Χονγκ Κονγκ: Οι εκλογές έπνιξαν το αυθόρμητο κίνημα

Μια ασυνήθιστη ηρεμία επικράτησε στο Χονγκ Κονγκ την περασμένη Κυριακή. Δεν έγιναν ούτε διαδηλώσεις, ούτε συγκρούσεις, ούτε λεηλασίες, ούτε εκτοξεύτηκαν δακρυγόνα από την αστυνομία. «Τώρα μιλούν οι κάλπες». Οι εκλογές για τις 452 θέσεις των 18 περιφερειακών συμβουλίων του τοπικού κοινοβουλίου, τέσσερα χρόνια μετά από την επικράτηση των καθεστωτικών (υπέρ του Πεκίνου) υποψηφίων και στα 18 συμβούλια, έφεραν τα πάνω κάτω. Μεταξύ των 1.090 υποψηφίων που διασταύρωσαν τα ξίφη τους, οι υποψήφιοι του αντιπολιτευτικού μπλοκ επικράτησαν κατά κράτος! Μόνο ένα από τα 18 συμβούλια διατήρησε υπό τον έλεγχό του το κινεζόφιλο καθεστωτικό μπλοκ κι αυτό χάρη στη νομοθεσία που του έδωσε αυτόματα τις 8 από τις 18 θέσεις. Από τα 4,1 εκατομμύρια ψηφοφόρους (γύρω στις 400 χιλιάδες περισσότεροι από το 2015) ψήφισε το 71%, ποσοστό ρεκόρ στην ιστορία του Χονγκ Κονγκ από τότε που προσαρτήθηκε από την Κίνα. 
 
Το Πεκίνο, όπως ήταν φυσικό, υποβάθμισε τη νίκη των «δημοκρατικών δυνάμεων». Επικεντρώθηκε απλά στη διατήρηση του νόμου και της τάξης και συνεχάρη την αστυνομία που το εξασφάλισε αυτό. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν ήταν η αστυνομία που εξασφάλισε την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών, αλλά ο ίδιος ο χαρακτήρας του αντικυβερνητικού κινήματος. Ενός κινήματος που, παρά τα ιδιαίτερα βίαια χαρακτηριστικά του, παραμένει μέσα στο πλαίσιο της αστικής κοινωνίας, υπερθεματίζοντας μάλιστα ως προς την αστική δημοκρατία. Γι’ αυτό και δεν είναι ικανό να φέρει κοινωνικές αλλαγές, πέρα από ένα μόνιμο πονοκέφαλο στο Πεκίνο, το οποίο φυσικά και δεν πρόκειται να κάνει πίσω και να παραδώσει το Χονγκ Κονγκ στη Δύση.
 
Η εικόνα του εκφυλισμού της κατάληψης του Πολυτεχνείου του Χονγκ Κονγκ είναι χαρακτηριστική της φύσης αυτού του κινήματος. Μετά από την επιχείρηση «πειθούς» από ομάδα καθηγητών, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο της Βουλής (το διάστημα 2008-2016), θεωρούμενο ως «μετριοπαθή», Τσανγκ Γιοκ Σινγκ (ηγείται του μεγαλύτερου φιλο-κινέζικου κόμματος, «Δημοκρατική Συμμαχία για την Πρόοδο στο Χονγκ Κονγκ», που πάτωσε στις εκλογές), προκειμένου  να πειστούν οι φοιτητές να εγκαταλείψουν το Πολυτεχνείο, η κατάληψη έκλεισε τελικά.
 
Γύρω στους χίλιους συνελήφθησαν (οι 300 ήταν ανήλικοι), αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι, με την αστυνομία να τους έχει φακελώσει για τα καλά και να περιμένει τον κατάλληλο χρόνο να ασκήσει διώξεις.
 
Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Οι φοιτητές δε θα μπορούσαν να ανατρέψουν την κατάσταση της εκτόνωσης της λαϊκής οργής στις κάλπες. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται η μεγάλη αλήθεια πως όταν λείπει από την κοινωνία το συνειδητό στοιχείο, δηλαδή ένα πραγματικά επαναστατικό κόμμα για την κοινωνική απελευθέρωση, τότε το αυθόρμητο θα φυλλορροήσει και οι κάλπες θα το καναλιζάρουν σε καθεστωτική εκτόνωση. Αυτό δε σημαίνει ότι αύριο δε θα ξαναδούμε τους διαδηλωτές-τοξότες να εκτοξεύουν βέλη στην αστυνομία. Oμως, πολιτικά, οι κάλπες κατέγραψαν ξεκάθαρα τη φύση αυτού του κινήματος που δε θα μπορέσει ποτέ να απαγκιστρώσει το Χονγκ Κονγκ από το Πεκίνο. Αυτό μόνο ένοπλα θα μπορούσε να γίνει…