ΝΑ ΜΙΛOΥΝ οι καπιταλιστές και τα όργανα της ΕΕ για τη στρατηγική της Λισαβόνας, την αποτυχία της μέχρι στιγμής και την ανάγκη λήψης μέτρων προσαρμογής προς αυτή την κατεύθυνση είναι απόλυτα κατανοητό. Η στρατηγική της Λισαβόνας, όπως κωδικοποιήθηκε, είναι μια κατεύθυνση για την απόλυτη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την παραπέρα συμπίεση των μισθών, την ακύρωση στην πράξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την πλήρη ανατροπή των ασφαλιστικών συστημάτων στην ΕΕ. Πρόκειται για μια προσπάθεια εξαμερικανισμού των εργασιακών σχέσεων (υπό την ευρεία έννοια) στην Ευρώπη, μέσω του οποίου το ευρωπαϊκό κεφάλαιο αναζητά μια καλύτερη θέση στον παγκόσμιο κεφαλαιοκρατικό ανταγωνισμό.
Τί δουλειά, όμως, έχουν οι «εκπρόσωποι των εργαζόμενων» μ’ αυτή τη στρατηγική; Ελα μου ντε. Εκτός αν δεν είναι εκπρόσωποι των εργαζόμενων, αλλά πέμπτη φάλαγγα του κεφάλαιου στους κόλπους τους. O Πολυζωγόπουλος, πάντως, πήγε στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας, μαζί με την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ, μίλησε και ζήτησε την εκπλήρωση των στόχων της Λισαβόνας για πλήρη απασχόληση, ξεχνώντας ότι μ’ αυτόν τον όρο οι αποφάσεις της Λισαβόνας εννοούν τη γενίκευση της μερικής απασχόλησης.
