Η κυβέρνηση της Βενεζουέλα έδωσε προθεσμία μέχρι το τέλος του 2005 στην ExxonMobil, τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή εταιρία στον κόσμο, να μπει μέτοχος σε κοινή επιχείρηση με το κράτος. Διαφορετικά είναι σχεδόν βέβαιο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΒΒC (20/12/05), ότι θα χάσει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου στη χώρα.
Η κυβέρνηση Τσάβες έχει επαναδιαπραγματευτεί και υπογράψει νέες συμφωνίες με όλες σχεδόν τις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες. Ύστερα από μήνες πιέσεων, η Chevron, η BP, η Shell και η Total, συμφώνησαν να μεταβιβάσουν ένα μερίδιο των συμφερόντων τους στο κράτος της Βενεζουέλα, που να του επιτρέπει να ασκεί έλεγχο στις εταιρίες. Επιπλέον, οι εταιρίες που έχουν υπογράψει τις νέες συμφωνίες θα πληρώνουν πολύ περισσότερο φόρο. Μόνο η ExxonMobil έχει στυλώσει τα πόδια και αρνείται μέχρι στιγμής να δεχτεί τους όρους της νέας συμφωνίας.
Οπως είναι γνωστό, ο Τσάβες χρησιμοποιεί τα αυξημένα έσοδα από τις ψηλές τιμές του πετρελαίου για τη χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων, που απευθύνονται στη φτωχολογιά των πόλεων και της υπαίθρου, διατηρώντας έτσι ψηλά τη δημοτικότητά του και διασφαλίζοντας την παραμονή του στην εξουσία.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΒΒC (16/12/05), στον προϋπολογισμό του 2006, το 41% των συνολικών δαπανών, το τεράστιο ποσό των 16.6 δισ. δολαρίων, προορίζεται για κοινωνικά προγράμματα. Τρία είναι τα σημαντικότερα απ’ αυτά. Το πρόγραμμα καταπολέμησης του αναλφαβητισμού, που ξεκίνησε το 2003. Το πρόγραμμα πώλησης τροφίμων και προϊόντων οικιακής χρήσης σε χαμηλές τιμές σε αστικές και αγροτικές περιοχές όπου δεν υπήρχαν πριν σούπερμαρκετ ή καταστήματα τροφίμων. Το πρόγραμμα προληπτικής ιατρικής, το οποίο προσφέρει δωρεάν βασική ιατρική μέριμνα και επιδοτούμενα φάρμακα στο 60%του πληθυσμού, δηλαδή σε περισσότερα από 14 εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι πριν δεν είχαν καθόλου ιατρική περίθαλψη. Στο πρόγραμμα αυτό παίρνουν μέρος 14.000 κουβανοί γιατροί, που διαθέτουν σχετική εμπειρία, ενώ έχει αρχίσει η χορήγηση υποτροφιών για την εκπαίδευση 20.000 νέων Βενεζουελανών στην Κούβα και στη Βενεζουέλα, που θα αντικαταστήσουν τους Κουβανούς.
Και επειδή από κάποιες πλευρές η πολιτική Τσάβες προβάλλεται λίγο πολύ ως ένας νέος δρόμος προς το σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα, θέλουμε να επαναλάβουμε ότι ο Τσάβες δεν είναι παρά ένας συνεπής σοσιαλδημοκράτης ηγέτης, με αντιαμερικάνικα και αντιμπεριαλιστικά στοιχεία στην πολιτική του, ο οποίος πατάει και στηρίζεται από τη μια στην έντονη αντίθεση των λαών της Λατινικής Αμερικής απέναντι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και την πολιτική σκληρής λιτότητας που επέβαλε μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στις χώρες της περιοχής και από την άλλη στην ευνοϊκή οικονομική συγκυρία λόγω των υψηλών τιμών του πετρελαίου.
