Το «βαθύ κράτος» δεν αντέχει άλλο τον Τραμπ

Πρώτα ο νυν υπουργός Αμυνας, Μαρκ Εσπερ, πρώην καραβανάς, στέλεχος σε συντηρητικά think tanks και σε πλείστες επιτροπές της Γερουσίας και λομπίστας της πολεμικής βιομηχανίας, που δήλωσε ότι ο στρατός πρέπει «να ενώνει το έθνος» και γι' αυτό δε θα αναμιχθεί στις διαδηλώσεις για το φόνο του Τζορτζ Φλόιντ. Μετά ο πρώην υπουργός Αμυνας, Τζέιμς Μάτις, γνωστός ως «τρελός σκύλος» για τα «κατορθώματά» του ως στρατηγός των πεζοναυτών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, που ζήτησε να μην επανεκλεγεί ο Τραμπ γιατί διαιρεί αντί να ενώνει. Μετά ο Κόλιν Πάουελ, κι αυτός παρασημοφορημένος στρατηγός και υπουργός Εξωτερικών του Μπους τζούνιορ, που δήλωσε ότι δε θα υποστηρίξει τον Τραμπ αλλά τον Μπάιντεν.
 
Τα πλήγματα έρχονται το ένα μετά το άλλο από τον πυρήνα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Αν μάλιστα υπάρξουν ανοιχτές δηλώσεις αποδοκιμασίας από τον Μιτ Ρόμνεϊ και τον Μπους τον νεότερο, οι οποίοι δε θα στηρίξουν τον Τραμπ, όπως έγραψαν οι New York Times, τότε θα έχουμε μια πληρέστερη εικόνα των εξελίξεων στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικανών, σημαντική μερίδα των οποίων θεωρεί ότι είναι προτιμότερο να παραδώσουν τα κλειδιά του Λευκού Οίκου σ' έναν συντηρητικό Δημοκρατικό, όπως ο Μπάιντεν, παρά να ζήσουν μια δεύτερη θητεία του Τραμπ, αγωνιώντας για τα «απρόβλεπτα» που μπορεί να προκύψουν.
 
Βέβαια, και την προηγούμενη φορά ο Τραμπ κέρδισε χωρίς να έχει την υποστήριξη όλων των βαρόνων των Ρεπουμπλικανών. Ο ίδιος, άλλωστε, δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σχέση με το συγκεκριμένο κόμμα και γενικά με το λεγόμενο «βαθύ κράτος» της Ουάσινγκτον.  Τους επέβαλε τον εαυτό του, κερδίζοντας πρώτα τις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα και μετά την πλειοψηφία των εκλεκτόρων για την προεδρία, αν και σε αριθμό ψήφων υπολειπόταν της Χίλαρι Κλίντον.
 
Ο Τραμπ, βέβαια, «δεν καταλαβαίνει Χριστό». Αντεπιτίθεται -πάντα μέσω Twitter- με το δικό του τρόπο. Ο Μάτις; Ενας άχρηστος, που ο Ομπάμα τον έδιωξε από το στράτευμα και εγώ τον έδιωξα από το υπουργείο (αφού, όμως, ήταν άχρηστος και καλώς τον είχε διώξει ο Ομπάμα, γιατί τον έκανε -ο Τραμπ- υπουργό;). Ο Πάουελ; Αυτός ήταν που είχε πει ότι το Ιράκ έχει όπλα μαζικής καταστροφής (που δεν είχε) και ήταν υπεύθυνος που μας έμπλεξε σε καταστροφικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή.
 
Είναι βέβαιο ότι με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπίσει και οποιοδήποτε άλλο μεγαλοστέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος σταθεί απέναντί του. Η τακτική του ήταν πάντοτε «όλοι σας και μόνος μου». Αυτή τη φορά, μάλιστα, όντας πρόεδρος, έχει μεγαλύτερες δυνατότητες στην προεκλογική του καμπάνια. Αν καταφέρει να νικήσει και τον Μπάιντεν, μετά τη Χίλαρι, δε θα τον κρατάει κανένας. Κι αυτό είναι που προκαλεί ανησυχία στο «βαθύ κράτος», που εκπροσωπούν άνθρωποι όπως ο Πάουελ, ο Μάτις, η οικογένεια Μπους.
 
To πρόβλημά τους με τον Τραμπ είναι πως δεν ακολουθεί τους παραδοσιακούς κανόνες άσκησης της πολιτικής, που ακολουθούσαν Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί. Μπορεί μεν αυτό να μη δημιουργεί κινδύνους για κάποια μεγάλη ήττα (το αμερικάνικο σύστημα εξουσίας έχει όλες τις βαλβίδες ασφάλειας ώστε να βάλει φρένο στην ενδεχόμενη «τρέλα» κάποιου προέδρου του), όμως η ίδια η εικόνα του Τραμπ εξευτελίζει την εικόνα των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή. Και στην εσωτερική πολιτική, σε κρίσιμες στιγμές, αντί να λειτουργήσει ως ο άνθρωπος που θα μείνει τελευταίος, για ν' απορροφήσει τους κραδασμούς, ρίχνεται πρώτος στη φωτιά με φανατισμό νεοσύλλεκτου της Κου-Κλουξ-Κλαν. Οπως έκανε και τώρα, μετά τη δολοφονία του Φλόιντ.
 
Κάθε αμερικανός πρόεδρος εξυπηρετεί ομάδες μεγάλων καπιταλιστικών συμφερόντων, όμως ο Τραμπ έσπασε το fairplay και σ' αυτόν τον τομέα, δείχνοντας ότι σκέφτεται πρώτα ως καπιταλιστής και μετά ως πρόεδρος μιας ιμπεριαλιστικής χώρας. Γι' αυτό θέλουν να τον ξεφορτωθούν και να επιστρέψουν στην «κανονικότητα». Στην πολιτική παράδοση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με την ισχυρή γραφειοκρατία του κρατικού μηχανισμού του.
 
ΥΓ. Το αμερικάνικο εμπορικό δαιμόνιο, πάντως, παραμένει ασυναγώνιστο. Στο Ιντερνετ κυκλοφορούν διαφημίσεις με… πατριωτικές μάσκες. «Οι πατριωτικές μάσκες που θα προστατέψουν την οικογένειά σου και τους αγαπημένους σου κατά τη διάρκεια της επιδημίας του ιού», γράφει η διαφήμιση. Ακολουθούν ύμνοι για τον Τραμπ: «Βλέπεις ότι ο Τραμπ έχει κάνει το καθήκον του και έχει εργαστεί νυχθημερόν για να προστατεύσει τον αμερικάνικο λαό. Τον χρειαζόμαστε απελπισμένα άλλη μια τετραετία στο γραφείο. Η οικονομία μας ήταν πρώτη στον κόσμο μέχρι την επιδημία του ιού κτλ. κτλ.». Η τιμή τσουχτερή: 54 δολάρια (με τα ταχυδρομικά) η μία, 92 δολάρια οι τρεις, 119 δολάρια οι έξι μάσκες. Για να τις πουλάνε με τέτοια γελοία διαφημιστική επιχειρηματολογία, σημαίνει ότι υπάρχει αγοραστικό κοινό. Σ' αυτό ποντάρει πρωτίστως ο Τραμπ.