Ο ιστορικός ηγέτης των Τίγρεων των Ταμίλ Βελουπιλάι Πραμπχακαράν κείτεται νεκρός. Το εναπομείναν επιτελείο του αντάρτικου εθνικοαπελευθερωτικού στρατού των Ταμίλ παραδέχτηκε την προηγούμενη βδομάδα την ήττα από το στρατό της κυβέρνησης της Σρι Λάνκα. Ο εμφύλιος που ξεκίνησε με την εξέγερση των Ταμίλ το 1983 έλαβε τέλος με την ήττα του αντάρτικου στρατού των Τίγρεων, της ένοπλης οργάνωσης που ίδρυσε ο Πραμπχακαράν το 1976 και έμελλε να αποτελέσει το κύριο όχημα συστράτευσης των Ταμίλ στο όραμα της εθνικής τους ανεξαρτησίας. Η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα, απαλλαγμένη από το εμπόδιο των ανταρτών, επισπεύδει τη διαδικασία εθνικής εκκαθάρισης των Ταμίλ στους θύλακες και τα μετόπισθεν των ανταρτών, στα βορειοανατολικά της Σρι Λάνκα. Χιλιάδες άμαχοι Ταμίλ εκτελούνται επί τόπου, χιλιάδες ξεριζώνονται από τις πατρογονικές τους εστίες, χιλιάδες οδηγούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στα ενδότερα της χώρας. Ουαί τοις ηττημένοις.
Η Σρι Λάνκα ως το 1948 (τότε ονομαζόταν Κεϊλάνη) αποτελούσε αποικία της Αγγλίας. Ο αγγλικός ιμπεριαλισμός για να υποτάσσει τους κατοίκους της πολυεθνικής Σρι Λάνκα εφάρμοζε επιδέξια την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», δημιουργώντας εντάσεις και διχόνοια ανάμεσα στην εθνική πλειοψηφία των Σιναλέζων και την εθνική μειονότητα των Ταμίλ, παρέχοντας περισσότερα «προνόμια» στους δεύτερους έναντι των πρώτων. Μετά την απελευθέρωση από τους Αγγλους, η πολιτική ηγεσία των Σιναλέζων ακολούθησε πολιτική εθνικής εξόντωσης των Ταμίλ (παρεμπόδιση της διδασκαλίας της μητρικής τους γλώσσας, πογκρόμ, διακρίσεις, ξεριζωμό από τη γη τους), οδηγώντας τους τελευταίους στην πάλη για εθνική ανεξαρτησία και χειραφέτηση από το δικτατορικό καθεστώς της εθνικιστικής ηγεσίας των Σιναλέζων. Επί δεκαετίες αλλεπάλληλα κύματα προσφύγων Ταμίλ εγκατέλειπαν τη χώρα, συγκροτώντας μεγάλες κοινότητες στη διασπορά, διατηρώντας, όμως, παράλληλα τον πόθο για επιστροφή σε μια ελεύθερη πατρίδα. Σε αυτό το πολιτικό και οικονομικό έδαφος διαμορφώθηκε ο ένοπλος αγώνας των Ταμίλ.
Οι εξελίξεις στην πολεμική αναμέτρηση ήταν καταιγιστικές αυτό το χρόνο. Μετά από ένα μπαράζ σφοδρών επιθέσεων και αντεπιθέσεων ο κυβερνητικός στρατός κατάφερε να φτάσει στις κύριες εστίες των δυνάμεων των ανταρτών και να τις αποκόψει από τα βορειοανατολικά παράλια της Σρι Λάνκα στη ζώνη που ζει η πλειοψηφία της εθνότητας των Ταμίλ. Οι μάχες οπισθοφυλακών των ανταρτών έδωσαν την θέση τους σε μαζικές επιθέσεις αυτοκτονίας, σε μια τελευταία απόπειρα να εμποδίσουν την προέλαση του κυβερνητικού στρατού, αλλά μάταια. Οι Τίγρεις εδώ και καιρό αντιμετώπιζαν σοβαρές ελλείψεις πολεμικού ανεφοδιασμού και εφεδρειών. Οι ιμπεριαλιστικές και περιφερερειακά ισχυρές χώρες σαν την Ινδία ήθελαν να απαλλαγούν από το «αγκάθι» των Τίγρεων, το μοναδικό αντάρτικο στη νότια Ασία, που διατηρούσε σημαντική δύναμη πυρός επί 25 χρόνια, ενέπνεε αντίστοιχα αντάρτικα σκιρτήματα στις εγγύτερες περιοχές και απειλούσε την σταθερότητα των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στο βασικό διαμετακομιστικό κόμβο εμπορίου στον Ινδικό Ωκεανό. Οι Τίγρεις καταγράφηκαν στις πρώτες θέσεις της λίστας των «τρομοκρατικών οργανώσεων» από τις ΗΠΑ και άλλες 29 χώρες της «Διεθνούς της αντιτρομοκρατίας» και εντάθηκαν οι διώξεις των Ταμίλ της διασποράς, στις μαζικές κοινότητες του Λονδίνου και του Τορόντο, που αποτελούσαν την κύρια πηγή οικονομικής στήριξης του αντάρτικου στη Σρι Λάνκα. Η Ινδία, αντίστοιχα, συμμετείχε ενεργά στον αποκλεισμό διά θαλάσσης του βορειοανατολικού κομματιού της Σρι Λάνκα, χτυπώντας καίρια τον ανεφοδιασμό των Τίγρεων. Οι αντάρτες, για να αντιμετωπίσουν τον θαλάσσιο αποκλεισμό, είχαν καταφύγει στην πειρατεία. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα αξιοποίησε στο έπακρο τη χρηματοδότηση από τις ιμπεριαλιστικές χώρες, τον εξοπλισμό που της παρείχε αφειδώς –ποιος άλλος;– ο γνώριμος χωροφύλακας της Ανατολής, το Ισραήλ, για να συγκροτήσει τάγματα θανάτου, παραστρατιωτικές οργανώσεις Ταμίλ που στήριζαν την κυβέρνηση, πολεμούσαν τους αντάρτες και τρομοκρατούσαν αμάχους Ταμίλ. Α-πό την πανστρατιά δεν έλειψαν και οι προδοτικές πολιτικές οργανώσεις των Ταμίλ, που είχαν απαρνηθεί τον ένοπλο αγώνα, είχαν αποδεχτεί την κυβέρνηση και λειτουργούσαν σαν πέμπτη φάλαγγα στη διασπορά και στη Σρι Λάνκα.
Τα δυο τελευταία χρόνια, την παρθενική πλην δυναμική και καθοριστική για την έκβαση πολέμου εμφάνισή του έκανε και ένας άλλος ανερχόμενος παίχτης του ιμπεριαλισμού στην περιοχή, η Κίνα. Η κινέζικη κυβέρνηση παρείχε σημαντική οικονομική και στρατιωτική στήριξη στην κυβέρνηση της Σρι Λάνκα, σε σημείο που οι ιμπεριαλιστές της Δύσης να έχουν θορυβηθεί έντονα για το μελλοντικό ενδεχόμενο περάσματος της κυβέρνησης της Σρι Λάνκα στη ζώνη επιρροής της Κίνας. Η Κίνα έχει ήδη συνάψει συμφωνία ενός δισ. δολαρίων για τη δημιουργία τεράστιου λιμανιού στα νότια της Σρι Λάνκα, με το οποίο οι Κινέζοι θέλουν να ελέγχουν το δρόμο του πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία προς την Κίνα. Από εκεί λοιπόν που οι Δυτικοί στήριζαν με πάθος τον αγώνα της «δημοκρατικής κυβέρνησης» ενάντια στους «ληστοσυμμορίτες, τρομοκράτες» Τίγρεις, άλλαξαν το τροπάριο. Θέλησαν να στριμώξουν την κυβέρνηση της Σρι Λάνκα, κατηγορώντας την για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εγκλήματα εις βάρος αμάχων Ταμίλ. Ηδη, η Βρετανία και ο επικεφαλής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ ζήτησαν τη διεξαγωγή ερευνών για εγκλήματα πολέμου εις βάρος αμάχων Ταμίλ και οι ΗΠΑ εμποδίζουν την έγκριση της αίτησης δανείου ύψους 1,9 δισ. ευρώ που ζήτησε η Σρι Λάνκα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Ενας μεγάλος κύκλος έκλεισε για τον δίκαιο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ταμίλ, ένας καινούριος κύκλος ξεκινά. Η διασπορά των Ταμίλ ήταν αυτή που προσέφερε τους πρώτους πυρήνες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα (μάλιστα με μαρξιστικές αναφορές τότε). Σήμερα είναι η μόνη δύναμη που καταγγέλλει μαζικά, δυναμικά στους δρόμους των μητροπόλεων της Δύσης τη γενοκτονία του λαού των Ταμίλ. Οσο και να θέλουν να την καθυποτάξουν, η πλειοψηφία της διασποράς στηρίζει ακόμη το όραμα της ανεξαρτησίας και θα το στηρίζει έμπρακτα και στο μέλλον. Οσον αφορά τους Τίγρεις, μπορεί να ηττήθηκαν αλλά ο αγώνας τους δεν πήγε χαμένος. Η πάλη τους αποτελεί και απετέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς λαούς και εργαζόμενους στην Ασία και την Αφρική, που στενάζουν από την ασφυκτική εξάρτηση και εκμετάλλευση του ιμπεριαλισμού. Ετσι κι αλλιώς, μυριάδες «Τίγρεις» θα πάρουν την σκυτάλη στο μέλλον.
