Απαντώντας στην «αντιτρομοκρατική» υστερία, που φούντωσε μετά τη δραπέτευση της γαλλοκολομβιανής πολιτικού Ινγκριντ Μπετανκούρ και άλλων 14 αιχμαλώτων πολέμου στις 2 Ιούλη, οι Ενοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις της Κολομβίας – Λαϊκός Στρατός (FARC–EP) εξέδωσαν την ανακοίνωση που παραθέτουμε δίπλα (η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του «Movimento Bolivariano por la Nueva Colombia», που θεωρείται ότι σχετίζεται με τις FARC καθώς και στην ιστοσελίδα του επίσημου ειδησεογραφικού πρακτορείου της Βενεζουέλας «Agencia Bolivariana de Νoticias» στις 11/7/08):
Η «επιχείρηση διάσωσης» στηρίχτηκε σε προδοσία, γεγονός που έδωσε τη δυνατότητα στον κολομβιανό στρατό να κάνει μια πρώτης τάξεως επίδειξη ισχύος, εμφανιζόμενος ως σωτήρας των αιχμαλώτων που πιθανότατα θα απελευθερώνονταν έτσι κι αλλιώς. Αυτό υποστήριξε ο Ναρκίσο Ισα Κόντε, μέλος του προεδρείου του Ηπειρωτικού Μπολιβαριανού Συντονιστικού, αλλά και ειδησεογραφικά πρακτορεία στην Κολομβία και τη Βενεζουέλα.
Πέρα απ’ αυτό, όμως, η επιχείρηση έγινε με άθλιο τρόπο, απόλυτα ταιριαστό με τη φύση του καθεστώτος Ουρίμπε. Σε δημοσίευμα του αμερικάνικου CNN, που παρουσίασε φωτογραφίες της «διάσωσης» από κολομβιανές στρατιωτικές πηγές, αναφέρεται ότι οι κολομβιανοί στρατιώτες που συμμετείχαν στην επιχείρηση χρησιμοποίησαν στην ενδυμασία τους εμβλήματα του Ερυθρού Σταυρού. Προφανώς για να μην κινήσουν υποψίες στους απλούς αντάρτες που δεν συμμετείχαν στην προδοτική συμφωνία των διοικητών τους με τον κολομβιανό στρατό. Το γεγονός αυτό αναγκάστηκε να παραδεχτεί και ο ίδιος ο Ουρίμπε στις 17 Ιούλη. Σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης, η χρήση διακριτικών του Ερυθρού Σταυρού από στρατιωτικές δυνάμεις αποτελεί έγκλημα πολέμου, γιατί βάζει στο στόχαστρο οργανισμούς όπως ο Ερυθρός Σταυρός που δεν θα πρέπει να έχουν ανάμιξη σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτά, φυσικά, είναι… λεπτομέρειες για το «σοσιαλιστή του 21ου αιώνα» Ούγο Τσάβες, που την προηγούμενη Παρασκευή είχε μια πολύ θερμή συνάντηση με τον κολομβιανό πρόεδρο Αλβάρο Ουρίμπε!
1 Η απόδραση των 15 αιχμαλώτων πολέμου την περασμένη Τετάρτη 2 Ιουλίου ήταν άμεση συνέπεια της ατιμωτικής συμπεριφοράς των Σέσαρ και Ενρίκε, οι οποίοι πρόδωσαν τον επαναστατικό τους όρκο και την εμπιστοσύνη που τους επιδείχτηκε.
2 Ανεξάρτητα από επεισόδια σαν αυτό, αναπόφευκτα σε κάθε πολιτική και στρατιωτική σύγκρουση, όπου υπάρχουν νίκες και ανατροπές, διατηρούμε σε ισχύ την πολιτική μας για την υλοποίηση ανθρωπιστικών συμφωνιών που διευκολύνουν τις ανταλλαγές και επιπλέον προστατεύουν τον άμαχο πληθυσμό από τις συνέπειες της σύγκρουσης. Η κυβέρνηση, που επιμένει στην τακτική της επανάκτησης μέσω βίας ως μοναδικής οδού, πρέπει να αναλάβει όλες τις συνέπειες της τρομακτικής και τυχοδιωκτικής απόφασής της.
3 Ο αγώνας για την απελευθέρωση των δικών μας και των άλλων αγωνιστών πολιτικών κρατούμενων είναι πάντα πρωτεύον ζήτημα για το σύνολο των μονάδων των FARC και κυρίως για τη Διοίκηση. Ολοι τους είναι στο μυαλό μας και στις καρδιές μας.
4 Ο δρόμος για την πραγματοποίηση των επαναστατικών μετασχηματισμών σε κανένα μέρος τους κόσμου και σε καμιά στιγμή της Ιστορίας δεν υπήρξε εύκολος. Το αντίθετο ισχύει. Γι’ αυτό και η δέσμευσή μας δυναμώνει με κάθε νέα πρόκληση ή δυσκολία.
5 Η ειρήνη που έχει ανάγκη η Κολομβία πρέπει να είναι αποτέλεσμα συμφωνιών που θα ωφελούν την πλειοψηφία. Δεν θα είναι ειρήνη νεκροταφείου, βασισμένη στη διαφθορά, την κρατική τρομοκρατία, την απάτη και την προδοσία. Οι αιτίες για τις οποίες μάχονται οι FARC-EP εξακολουθούν να υπάρχουν, το παρόν είναι αγώνας και το μέλλον είναι δικό μας.
Βουνά της Κολομβίας, 5 Ιούλη 2008
