Μερικές βδομάδες μετά το αιματοκύλισμα μεταξύ των ανθρακωρύχων του μεγαλύτερου ορυχείου κασσίτερου στη Βολιβία (του Huanuni), που είχε σαν αποτέλεσμα 16 νεκρούς και πάνω από 60 τραυματίες, ο Μοράλες ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να εθνικοποιήσει τον τομέα της εξόρυξης. Οι συνομιλίες με τους συνεταιρισμούς συνεχίζονται. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, που δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να διασταυρώσουμε, η κυβέρνηση Μοράλες έχει στενούς δεσμούς με τους συνεταιρισμούς, καθώς ο υπουργός μεταλλείων, Walter Villarroel κατέχει διευθυντική θέση σε ένα συνεταιρισμό του Huanuni. Ο τελευταίος μάλιστα προέβη σε εχθρικές δηλώσεις κατά των εργατών των κρατικών ορυχείων που πέτυχαν να συμφωνήσει η κυβέρνηση στην πρόσληψη 1.500 ακόμα εργατών.
Οι συνεταιρισμοί, όμως, με τους οποίους συμμαχεί η κυβέρνηση Μοράλες, δεν είναι παρά καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Επιχειρήσεις που απασχολούν περίπου 10.000 μισθωτούς εργάτες τους οποίους πληρώνουν με άθλιους μισθούς και τους αναγκάζουν να εργάζονται σε άθλιες συνθήκες δουλειάς (όπως έδειξαν και τα ατυχήματα σε ορισμένους συνεταιρισμούς), ενώ τους αρνούνται ακόμα και το δικαίωμα να οργανώνονται. Τσεπώνουν όμως το κρατικό παραδάκι με τις επιχορηγήσεις και τις διευκολύνσεις που τους δίνει η κυβέρνηση, έτσι ώστε να εκμεταλλεύονται ορυκτά ύψους 500 εκατ. δολαρίων το χρόνο (εκμεταλλευόμενοι πλήρως τις ψηλές διεθνείς τιμές) και να πληρώνουν μόλις 11 εκατ. δολάρια στο κράτος.
Δεν είναι όμως μόνο οι συνεταιρισμοί. Τον περασμένο Ιούνη, η ινδική εταιρία Jindal Steel & Power Limited ανακοίνωσε ότι υπέγραψε συμφωνία με την κυβέρνηση της Βολιβίας για δικαιώματα εξόρυξης 20 δισεκατομμυρίων τόνων σιδήρου απ’ το ορυχείο του El Mutun, το οποίο είναι το ορυχείο με τα μεγαλύτερα αποθέματα ορυκτού σιδήρου στον κόσμο. Ετσι, η εταιρία ανακοίνωσε στις 2 Ιούνη του 2006 ότι σκοπεύει να επενδύσει 2.3 δισ. δολάρια για να φτιάξει ένα εργοστάσιο παραγωγής ατσαλιού, που θα παράγει 1.7 εκατομμύρια τόνους μακρών προϊόντων χάλυβα (δηλαδή σωλήνες, δοκάρια κτλ) το χρόνο, ένα εργοστάσιο παραγωγής επεξεργασμένου σιδήρου ικανότητας παραγωγής 6 εκατομμυρίων τόνων το χρόνο κι ένα εργοστάσιο παραγωγής 10 εκατομμυρίων τόνων σφαιροειδούς σιδήρου το χρόνο. Η εταιρία σκοπεύει να φτιάξει κι ένα σταθμό παραγωγής ενέργειας 400MW.
Παρόμοιες συμφωνίες φαίνεται να έχουν γίνει και με άλλες εταιρίες. Πώς λοιπόν ο Μοράλες θα εθνικοποιήσει τα ορυχεία, όταν μόλις πέντε μήνες πριν είχε συνάψει τέτοιες συμφωνίες; Στο ζήτημα θα επανέλθουμε με περισσότερα στοιχεία εν καιρώ, γιατί έχει πραγματικά ενδιαφέρον.
