Την προηγούμενη Παρασκευή, το Αλ Τζαζίρα[1] δημοσίευσε ε-μπιστευτική επιστολή της εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) της Χάγης Φατού Μπενσούντα, με την οποία ζητά από την Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) να επιβεβαιώσει την έγκρισή της σε αίτημα που είχαν καταθέσει στις 25 Ιούλη ο γενικός εισαγγελέας της ΠΑ Ισμαήλ Τζαμπρ και ο υπουργός Δικαιοσύνης της ΠΑ Σάλεμ αλ-Σάκα για ενεργοποίηση της προκαταρκτικής διαδικασίας διερεύνησης εγκλημάτων πολέμου κατά την τελευταία επιδρομή των σιωνιστών στη Γάζα, κάτι που –όπως αναφέρεται στην επιστολή– η ηγεσία της ΠΑ δεν έχει κάνει ακόμη. Εν ολίγοις, η εισαγγελέας του ΔΠΔ σπεύδει να επιρρίψει στον Αμπάς όλες τις ευθύνες για τη μη ενεργοποίηση της διαδικασίας, υποστηρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς ότι η ΠΑ δε θέλει να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Σύμφωνα με το καταστατικό ίδρυσης του ΔΠΔ, υπάρχουν τρεις τρόποι για να ενεργοποιηθεί η εξέταση εγκλημάτων πολέμου[2]. Ο πρώτος τρόπος είναι να προσφύγει στο Δικαστήριο και να του δώσει δικαιοδοσία για εξέταση και εκδίκαση εγκλημάτων πολέμου ένα κράτος που έχει υπογράψει και έχει επικυρώσει το καταστατικό της Ρώμης. Ο δεύτερος τρόπος είναι να προσφύγει το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας, πράγμα που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρόκειται να επιτρέψουν οι ΗΠΑ, ασκώντας το δικαίωμα βέτο που διαθέτουν ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το ίδιο ισχύει και για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Ο ρωσικός ιμπεριαλισμός πασχίζει να χτίσει ισχυρούς δεσμούς με το Ισραήλ. Δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να προβεί σε τέτοια κίνηση, τορπιλίζοντας τη συνεργασία με το Ισραήλ. Ο τρίτος τρόπος είναι η εκκίνηση της διαδικασίας από τον ίδιο τον εισαγγελέα του ΔΠΔ με απόφαση proprio motu.
Η Φάτα Μπενσούντα νίπτει τας χείρας της και θορυβημένη από δημοσιεύματα στο Διεθνή Τύπο[3], που την κατηγορούν ότι υποκύπτει σε πιέσεις των ΗΠΑ και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, σπεύδει να πετάξει το μπαλάκι στον Αμπάς. Το ίδιο είχε κάνει και ο προκάτοχός της το 2009, μετά την πρώτη μεγάλη σφαγή αμάχων Παλαιστίνιων από τη σιωνιστική αεροπορία. Αφού πέρασε καιρός, αποφάνθηκε ότι η Παλαιστίνη έχει απλώς το στάτους του παρατηρητή στον ΟΗΕ, οπότε η Παλαιστινιακή Αρχή δε δικαιούται να προσφύγει στο δικαστήριο. Υποτίθεται ότι η αναβάθμιση της Παλαιστίνης το 2012 σε παρατηρητή, κράτος-μη μέλος του ΟΗΕ, θα έδινε τη δυνατότητα στην εισαγγελία του ΔΠΔ να ενεργοποιήσει τη διαδικασία εξέτασης εγκλημάτων πολέμου από τους σιωνιστές.
Ο εμίρης του Κατάρ, που ελέγχει το Αλ Τζαζίρα και στηρίζει διπλωματικά τη Χαμάς, αποφάσισε για μια ακόμη φορά να τσουρουφλίσει τον εκλεκτό των ΗΠΑ. Φυτευτός από τις ΗΠΑ στην κυβέρνηση του Αραφάτ από το 2003, ο Αμπού Μάζεν (ψευδώνυμο του Μαχμούντ Αμπάς από το πολύ μακρινό παρελθόν), εγκαταλείποντας για ένα σύντομο διάστημα τη θητεία του ως πρωθυπουργός από τον Μάρτη ως τον Οκτώβρη του 2003, όταν ο Αραφάτ τον πέταξε με τις κλωτσιές από την Παλαιστινιακή Αρχή, για να επανέλθει ως πρόεδρος μετά τη δολοφονία του Αραφάτ το 2004, προσφέρει για μια ακόμη φορά εκδού-λευση στους σιωνιστές και τους Αμερικανούς. Μετά τη νίκη της Αντίστασης στην πρόσφατη αναμέτρηση με τη σιωνιστική κατοχή, ο Αμπάς αναζητούσε εναγωνίως μια επικοινωνιακή ντρίπλα, προκειμένου να σηκώσει το καταρρακωμένο κύρος του. Βρήκε την ευκαιρία στην απειλή της προσφυγής στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Μόνο που η απειλή ήταν καθαρά λεκτική. Στην πράξη, ο Αμπάς απέφυγε τις «κακοτοπιές», για να διασώσει την καρέκλα του.
Ακολουθώντας ύπουλη τακτική υπονόμευσης της Αντίστασης στη διάρκεια του πολέμου, ο Αμπάς έβαζε τα παπαγαλάκια του να αναπαράγουν στα παλαιστινιακά μίντια (βλέπε πρακτορείο Ma’an), ότι ο βασικός λόγος που δεν προσφεύγει στο ΔΠΔ είναι οι ρουκέτες της Χαμάς, οι οποίες υποτίθεται αποδυναμώνουν τα επιχειρήματα των Παλαιστίνιων κατά των εγκλημάτων πολέμου του Ισραήλ! Προκειμένου να αφαιρέσει κάθε έδαφος δημαγωγίας από τον Αμπάς, η Χαμάς αποφάσισε στις αρχές Αυγούστου να συνυπογράψει την προσφυγή στο ΔΠΔ. Την ίδια στιγμή, βέβαια, ο πανίσχυρος ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα Μαχμούντ Ζαχάρ ξεκαθάριζε προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν υπάρχει περίπτωση η Χαμάς να υπακούσει σε καμία διεθνή απόφαση αφοπλισμού της Αντίστασης.
Τον περασμένο Ιούνη, ανέβηκε στο youtube μια ηχογράφηση[4], στην οποία ο Ερεκάτ, βασικός διαπραγματευτής της ΠΑ, αποκαλύπτει μια συνδιάλεξη με τον Αμπάς πάνω στο ζήτημα: «Αμπού Μάζεν, αν θέλετε να απομακρύνετε τον Νετανιάχου, προχωρήστε τις διαδικασίες στους διεθνείς οργανισμούς. (Ο Αμπάς) απάντησε: Ανέλαβα μια δέσμευση [δε θα καταφύγω σε διεθνείς οργανισμούς]. Ποια δέσμευση αναλάβατε; Αυτό δεν είναι το αγρόκτημα του μπαμπά σας! Αυτό είναι ένα έθνος, αυτή είναι η Παλαιστίνη. Αυτό είναι μεγαλύτερο από προσωπικές φιλοδοξίες. Εκείνος δεν μου έδινε σημασία. Ορκίζομαι, υπέβαλα την παραίτησή μου δύο φορές». Ο Αμπάς είχε δεσμευτεί στον Νετανιάχου ότι δεν θα προσέφευγε στο ΔΠΔ!
Οπως αποκάλυψε το Αλ Τζαζίρα το Γενάρη του 2011, παρουσιάζοντας τόμους εγγράφων με την καταγραφή των συνομιλιών των βασικών πρωταγωνιστών στις «ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις» της Παλαιστινιακής Αρχής με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς από το 2000, στη λεγόμενη «Παλαιστινιακή Βίβλο», οι Αμερικάνοι έθεταν ως βασικό όρο στην Παλαιστινιακή Αρχή για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων να σταματήσει κάθε προσπάθεια προσφυγής στο ΔΠΔ και η ΠΑ υπάκουε πιστά. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση κωλυσιεργίας της ΠΑ, προκειμένου να βοηθήσει το Ισραήλ, ήταν η μη στήριξη της έκθεσης του δικαστή του ΟΗΕ Γκολντστόουν για τα εγκλήματα των Ισραηλινών το 2009 στη Γάζα. Για τα μάτια του κόσμου, λες και απευθύνεται σε Χαχόλους, ο Αμπάς διέταξε ΕΔΕ ενάντια στους… αξιωματούχους που καθυστέρησαν να προσυπογράψουν την έκθεση!
Οι Αμερικάνοι δε θέλουν σε καμία περίπτωση να ανοίξει ούτε μια μικρή χαραμάδα διερεύνησης και εκδίκασης ισραηλινών εγκληματικών πράξεων στο τεράστιο προστατευτικό τείχος ασυλίας που έχουν απλώσει τα διεθνή μίντια μπροστά από το Ισραήλ. Αλλωστε, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε αυτόματα να εξεταστούν εκατοντάδες παραβιάσεις του Ισραήλ, που επισημαίνει κάθε χρόνο η ίδια η Συνέλευση του ΟΗΕ. Αυτόματα θα άρχιζε να ξηλώνεται το πουλόβερ και τότε οι ΗΠΑ θα έπρεπε να σταματήσουν τη διαδικασία αμέσως, χωρίς κανένα νομιμοφανή τρόπο.
Αλλωστε, το ίδιο το ΔΠΔ είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες. Μετά το βομβαρδισμό και το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας οι Αμερικάνοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα δήθεν «αμερόληπτο» δικαστήριο που θα φροντίζει και για τα συμφέροντα των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και δη των Γερμανών[5] και δε θα αντανακλά μόνο τους συσχετισμούς στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπως έγινε με την ίδρυση του Διεθνούς Δικαστηρίου για τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Ενώ, λοιπόν, συμφώνησαν και πρωτοστάτησαν στην ίδρυσή του, δεν επικύρωσαν το Καταστατικό της Ρώμης, το βασικό καταστατικό του δικαστηρίου, ειδικά αφότου αποφάσισαν να εισβάλουν στο Ιράκ χωρίς τη στήριξη του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας, χωρίς τη συναίνεση όλων των υπόλοιπων ιμπεριαλιστών.
Οι συνέχειες του σίριαλ «ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για το Παλαιστινιακό» συνοδεύονταν πάντα από ισχυρές οικονομικές ενέσεις στο κρατικό οικοδόμημα της Παλαιστινιακής Αρχής. Μια νέα εργατική αριστοκρατία διαμορφωνόταν στη Ραμάλα πλάι στους παλαιστίνιους καπιταλιστές και από κοινού ευθυγραμμίζονταν πλήρως με τη σταθεροποίηση της κατοχής και την ισχυροποίηση της οικονομικής εξάρτησης του παλαιστινιακού προτεκτοράτου από το Ισραήλ. Ο δανεισμός τόσο της εργατικής αριστοκρατίας όσο και των καπιταλιστών από τον κρατικό κορβανά εκτινάχτηκε τα τελευταία χρόνια, διογκώνοντας το χρέος της Παλαιστινιακής Αρχής που πλέον καταρρέει οικονομικά.
Ο δωσίλογος Αμπάς ξέρει πολύ καλά ότι ο μόνος τρόπος για να διασωθεί είναι να εξευμενίσει τους αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές με κάθε τρόπο, μπας και ενισχύσουν άμεσα με ζεστό ρευστό τα ταμεία της ΠΑ, ανεξάρτητα από την πορεία των διαπραγματεύσεων. Σε αντίθετη περίπτωση, το βασίλειο που διατηρεί θα καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Αλλωστε, σε αυτή τη φάση οι Ισραηλινοί είναι ανένδοτοι. Ο Αμπάς έκανε τα πάντα για να πάρει 4 δισ., το νέο πακέτο στήριξης στην ΠΑ, που πρότεινε ο Κέρι το 2012, σε περίπτωση που αποδεχόταν τους επώδυνους προδοτικούς όρους, την αναγνώριση των ισραηλινών εποικισμών της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και των εποικισμών στο 10% της Δυτικής Οχθης που καλύπτεται από το τείχος του αίσχους, καθώς και την απεμπόληση του Δικαιώματος στην Επιστροφή για τους χιλιάδες παλαιστίνιους πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν το 1948 και το 1967 από τα σπίτια και τη γη τους. Ο Νετανιάχου, όμως, δεν ήθελε να αποδεχτεί κανένα συμβιβασμό. Δεν ήθελε να χάσει κανέναν εποικισμό στη Δυτική Οχθη πέραν του τείχους. Είκοσι χρόνια μετά την υπογραφή της συνθήκης του Οσλο, οι έποικοι στα κατεχόμενα του 1967 υπερδιπλασιάστηκαν (από 180.000 σε πάνω από 500.000), αποτελώντας το 10% του ισραηλινού εκλογικού σώματος[6].
Η απομάκρυνση των εποίκων από τη Γάζα το 2005 σήμανε τη σταθεροποίηση της Αντίστασης στην Παλαιστίνη. Ο Νετανιάχου δεν ήθελε να χρεωθεί ξανά ένα τέτοιο λάθος. Αλλωστε, διασώθηκε πολιτικά γιατί ήταν ο μόνος πρωτοκλασάτος πολιτικός στο Λικούντ που διαφώνησε με τον Σαρόν. Ο Σαρόν πήρε αυτή την απόφαση, αποδεκατίζοντας ταυτόχρονα την ιστορική ηγεσία της Χαμάς με απανωτά δολοφονικά χτυπήματα. Ο μόνος που έμεινε από την πρώτη φουρνιά είναι ο Μαχμούντ Ζαχάρ που διασώθηκε τραυματίας από βομβιστική επίθεση. Ο Σαρόν νόμιζε ότι με αυτόν τον τρόπο θα ενίσχυε τον Αμπάς και το νέο δωσιλογικό καθεστώς θα τσάκιζε την Αντίσταση στη Γάζα. Επεσε έξω, χωρίς να μάθει το αποτέλεσμα, γιατί είκοσι μέρες πριν τον εκλογικό θρίαμβο της Χαμάς έπαθε εγκεφαλικό και έμεινε κλινικά νεκρός. Ποιος ξέρει, ίσως οι αναφορές των πρακτόρων να του έδωσαν μια πρόγευση για το επερχόμενο.
Η νίκη της Αντίστασης, βέβαια, θα αναγκάσει το Ισραήλ να αναδιπλωθεί και να αρχίσει ξανά το σίριαλ των διαπραγματεύ-σεων. Αν δεν το κάνει αυτή η κυβέρνηση, που βρίσκεται υπό κατάρρευση, θα το κάνει η επόμενη. Ετσι κι αλλιώς, ο Νετανιάχου είναι τελειωμένος. Ο Λίμπερμαν έρχεται καβάλα στο σιωνιστικό άλογο. Οσο φασίστας κι αν είναι –στην ουσία δεν διαφέρει σε τίποτε από τον Νετανιάχου- ξέρει ότι οι ιμπεριαλιστές, αμερικανοί και ευρωπαίοι, απαιτούν διαφορετική διαχείριση του παιχνιδιού και όχι λάδι στη φωτιά. Στήριξη του δωσιλογικού καθεστώτος του Αμπάς και όχι υπονόμευσή του. Γι' αυτό και περιδιαβαίνει τις πρωτεύουσες των ιμπεριαλιστών για διαβουλεύσεις. Και είναι σίγουρο ότι θα υπακούσει, αν δε θέλει να βρεθεί τάχιστα στη θέση του σημερινού πρωθυπουργού του Ισραήλ.
Παραπομπές
[1] «Τρενάρει η Παλαιστινιακή Αρχή την εξέταση των εγκλημάτων πολέμου;», Αλ-Τζαζίρα, 12 Σεπτέμβρη 2014 (https://www.aljazeera.com/news/middleeast/2014/09/pa-leadership-speaking-with-two-voices-2014911101131329372.html).
[2] «Γιατί το Διεθνές Δικαστήριο είναι διαφορετικό», Stojanka Mirceva, 26.1.2014. Ειδική αναφορά του «Πανεπιστημίου της Ειρήνης» (Ινστιτούτο του ΟΗΕ). Το άρθρο είναι αρκετά ενδιαφέρον, γιατί γράφτηκε την εποχή που έπρεπε να διαφημιστεί το νεοϊδρυθέν ΔΠΔ. Η συγγραφέας περιγράφει ως ένα από τα πλεονεκτήματα του ΔΠΔ, συγκριτικά με το ad hoc Διεθνές Δικαστήριο για τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, τη δυνατότητα ενεργοποίησης της έρευνας για εγκλήματα πολέμου από τον ίδιο τον εισαγγελέα του ΔΠΔ (https://www.monitor.upeace.org/innerpg.cfm?id_article=133).
[3] «Το δικαστήριο της Χάγης δεν εξετάζει τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα λόγω της δυτικής πίεσης που του ασκείται», Guardian, 18.8.2014 (https://www.theguardian.com/ law/2014/aug/18/hague-court-western-pressure-gaza-inquiry).
[4] https://www.youtube.com/watch?v=jqI-AarfO08
[5] «Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο», Υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανικής Ομοσπονδίας. Οι Γερμανοί πρωτοστάτησαν στη διαμόρφωση του καταστατικού της Ρώμης. Eδώ αναφέρεται ρητά η δυνατότητα του εισαγγελέα του ΔΠΔ να ξεκινήσει μόνος του διαδικασία διερεύνησης εγκλημάτων πολέμου (https://www.auswaertigesamt.de/EN/Aussenpolitik/InternatRecht/IStGH/Hintergrund_node.html).
[6] Εκθεση του ΟΗΕ για τους εποικισμούς στην Παλαιστίνη (https://unispal.un.org/UNISPAL.NSF/0/30E5EC4890853B4285257B19005CE6E2).
