Πριν από λίγες μέρες, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών (ΠΟΕΜΔΥΔΑΣ) διοργάνωσε ημερίδα για την κατάσταση των σχολικών υποδομών.
Σε κείμενο που δημοσίευσε με τίτλο: «Η Πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει για τα πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Σχολικές Υποδομές και οι εμπλεκόμενες Υπηρεσίες. Επαρκής Χρηματοδότηση και στελέχωση, ξεκαθάρισμα αρμοδιοτήτων τα ζητούμενα», η Ομοσπονδία αναφέρει τα εξής αποκαλυπτικά, που αναδείχτηκαν στην εν λόγω ημερίδα:
«Η χρηματοδότηση των αναγκαίων έργων στον τομέα της σχολικής στέγης, είναι ελλιπέστατη και αυτό έχει ως αποτέλεσμα μειωμένες συντηρήσεις, οι οποίες αποτελούν και το μεγαλύτερο πρόβλημα στη λειτουργία τους γιατί βγάζει συνεχή προβλήματα, ατυχήματα και αστοχίες με μεγάλους κίνδυνους για παιδιά και εκπαιδευτικούς. Όπως αναφέρθηκε ενδεικτικά το κράτος επιδοτεί τους Δήμους μόλις με 30 εκατ. € ετησίως για τα σχολειά, ενώ οι Δήμοι δαπανούν πάνω από 380 εκατ. € (τα οποία προφανώς και δεν επαρκούν).
Η ελλιπής συντήρηση οδηγεί σε «μη δομική τρωτότητα» (σοβάδες, υαλοπίνακες, φώτα, πόρτες, ψευδοροφές κλπ), αλλά υποσκάπτει συχνά και τη «δομική τρωτότητα» των σχολείων. Είναι αναγκαίο να θεσμοθετηθεί ετήσιος έλεγχος της «μη δομικής τρωτότητας» όλων των σχολικών κτιρίων, διότι από εκεί προκύπτουν τα περισσότερα προβλήματα και με τα στοιχεία το 1 στα 3 περίπου σχολεία αντιμετωπίζει προβλήματα αυτής της φύσης.
Οι αρμόδιες Τεχνικές Υπηρεσίες των Δήμων είναι ακραία υποστελεχωμένες (ειδικά στις κρίσιμες ειδικότητες των Μηχανικών) με πλήθος ευθυνών και δυστυχώς μηδενικές προοπτικές στελέχωσης, λόγω εξευτελιστικών αποδοχών. Αναφέρθηκαν πλήθος παραδειγμάτων όπου Υπηρεσίες με 3-5 Μηχανικούς έχουν στην αρμοδιότητα τους εκατοντάδες Σχολεία, ενώ απουσιάζουν εντελώς ειδικότητες όπως οι Ηλεκτρολόγοι και Μηχανολόγοι, τη στιγμή που στα σχολεία λειτουργούν Λεβητοστάσια, Πίνακες, Πυρόσβεση κλπ.
Ο Προσεισμικός έλεγχος που επιτέλους ξεκίνησε από τον Οργανισμό Αντισεισμικής Προστασίας με τη συνδρομή του ΤΕΕ, για πρώτη φορά κατέγραψε μέσω Φύλλων Ελέγχου, το σύνολο των δημόσιων κτιρίων στη χώρα, ως προς την ενδεχόμενη επικινδυνότητα τους σε σεισμικά φαινόμενα. Η κατάταξη των σχολείων – χωρίς να εγείρει αυτή τη στιγμή μεγάλους κινδύνους μια και το 92,92% των σχολικών μονάδων είναι χωρίς ευρήματα που να υποδηλώνουν κίνδυνο σε περίπτωση σεισμού – καταγράφει ένα 20% αυτών τα οποία θα έπρεπε να προχωρήσουν στη δεύτερη φάση Προσεισμικού Ελέγχου (σ.σ. η πρώτη φάση ήταν οπτικός προσεισμικός έλεγχος), για τον οποίο όμως επείγει να βρεθεί η απαιτούμενη χρηματοδότηση.
Οπως αναφέρθηκε και σε εισήγηση, «όλος ο Πρωτοβάθμιος Προσεισμικός έλεγχος κόστισε όσο 2 πύραυλοι Πάτριοτ». Η ολοκλήρωση του Προσεισμικού Ελέγχου σε συνδυασμό με τις αναγκαίες μόνιμες συντηρήσεις των Σχολικών Υποδομών, και τις επεμβάσεις όπου αυτές είναι απαραίτητες, είναι η καλύτερη διασφάλιση ώστε να μη θρηνήσουμε νέα Τέμπη στα σχολεία.
Η πρόσφατη κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών, δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία των Σχολείων, φορτώνοντας τις υποστελεχωμένες Υπηρεσίες με πολλαπλά γραφειοκρατικά βάρη, που αδυνατούν να διαχειριστούν.
Η υποκατάσταση των δημοσίων επενδύσεων και παρεμβάσεων, από ιδιωτικά σχήματα «δωρεών» από Τράπεζες (που έχουν απαλλαχθεί από τη φορολόγηση τους!), όπως το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα στις Υπηρεσίες που αναγκάζονται να αναζητούν σχέδια, άδειες και παρεμβάσεις που έγιναν, από τους «δωρητές».
Η λογική να εξωραΐσουμε αισθητικά, εξωτερικά με βαφές τα σχολεία, ενώ παραμελούμε τις συντηρήσεις, επισκευές και αναγκαίες αποκαταστάσεις δε μπορεί να οδηγήσει πουθενά.
Η πολυνομία, τα προβλήματα στη νομοθεσία Δημοσίων Έργων και το πλήθος των εμπλεκόμενων φορέων, επιβαρύνει με πρόσθετα προβλήματα τις αναγκαίες δράσεις. Χρειάζεται ενοποίηση φορέων, καλύτερος συντονισμός και σαφείς αρμοδιότητες, ώστε όλο το σύστημα σχεδιασμού, μελέτης, κατασκευής, λειτουργίας και συντήρησης των σχολείων να εποπτεύεται, καταγράφεται πιο αποτελεσματικά, από το Υπουργείο Παιδεία, την ΚτΥΠ, έως τους Δήμους.
Η αρχιτεκτονική των σχολικών χώρων, οι προαύλιοι και αθλητικοί χώροι, που τους συνοδεύουν είναι συστατικά στοιχεία ενός σύγχρονου σχολείου και πρέπει να τύχουν της αντίστοιχης προσοχής. Όλα τα παραπάνω απαιτούν κοινές δράσεις και διεκδικήσεις από τα εμπλεκόμενα μέρη (Μηχανικοί, Υπηρεσίες Δήμοι, Γονείς, Εκπαιδευτικοί, Μαθητές κλπ). Ελπίζουμε η Ημερίδα μας να αποτέλεσε ένα πρώτο βήμα στην κατεύθυνση αυτή».
ΥΓ. Στο κείμενο έγιναν πρόσθετες υπογραμμίσεις από εμάς, εκτός από αυτές των συγγραφέων του.
