Ηταν από την Δυτική Οχθη οι βομβιστές αυτοκτονίας που για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από ένα χρόνο έσπειραν τον τρόμο στην πόλη Ντιμόνα του νότιου Ισραήλ, σκοτώνοντας μία γυναίκα και τραυματίζοντας καμιά δεκαριά άλλους, την περασμένη Δευτέρα. Υπενθυμίζοντας έτσι, ότι όσο οι Σιωνιστές θα συνεχίζουν τη φασιστική τους επέλαση τόσο θα θρηνούν θύματα στα μετόπισθεν. Ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο ποιος έκανε την επίθεση, καθώς τόσο η Χαμάς όσο και οι Ταξιαρχίες Μαρτύρων του Αλ-Ακσά (ναι, το ένοπλο της Φατάχ, που σύμφωνα με ανώτερα στελέχη της έχει… διαλυθεί) από κοινού με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και μία πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση με το όνομα Ενωμένες Ταξιαρχίες Αντίστασης έχουν αναλάβει την ευθύνη. Ολες οι οργανώσεις αναφέρουν ότι οι μαχητές που θυσιάστηκαν ήταν από τη Δυτική Οχθη κι αυτό δυσκολεύει τη θέση του Αμπάς στην προσπάθειά του να τα βρει με τους Σιωνιστές.
Οι τελευταίοι όμως δεν ενδιαφέρονται καθόλου γι’ αυτό, αλλά για το πώς θα καταπνίξουν την Αντίσταση που παρά τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας (που συνεχίζεται κανονικότατα και ήδη οι Σιωνιστές αποφάσισαν και θα εφαρμόσουν σχέδιο επιπλέον περικοπών παροχής ρεύματος στη Γάζα) και την άγρια καταστολή των πραιτοριανών του Αμπάς στη Δυτική Οχθη, δε λέει να σταματήσει. Οι μαχητές της Χαμάς εξακολουθούν να εκτοξεύουν ρουκέτες στους ισραηλινούς εποικισμούς με επίκεντρο τον εποικισμό Σντερότ, όπου χτυπήθηκαν και δύο εργοστάσια. Πράγμα που μαζί με την επίθεση αυτοκτονίας στη Ντιμόνα πόνεσε τους Σιωνιστές που απάντησαν με επιδρομές στη Χαν Γιουνίς (υπό την «υψηλή» εποπτεία του «φιλειρηνικού» ισραηλινού προέδρου, Σιμόν Πέρες) σκοτώνοντας εφτά Παλαιστίνιους αστυνομικούς της Χαμάς στην πόλη, και τραυματίζοντας άλλους 14, ενώ ανώτερο στέλεχος του κυβερνητικού κόμματος «Καντίμα» πρότεινε να εκτελεστούν οι ηγέτες της Χαμάς στη Γάζα.
Από την άλλη πλευρά, η Αίγυπτος συνεχίζει να παίζει τον αισχρό της ρόλο, ζητώντας από τη Χαμάς να παραδώσει τον έλεγχο των συνόρων στην Παλαιστινιακή Αρχή, την ίδια στιγμή που συγκρούεται με παλαιστίνιους διαδηλωτές τραυματίζοντας 59 και σκοτώνοντας έναν, στις ταραχές που ξέσπασαν μετά το ξανασφράγισμα των συνόρων, 12 μέρες μετά το άνοιγμά τους από τους παλαιστίνιους μαχητές.
Η Παλαιστινιακή Αντίσταση βρίσκεται σε στενό κλοιό. Το ότι συνεχίζεται και δεν υποκύπτει δεν αποτελεί μόνο παράδειγμα αποφασιστικότητας με παγκόσμια σημασία, αλλά και θέτει επί τάπητος την αναγκαιότητα ενεργούς αλληλεγγύης που δυστυχώς εξακολουθεί να παραμένει το μεγάλο ζητούμενο στην «πολιτισμένη» Δύση.
