Παράλληλα με τα βάρβαρα μέτρα καταστολής σε βάρος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η στρατιωτική χούντα ενισχύει το νομικό της οπλοστάσιο για να θωρακίσει την εξουσία της και να το χρησιμοποιήσει για να τσακίσει όποιο κίνημα την αμφισβητήσει. Γι’ αυτό και στο στόχαστρό της φρόντισε να βάλει πρώτα απ’ όλα τις διαδηλώσεις. Στις 10 Οκτώβρη, παρουσιάστηκε από τον υπουργό Δικαιοσύνης και εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο ένα νέο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, το οποίο αναμένεται να επικυρωθεί τις επόμενες μέρες από τον διορισμένο μεταβατικό πρόεδρο της Αιγύπτου.
Το νομοσχέδιο αυτό, που αποτελείται από 21 άρθρα, θα χρησιμοποιηθεί αρχικά για να απαγορευτούν όλες οι διαδηλώσεις των Αδελφών Μουσουλμάνων, αλλά και όποια άλλη κινητοποίηση κρίνει η στρατιωτική χούντα, δίνει απεριόριστη εξουσία στην αστυνομία για τη διάλυση των διαδηλώσεων και ανοίγει το δρόμο για μαζικές συλλήψεις και αιματοχυσία. Ενδεικτικά, το νομοσχέδιο απαγορεύει να χρησιμοποιούνται οι χώροι προσευχής ως σημεία συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας, Απαγορεύει επίσης να έχουν οι διαδηλωτές στην κατοχή τους όπλα, πυρομαχικά, πυροτεχνήματα και να καλύπτουν το πρόσωπο με μάσκες.
Για την οργάνωση διαμαρτυρίας, οι διοργανωτές πρέπει να ζητούν άδεια από το αστυνομικό τμήμα που είναι υπεύθυνο για την περιοχή που θα γίνει η διαμαρτυρία 24 ώρες πριν. Μια τέτοια άδεια πρέπει να αναφέρει την τοποθεσία, τη διαδρομή που θα ακολουθήσει η διαμαρτυρία, την ώρα έναρξης και λήξης, τα αιτήματα και τα ονόματα με όλα τα στοιχεία των διοργανωτών της διαμαρτυρίας. Επίσης, το άρθρο 10 δίνει το δικαίωμα στον υπουργό Εσωτερικών ή τον αρμόδιο διοικητή Ασφάλειας να ακυρώσει, να αναβάλει ή να αλλάξει τη διαδρομή μιας πορείας διαμαρτυρίας, αν φτάσουν στα χέρια του «επαρκείς πληροφορίες» ή «αποδείξεις» ότι οι διοργανωτές της διαμαρτυρίας θα παραβιάσουν το νόμο.
Το άρθρο 9 απαγορεύει τις καθιστικές διαμαρτυρίες, τον ύπνο στον τόπο διαμαρτυρίας, το κλείσιμο δρόμων και οτιδήποτε επηρεάζει τη ζωή άλλων πολιτών, θίγει τα συμφέροντά τους ή τους θέτει σε κίνδυνο. Το άρθρο 13 υποχρεώνει τις δυνάμεις ασφάλειας να «προστατεύουν» τους διαδηλωτές, εκτός από τις περιπτώσεις «παράνομης δραστηριότητας, οπότε οι δυνάμεις ασφάλειας «με στολή» πρέπει να διαλύουν τη διαδήλωση με τη χρήση υδροφόρων, δακρυγόνων και ροπάλων. Εχουν όμως το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν περισσότερη βία σε περίπτωση «νόμιμης αυτοάμυνας». Είναι προφανές ότι η αοριστία της διατύπωσης τους δίνει απεριόριστη εξουσία να χρησιμοποιούν όπλα κατά των διαδηλωτών και έτσι, εκτός των άλλων, εξασφαλίζεται η ασυλία και των δολοφόνων και της στρατιωτικής χούντας από τυχόν ποινικές διώξεις στο μέλλον για τη σφαγή χιλιάδων Αδελφών Μουσουλμάνων διαδηλωτών.
Συν τοις άλλοις, ο νέος νόμος επιβάλλει στους κυβερνήτες όλων των κυβερνείων να ορίσουν μια «ουδέτερη ζώνη» 50-100 μέτρων ανάμεσα στις διαδηλώσεις και τα προεδρικά γραφεία, τη βουλή, τα υπουργεία, τα δικαστήρια, τις ξένες αποστολές και τις πρεσβείες, τα αστυνομικά τμήματα και τους αρχαιολογικούς χώρους. Οι διαδηλωτές απαγορεύεται να μπουν σ’ αυτούς τους χώρους, να κάνουν καθιστικές διαμαρτυρίες ή να στήσουν πλατφόρμες.
Οσοι παραβιάζουν το νέο νόμο για τις διαδηλώσεις θα τιμωρούνται με φυλάκιση και βαριά πρόστιμα από 50.000 μέχρι 100.000 αιγυπτιακές λίρες, ενώ σε όσους συμμετέχουν σε διαδήλωση χωρίς άδεια θα επιβάλλεται πρόστιμο 1.000 – 5.000 λίρες. Επιπλέον, όποιος δέχεται χρήματα ή άλλα οφέλη για να οργανώσει παράνομες διαδηλώσεις θα τιμωρείται με φυλάκιση και πρόστιμο από 100.000 μέχρι 300.000 λίρες.
Με δυο λόγια, ο νόμος αυτός απαγορεύει όλες τις μορφές αγώνα που δοκιμάστηκαν στη διάρκεια της λαϊκής εξέγερσης το Γενάρη του 2011, ποινικοποιεί τη συμμετοχή σε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις και καταργεί ουσιαστικά το ίδιο το δικαίωμα της συνάθροισης και της διαδήλωσης.
Η στρατιωτική χούντα πετάει το γάντι στις αποκαλούμενες κοσμικές ή φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις και τις νεολαιίστικες συλλογικότητες που συμμετείχαν στη μεγάλη λαϊκή εξέγερση του 2011. Απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, γιατί η ενημέρωση από την Αίγυπτο είναι απόλυτα ελεγχόμενη από τη στρατιωτική χούντα, οι αντιδράσεις περιορίζονται μέχρι στιγμής σε συστάσεις προς την κυβέρνηση μέχρι καταγγελίες.
