Χάος επικρατεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας λόγω της υποχρηματοδότησης και των τεράστιων ελλείψεων των δημόσιων νοσοκομείων σε νοσηλευτικό προσωπικό, κρεβάτια και αναλώσιμα ιατρικά είδη. Βροχή πέφτουν οι καταγγελίες γιατρών και ασθενών που σκιαγραφούν μια εικόνα διάλυσης για το βρετανικό ΕΣΥ, που βάζει σε κίνδυνο καθημερινά ζωές ανθρώπων.
Οι ασθενείς στοιβάζονται κατά εκατοντάδες σε διαδρόμους νοσοκομείων, περιμένοντας στην καλύτερη περίπτωση τέσσερις ώρες για μια αρχική αξιολόγηση από παθολόγο. Εφόσον χρειαστεί να παραμείνουν στο νοσοκομείο για νοσηλεία, η αναμονή μπορεί να φτάσει έως και τις 15 ώρες μέχρι να βρεθεί κρεβάτι. Ασθενής, που υπέφερε από διάτρηση εντέρου, δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα Guardian, πως περίμενε πολλές ώρες στο διάδρομο νοσοκομείου του Λονδίνου χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος γιατρός να την εξετάσει. Μάλιστα, η γυναίκα πιθανόν να είχε πεθάνει, αν δεν ήταν η επαγγελματική οξύνοια μίας νοσοκόμας, που εντόπισε τα συμπτώματα της μόλυνσης που είχε υποστεί.
Λόγω της αδυναμίας γιατρών και νοσοκόμων να περιθάλψουν τα δεκάδες χιλιάδες περιστατικά που πηγαίνουν στα τμήματα επειγόντων περιστατικών των δημόσιων νοσοκομείων κάθε μέρα, οι ασθενείς αναγκάζονται να παραμένουν μέσα στα ασθενοφόρα, που τους διακομίζουν, μέχρι να βρεθεί γιατρός να τους εξετάσει. Ως αποτέλεσμα, συχνά δεν υπάρχουν διαθέσιμα οχήματα για τη μεταφορά νέων ασθενών, οι οποίοι πολλές φορές αναγκάζονται να περιμένουν πάνω από 70 λεπτά, όταν το όριο αναμονής που έχει ορίσει η διοίκηση του ΕΣΥ δεν ξεπερνάει τα οχτώ λεπτά. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Βασιλικού Κολλεγίου Χειρουργικής, κατά μέσο όρο 193.406 ασθενείς μηνιαίως δε χειρουργήθηκαν μέσα σε 18 βδομάδες από τη μέρα που έγινε η ιατρική διάγνωση.
Γιατρός μεγάλου πανεπιστημιακού νοσοκομείου δήλωσε ότι εκατοντάδες ασθενείς συσσωρεύονται καθημερινά στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Συχνά οι γιατροί αναγκάζονται να εξετάζουν ασθενείς στις ουρές που σχηματίζονται, λόγω της έλλειψης κρεβατιών εξέτασης. Ετοιμόγεννες γυναίκες δίπλα σε μεθυσμένους που έχουν έρθει για πλύση στομάχου! Τα πιο επείγοντα περιστατικά, όπως τα εγκεφαλικά και τα καρδιακά, εξετάζονται πρώτα, ενώ οι νοσοκόμες κάνουν ό,τι μπορούν για να απομακρύνουν τους πιο άρρωστους από τους διαδρόμους, χωρίς αυτό να είναι πάντοτε εφικτό. Η διοίκηση του νοσοκομείου έχει αναθέσει σε κομμάτι του νοσηλευτικού προσωπικού να φροντίζει, για λόγους ασφαλείας, τους ασθενείς που περιμένουν στους διαδρόμους για εξέταση.
Η άθλια κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία δεν άργησε να στείλει στο θάνατο δύο ανθρώπους στο Γουορτσεστεσάιρ. Οι δύο ασθενείς πέθαναν στα κρεβάτια που είχαν ξαπλώσει στο διάδρομο του νοσοκομείου. Λόγω της μεγάλης προσέλευσης ασθενών, το νοσηλευτικό προσωπικό τους ξέχασε, με αποτέλεσμα να καταλήξουν αβοήθητοι, 35 ώρες μετά την είσοδό τους στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου. Συνδικαλιστές για-τροί καταγγέλλουν ότι στην πλειοψηφία των νοσοκομείων οι μονάδες εντατικής θεραπείας είναι υπερπλήρεις και αναγκάζονται να στέλνουν τους ασθενείς σε απομακρυσμένα νοσοκομεία, όπου υπάρχουν ΜΕΘ με διαθέσιμα κρεβάτια. Σύμφωνα με την εφημερίδα Observer, συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός καρκινοπαθών, των οποίων η προγραμματισμένη εγχείρηση αναβάλλεται λόγω των ελλείψεων στις ΜΕΘ των αντικαρκινικών κέντρων. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ασθενείς ενημερώνονται με e-mail, ακόμα και μια μέρα πριν από την εγχείρισή τους.
Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των περισσότερων νοσοκομείων βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση, ενώ παράλληλα πληθαίνουν οι φωνές γιατρών που σκέφτονται να παραιτηθούν καθώς φοβούνται ότι σύντομα κάποιος ασθενής θα πεθάνει στη βάρδια τους, λόγω της πλημμελούς ή ανύπαρκτης περίθαλψης, και οι ίδιοι θα αποτελέσουν τον αποδιοπομπαίο τράγο.
Σύμφωνα με δήλωση του Μάικ Ανταμσον, γενικού διευθυντή του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού, η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία πλησιάζει την ανθρωπιστική κρίση, ενώ η διοίκηση του ΕΣΥ ζήτησε τη βοήθεια του ΒΕΣ, ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση του συστήματος. Ασθενοφόρα με εθελοντές του ΒΕΣ αναλαμβάνουν να μεταφέρουν ασθενείς από τα νοσοκομεία στα σπίτια τους για να αδειάσουν κρεβάτια νοσηλείας.
Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Μαρκ Χόλαντ, πρόεδρος της Ενωσης Επείγουσας Ιατρικής, η κατάρρευση του ΕΣΥ οφείλεται αποκλειστικά στην υποχρηματοδότησή του. Από το 2010 και μετά η βρετανική κυβέρνηση έχει μειώσει τις δαπάνες για το ΕΣΥ κατά 2% του ΑΕΠ, κοινώς κατά 4,6 δισ. λίρες. Το ΕΣΥ αυτήν τη στιγμή διαθέτει 2,8 κρεβάτια νοσηλείας για κάθε 1.000 κατοίκους, με τη Γερμανία και τη Γαλλία να διαθέτουν 8,6 και 6,2 αντίστοιχα. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι το σύστημα υγείας εκεί είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Ωστόσο, δείχνει ότι ο γερμανικός και γαλλικός ιμπεριαλισμός είναι σε καλύτερη κατάσταση από τον ξεδοντιασμένο βρετανικό και ως εκ τούτου είναι διατεθειμένοι προς το παρόν να δαπανούν αναλογικά περισσότερα χρήματα σε τέτοιου είδους κοινωνικές παροχές, προκειμένου να αποφύγουν κοινωνικές εκρήξεις, όπως αυτή στη Βρετανία τον Αύγουστο του 2011.
Ενώσεις γιατρών προειδοποιούν εδώ και καιρό ότι η κατάρρευση του ΕΣΥ θα προκαλέσει συνεχώς αυξανόμενο αριθμό θανάτων. Παρολαυτά, η κυβέρνηση επιμένει ότι η έλλειψη οφείλεται στο ότι οι ασθενείς δε φεύγουν έγκαιρα από τα νοσοκομεία, αλλά παραμένουν για νοσηλεία ακόμα και όταν δεν είναι αναγκαίο! Στις καταγγελίες των γιατρών και των συνδικαλιστικών τους ενώσεων, η απάντηση της Γενικής Γραμματείας Υγείας ήταν ότι το 30% των ασθενών που απευθύνονται στα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων θα έπρεπε να απευθυνθούν στα εξωτερικά ιατρεία για περίθαλψη, αφού η κατάστασή τους δεν είναι επείγουσα. Η κυβέρνηση κάλεσε τους γιατρούς του ΕΣΥ να δουλέψουν περισσότερο για να αποφευχθεί η επικείμενη κατάρρευση του ΕΣΥ. Παράλληλα, τόνισε ότι δεν πρόκειται να αυξήσει τις δαπάνες για την υγεία και ότι οι διοικήσεις των νοσοκομείων θα πρέπει να κάνουν αποτελεσματικότερη οικονομία στους πόρους που διαθέτουν.
Παρά τη συνεχή χειροτέρευση της περίθαλψης που παρέχει το ΕΣΥ, οι εργαζόμενοι και η εργατική τάξη της Βρετανίας προς το παρόν δεν έχουν στραφεί μαζικά προς την ιδιωτική περίθαλψη. Μόλις το 10,6% του συνολικού πληθυσμού της χώρας έχει ιδιωτική ασφάλιση υγείας. Πιθανόν αυτό να σχετίζεται και με την αδυναμία των πλατιών λαϊκών στρωμάτων να καλύψουν αυτό το κόστος.
Η διαδικασία έντονης απαξίωσης του βρετανικού ΕΣΥ, που σταδιακά το οδήγησε στη σημερινή κατάρρευση, ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια, με όλες τις κυβερνήσεις, Εργατικών και Συντηρητικών, να έχουν βάλει το χέρι τους σε αυτό. Ο βρετανικός ιμπεριαλισμός βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία εδώ και δεκαετίες και πρέπει να γίνει πιο «ανταγωνιστικός». Τα κοινωνικά επιδόματα και οι κρατικές υπηρεσίες υγείας είναι τα πρώτα θύματα της λιτότητας που επιβάλλεται στο λαό, και όσο αυτός δεν αντιδρά, οι περικοπές θα μεγαλώνουν.
