσουμε και εμείς: Η ΝΔ επιστρέφει στη γραμμή του «ανθρώπινου λάθους», όπως ακριβώς την είχε παρουσιάσει ο Μητσοτάκης σε διάγγελμά του αμέσως μετά το έγκλημα. Ολα όσα έλεγαν, με πρώτο τον ίδιο τον Μητσοτάκη, μετά τα τεράστια συλλαλητήρια (θυμηθείτε τη συνέντευξη στον Σρόιτερ), ήταν ψέματα, για να ξεφύγουν από την πίεση της τεράστιας λαϊκής κατακραυγής.
