Ο Γεχούντα Λόπες είναι ένας 20χρονος εβραίος λατινικής καταγωγής και ετοιμάζει το σάκο του για να επανέλθει στο μέτωπο της Γάζας, μετά από μια άδεια. Στρατεύτηκε στις 7 Οκτώβρη και έχει χάσει αρκετούς συμμαχητές. «Κάθε μέρα υπήρχε ένας τραυματισμός ή θάνατος. Κάθε μέρα», λέει μιλώντας στα ισπανικά.
Αν η μονάδα του Λόπες (καμιά εικοσαριά άτομα, όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες) έχανε έναν στρατιώτη την ημέρα, πόσους έχασε σε τέσσερις μήνες το σύνολο των μονάδων του σιωναζιστικού στρατού, που έφτασε τους 120.000 στρατιώτες και αξιωματικούς; Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας εδώ.
«Ακόμα και την τελευταία μέρα χάσαμε έναν σύντροφο», λέει ο Λόπες. Και συνεχίζει: «Σώθηκα από θάνατο τρεις ή τέσσερις φορές. Μας πυροβόλησαν, ένας πύραυλος έσκασε πίσω μας, μια έκρηξη. Η μυρωδιά των καμένων, η μυρωδιά των πτωμάτων. Κόλαση, θα μπορούσε να πει κάποιος».
Η ισπανίδα δημοσιογράφος τον ρώτησε για τα θύματα μεταξύ των πολιτών, για τις δεκάδες χιλιάδες νεκρούς Παλαιστίνιους, γυναίκες, παιδιά. «Δεν υπάρχουν αθώοι εκεί. Πρέπει να το βάλουμε στο μυαλό μας, δεν υπάρχουν αθώοι εκεί», απαντά ο σιωναζιστής στρατιώτης.
Εξηγεί ότι η βασική αποστολή της ταξιαρχίας του ήταν να βοηθήσει στο κόψιμο της Λωρίδας της Γάζας στα δύο. «Εχουμε ήδη χωρίσει τον νότο από τον βορρά και κανένας δεν μπορεί να πλησιάσει αυτή την περιοχή», λέει ο Λόπες. Και συνεχίζει με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου: «Αν πλησιάσουν, τους σκοτώνουμε».
Και πώς θα τελειώσει αυτό; τον ρωτάει η δημοσιογράφος: «Ελπίζω με μια συντριπτική νίκη. Να μην έχει μείνει κανένας εκεί», απαντά ο Λόπες, πάντα με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου. «Οτι δεν θα μείνει κανένας», επαναλαμβάνει, μη τυχόν και δεν έγινε αντιληπτό αυτό που είπε.
Χρειάζονται σχόλια, μήπως;
