O Απρίλης ήταν ο πιο αιματηρός μήνας και για τους Ιρακινούς και για τους Αμερικάνους μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεϊν. 138 αμερικάνοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και 1000 περίπου τραυματίστηκαν μέσα σ’ αυτό το μήνα. 677 αμερικάνοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από τότε που ο Μπους κήρυξε το τέλος του πολέμου, ενώ συνολικά, κατά τη διάρκεια της αμερικάνικης επίθεσης και στη μεταπολεμική περίοδο, οι νεκροί φτάνουν στους 743. Είναι η πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, επισημαίνει ο βρετανικός «Ιντεπέντετ» (2/5), που οι νεκροί της μεταπολεμικής περιόδου είναι τετραπλάσιοι (506) από τους νεκρούς του πολέμου.
O αριθμός των νεκρών Ιρακινών μέσα στον Απρίλη είναι πολλαπλάσιος των Αμερικάνων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας του «Ασοσιέτιντ Πρες», που δόθηκαν στη δημοσιότητα στις αρχές του Μάη, οι νεκροί Ιρακινοί, με βάση τις ανακοινώσεις της αμερικάνικης στρατιωτικής διοίκησης, της ιρακινής αστυνομίας και των νοσοκομείων, είναι 1.361, δηλαδή τουλάχιστον δεκαπλάσιοι από τους Αμερικάνους. Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ χειρότερη, αφού είναι γνωστό ότι οι αμερικάνικες κατοχικές αρχές δεν καταγράφουν τους νεκρούς Ιρακινούς, ότι πολλοί θάνατοι δεν αναφέρονται, ότι πολλοί νεκροί δεν φτάνουν στα νοσοκομεία και τέλος ότι πολλοί παραμένουν άταφοι και άγνωστοι κάτω από τα ερείπια (Φαλούτζα). Και βέβαια οι λακέδες των Αμερικάνων φροντίζουν, όσο τους περνά από το χέρι, να συγκαλύπτουν το δολοφονικό όργιο των αφεντικών τους. Ετσι λοιπόν για τον Απρίλη, ο ιρακινός «υπουργός» Υγείας δίνει μόλις 576 νεκρούς για όλη τη χώρα και 271 για τη Φαλούτζα.
Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει κάθε μέρα στη χώρα είναι στην κυριολεξία σφαγή του ιρακινού λαού. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που μας μεταφέρει ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ σε σχετικό άρθρο του στον «Ιντεπέντετ» την περασμένη Κυριακή.
«…Στο Ιράκ υπάρχουν χιλιάδες περιστατικά βίας που δεν αναφέρονται ποτέ, επιθέσεις ενάντια στους Αμερικάνους που προκαλούν ανθρώπινες απώλειες δεν αναφέρονται από τις αμερικάνικες αρχές κατοχής, αν στις απώλειες δεν συμπεριλαμβάνονται “συμμαχικές δυνάμεις”. Αν πάει κανείς στα νεκροτομεία των πόλεων του Ιράκ, είναι ολοφάνερο ότι κάθε νύχτα γίνεται σφαγή. Oι αρχές κατοχής επιμένουν ότι οι δημοσιογράφοι παίρνουν άδεια να επισκεφτούν τα νοσοκομεία. Χρειάζεται μια βδομάδα για να πάρεις τα σωστά χαρτιά, αν τα πάρεις, έτσι αντίο στις στατιστικές, όμως τα στοιχεία που έρχονται από γιατρούς λένε τη δική τους ιστορία
Στη Βαγδάτη, περίπου 70 πτώματα Ιρακινών που σκοτώνονται από ανταλλαγή πυρών μεταφέρονται στα νεκροτομεία κάθε μέρα. Στη Νατζάφ, για παράδειγμα, οι υπεύθυνοι του νεκροταφείου αναφέρουν ότι θάβονται 20 περίπου θύματα της βίας κάθε μέρα….Αν θεωρήσεις τους νεκρούς της Νατζάφ τυπικό δείγμα και για 2 – 3 άλλες μεγάλες πόλεις, προσθέσεις τον αριθμό των νεκρών της Βαγδάτης και πολλαπλασιάσεις το σύνολο επί επτά, ο αριθμός των νεκρών Ιρακινών κάθε βδομάδα θα πλησιάσει τους 1.000. Και αυτό το νούμερο ίσως να είναι συντηρητικό…».
