Την περασμένη Δευτέρα (10/11), το Γραφείο Προϋπολογισμού του Αμερικάνικου Κογκρέσου (CBO) δημοσίευσε τον ετήσιο απολογισμό για το οικονομικό έτος 2014, που στις ΗΠΑ τελειώνει στις 30 Σεπτέμβρη. Από τα στοιχεία που παραθέτει το CBO προκύπτουν μερικά χρήσιμα συμπεράσματα γι’ αυτό τα παραθέτουμε περιληπτικά.
Ο απολογισμός δείχνει ότι το 2014 τα έσοδα της αμερικάνικης κυβέρνησης αυξήθηκαν και το έλλειμμα του προϋπολογισμού έπεσε για πέμπτη συνεχή χρονιά. Σε τρέχουσες τιμές, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 44% από το 2009, φτάνοντας το 17.5% του ΑΕΠ. Ποσοστό που ξεπερνά το μέσο όρο των τελευταίων 40 ετών, για πρώτη φορά μετά το 2007.
Τι ήταν αυτό που εκτίναξε τα έσοδα της κυβέρνησης; Οι φόροι, φυσικά, με πρώτο το φόρο εισοδήματος προσώπων, που αποτελεί και τη μεγαλύτερη πηγή εσόδων (γύρω στο 45%). Οι φόροι αυτοί αυξήθηκαν κατά 78 δισ. δολάρια (ποσοστό αύξησης 6%) φτάνοντας το 8.1% του αμερικάνικου ΑΕΠ. Δηλαδή, ο φόρος εισοδήματος ισοδυναμεί με το 8% περίπου του ετήσιου παραγόμενου πλούτου στις ΗΠΑ. Το ποσοστό αυτό, όπως μας πληροφορεί το CBO, είναι το μεγαλύτερο από το 2001. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού ήταν οι παρακρατήσεις φόρου στους μισθούς των εργαζομένων που αυξήθηκαν κατά 47 δισ. δολάρια (αύξηση 4%) ως αποτέλεσμα – κατά το CBO – πρωτίστως της αύξησης των μισθών και δευτερευόντως της αύξησης των ποσοστών φορολόγησης ορισμένων εισοδημάτων.
Αύξηση σημείωσε και ο φόρος κοινωνικής ασφάλισης (payroll social insurance taxes) που αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πηγή κρατικών εσόδων (πάνω από 30%). Ο φόρος αυτός αυξήθηκε κατά 76 δισ. δολάρια (αύξηση 8%) φτάνοντας στο 5.9% του ΑΕΠ. Το ποσοστό αυτό είναι το μεγαλύτερο από το 2009, όμως παραμένει μικρότερο από το ποσοστό κάθε χρονιάς μεταξύ 1984 και 2009. Πάνω από το ένα τρίτο της αύξησης αυτής οφείλεται στη λήξη της φοροαπαλλαγής του 2% στους φόρους κοινωνικής ασφάλισης, στο τέλος του 2012.
Αν και το ποσοστό αύξησης της φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων φαντάζει μεγάλο (17%), αυτό οφείλεται στη λήξη ορισμένων φοροαπαλλαγών το Δεκέμβρη του 2013. Φοροαπαλλαγών προκλητικών ιδιαίτερα σε επιχειρήσεις που επενδύουν μεγάλα ποσά σε σταθερό κεφάλαιο (μηχανήματα). Το 50% των χρημάτων που επένδυαν οι επιχειρήσεις αυτές σε μηχανήματα αφαιρούνταν από το φορολογητέο τους εισόδημα! Παρά όμως τη μεγάλη αύξηση της φορολογίας των επιχειρήσεων το 2014, σε πραγματικά ποσά αυτή παραμένει αστεία. Το ποσοστό των φόρων στους καπιταλιστές ισοδυναμούσε μόλις με το 1.9% του ΑΕΠ. Ποσοστό που μπορεί να ήταν το μεγαλύτερο από το 2008, εξακολουθεί όμως να είναι μικρότερο από το 2006 και 2007. Ως ποσοστό του συνόλου των κρατικών εσόδων, οι φόροι των καπιταλιστών μόλις που ξεπερνούν το 10%, αποτελώντας περίπου το ένα πέμπτο των φόρων ατομικών εισοδημάτων.
Από την άλλη μεριά, στο σκέλος των δαπανών, αν και οι συνολικές δαπάνες αυξήθηκαν (κυρίως λόγω της αύξησης των δαπανών στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης απόρων, Medicaid, λόγω της επέκτασης του ασφαλιστικού συστήματος), οι δαπάνες για επιδόματα ανεργίας δέχτηκαν ένα ισχυρό ράπισμα, με μείωση της τάξης του 33%! Αν και μιλάμε για αστεία ποσά (γύρω στο 1.5% του συνόλου των κρατικών δαπανών) πετσοκόπηκαν, αφού έληξε η έκτακτη επιδότηση ανεργίας το Δεκέμβρη του 2013, παρά το γεγονός ότι η ανεργία δεν μειώθηκε δραστικά (παραμένει κοντά στο 6% τον Οκτώβρη) και παρά το γεγονός ότι το ποσοστό των ατόμων άνω των 16 που ανήκουν στο εργατικό δυναμικό έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα από την δεκαετία του ’70! Ετσι, το ποσοστό αυτό έπεσε τον Οκτώβρη στο 62.8%. Η μείωση του ποσοστού των ατόμων που ανήκουν στο εργατικό δυναμικό μιας χώρας συνεπάγεται και τη μείωση του ποσοστού ανεργίας, αφού αυτό το ποσοστό υπολογίζεται πάνω στο εργατικό δυναμικό. Ετσι, άτομα που έχουν αποθαρρυνθεί και δεν ψάχνουν για δουλειά βγαίνουν εκτός εργατικού δυναμικού και η ανεργία εμφανίζεται μειωμένη! Αυτό είναι ένα από τα «επιτεύγματα» της στατιστικής των πολιτικών υπηρετών των καπιταλιστών.
Για μία ακόμα φορά αποδεικνύεται ότι τα συνήθη υποζύγια της φορολογίας είναι οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι. Οι καπιταλιστές σαν «στυλοβάτες» της οικονομίας είναι οι προνομιούχοι. Η πολιτική Ομπάμα δεν άλλαξε καθόλου αυτή την αλήθεια που αποτελεί βασικό πυρήνα του συστήματος που υπηρετεί.
