Στις 9 το πρωί της περασμένης Τετάρτης, υπό την επίβλεψη του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού ξεκίνησε τελικά η ανταλλαγή κρατουμένων που είχε συμφωνηθεί στις αρχές Ιούλη μεταξύ της Χεζμπολά και των Σιωνιστών. Οι δύο ισραηλινοί στρατιώτες που φέρονταν ότι είχαν αιχμαλωτιστεί από τους μαχητές της Χεζμπολά στις 12 Ιούλη του 2006, όταν η περίπολός τους πέρασε τα σύνορα, δεν ήταν τελικά ζωντανοί, όπως ήλπιζαν οι οικογένειές τους. Φαίνεται ότι σκοτώθηκαν (ή τραυματίστηκαν θανάσιμα) στις συγκρούσεις στις οποίες σκοτώθηκαν άλλοι τρεις ισραηλινοί στρατιώτες. Συγκρούσεις που αποτέλεσαν την αφορμή για το ξεκίνημα ενός αιματηρού πολέμου που κράτησε 34 μέρες στο Λίβανο και κόστισε τη ζωή σε 1.200 Λιβανέζους (στην πλειοψηφία τους άμαχοι).
Τελικά, οι Σιωνιστές αντάλλαξαν «κόκαλα» με πέντε λιβανέζους μαχητές και τις σορούς 200 παλαιστίνιων και λιβανέζων μαχητών.
Η ισραηλινή κυβέρνηση ψήφισε υπέρ της ανταλλαγής, ακόμα κι όταν ο Ολμερτ δήλωνε ότι η έκθεση της Χεζμπολά που αφορούσε την τύχη ενός ισραηλινού πιλότου πριν από 22 χρόνια (Ron Arad) δεν ήταν ικανοποιητική. Οι οικογένειες των δύο ισραηλινών στρατιωτών που είχαν αιχμαλωτιστεί από τη Χεζμπολά πριν από δύο χρόνια, πίεζαν για την εφαρμογή της συμφωνίας, στην οποία αντιτίθονταν οι επικεφαλής της Μοσάντ και της Σιν Μπετ, όπως μας πληροφορεί η πλατιάς κυκλοφορίας εβραϊκή εφημερίδα «Haaretz». Και το έκαναν αυτό οι οικογένειες των στρατιωτών, αν και ήξεραν ότι ο Ολμερτ υποστήριζε ότι ήταν νεκροί, ενώ η Χεζμπολά δεν έδινε κανένα στοιχείο για την τύχη τους. Πράγμα που δείχνει πόσο κόστος έχει στην ισραηλινή κοινωνία ο θάνατος των στρατιωτών της, την ίδια στιγμή που τα «παιδιά της» έχουν τα χέρια τους βαμμένα στο αίμα παλαιστίνιων και λιβανέζων μαχητών και αμάχων (1200 Λιβανέζοι σκοτώθηκαν στον τελευταίο πόλεμο του Λιβάνου, στην πλειοψηφία τους άμαχοι).
Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται ανταλλαγή κρατουμένων. Στις 29 Γενάρη του 2004, το Ισραήλ είχε ανταλλάξει 436 άραβες κρατουμένους και τις σορούς 59 λιβανέζων μαχητών με έναν ισραηλινό πράκτορα και τις σορούς τριών ισραηλινών στρατιωτών. Πιο παλιά, το 1985, το Ισραήλ είχε ανταλλάξει 1.150 λιβανέζους και παλαιστίνιους κρατουμένους με τρεις στρατιώτες. Είναι ίσως η πρώτη φορά που οι Σιωνιστές δεν πήραν ούτε ένα ζωντανό αιχμάλωτο, αλλά αρκέστηκαν στα φέρετρα που τους έδωσαν οι μαχητές της Χεζμπολά. Γι’ αυτό κι ο Ολμερτ μίλησε για βαρύ τίμημα που αναγκάστηκε να πληρώσει το Ισραήλ με αυτή τη συμφωνία απελευθερώνοντας τον νούμερο ένα «αιμοσταγή τρομοκράτη», τον Σαμίρ Κιντάρ (επί 30 χρόνια κρατούμενο στα κολαστήρια του Ισραήλ), ο οποίος φυλακίστηκε σε ηλικία 16 χρόνων χρεωμένος με το θάνατο ενός Ισραηλινού εποίκου και της 4χρονης κόρης του κατά τη διάρκεια επιτυχημένης στρατιωτικής επιχείρησης της ομάδας του Κιντάρ στην στρατιωτική βάση της Ναχαρίγια του βόρειου Ισραήλ.
Οι Σιωνιστές φαίνεται ότι προσπαθούν να «κλείσουν» το μέτωπο του Λιβάνου και να επουλώσουν τις πληγές του στην ισραηλινή κοινωνία (πληγές ασύγκριτα μικρότερες από τη φρίκη που προκάλεσαν στο Λίβανο και συνεχίζουν να προκαλούν στην Παλαιστίνη). Θα θελήσουν να ανοίξουν ένα νέο μέτωπο με το Ιράν ή απλά θα θελήσουν να στείλουν ένα τρομοκρατικό μήνυμα ισχύος βάζοντας όμως σε κίνδυνο την πολιτική σταθερότητα σε όλη τη Μέση Ανατολή; Ο καιρός θα δείξει…
