Χιλιάδες πρόσφυγες από την Ερυθραία έχουν περάσει τα τελευταία δέκα χρόνια από στρατόπεδα βασανιστηρίων στο Σουδάν και την Αίγυπτο, υπομένοντας για μήνες βασανιστήρια και βιασμούς από δουλέμπορους, συχνά σε συνεργασία με τις δυνάμεις Ασφάλειας. Πολλοί από τους πρόσφυγες αυτούς έχουν πεθάνει, ενώ πολλοί έχουν σημαδευτεί για όλη τους τη ζωή, φυσικά και ψυχολογικά, από ακρωτηριασμούς, καψίματα, ξυλοδαρμούς και σεξουαλική κακοποίηση, σύμφωνα με δεκάδες μαρτυρίες που συγκεντρώθηκαν από την οργάνωση «Human Rights Watch» (Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) σε μια έκθεση 79 σελίδων, με τίτλο «Ηθελα να ξαπλώσω και να πεθάνω: Δουλεμπόριο και βασανιστήρια Ερυθραίων στο Σουδάν και στην Αίγυπτο», η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Φλεβάρη.
Οι δουλέμποροι απαιτούν λύτρα για να σταματήσουν τα βασανιστήρια, είτε από τους πρόσφυγες είτε από συγγενείς τους, που εξαναγκάζονται να ακούν από το τηλέφωνο τα αγαπημένα τους πρόσωπα να ουρλιάζουν. Ομως, ακόμη και όταν πάρουν τα λύτρα, μερικές φορές πουλούν τους πρόσφυγες σε άλλη ομάδα αντί να τους απελευθερώσουν.
Η έκθεση παραθέτει, μεταξύ άλλων, τη μαρτυρία ενός 23χρονου άντρα από την Ερυθραία, ο οποίος απήχθη από δουλέμπορους στο Σουδάν το 2012 και παραδόθηκε σε αιγύπτιους δουλέμπορους στην έρημο του Σινά. «Με χτυπούσαν με μεταλλική ράβδο. Εσταζαν λιωμένο πλαστικό στην πλάτη μου. Χτυπούσαν τα πέλματα των ποδιών μου και έπειτα με ανάγκαζαν να στέκομαι για πολλές ώρες, μερικές φορές για μέρες.
Μερικές φορές απειλούσαν να με σκοτώσουν και έβαζαν ένα όπλο στο κεφάλι μου. Με κρέμασαν από την οροφή ώστε τα πόδια μου να ακουμπούν στο πάτωμα και μου έκαναν ηλεκτροσόκ. Ενας άνθρωπος πέθανε αφού τον κρέμασαν από την οροφή για 24 ώρες και εμείς τον βλέπαμε να πεθαίνει. Οποτε τηλεφωνούσα σε συγγενείς μου για να τους ζητήσω να πληρώσουν, αυτοί με έκαιγαν με ένα πυρωμένο σίδερο για να ουρλιάζω στο τηλέφωνο. Δεν μπορούσαμε να προστατέψουμε τις γυναίκες που ήταν μαζί μας. Τις έπαιρναν, τις βίαζαν και τις έφερναν πίσω», κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ο 23χρονος πρόσφυγας στην HRW.
H HRW ήρθε σε επαφή και με δύο δουλέμπορους, από τους οποίους ο ένας αποκάλυψε ότι κέρδισε 200.000 δολάρια σε λιγότερο από ένα χρόνο και ότι τα τελευταία θύματά του ήταν τέσσερις πρόσφυγες από την Ερυθραία, από τους συγγενείς των οποίων ζήτησε να πληρώσουν 33.000 δολάρια για τον καθένα προκειμένου να τους απελευθερώσει. Παραδέχτηκε ότι τους βασάνιζε όταν τηλεφωνούσαν στους συγγενείς τους για να τους ακούνε να ουρλιάζουν, ότι τους χτυπούσε στα πόδια και μερικές φορές στο στομάχι και στο στήθος με ρόπαλο, ότι τους κρεμούσε ανάποδα, ότι τρεις απ’ αυτούς πέθαναν επειδή τους χτύπησε πολύ δυνατά και ότι απελευθέρωσε μόνο τον ένα που πλήρωσε.
Σύμφωνα με την έκθεση της HRW, περισσότεροι από 200.000 Ερυθραίοι, στην πλειοψηφία χριστιανοί, εγκατέλειψαν τη χώρα τους από το 2004. Αρκετοί απ’ αυτούς πλήρωσαν δουλέμπορους, αλλά πουλήθηκαν τέσσερις και πέντε φορές σε διαφορετι- κούς δουλέμπορους. Μέχρι πρόσφατα πολλοί κατευθύνονταν προς το Ισραήλ μέχρι που τοποθετήθηκε ένας ατσάλινος φράχτης στα σύνορα σε μήκος 240 χλμ. κλείνοντας την πρόσβαση από την έρημο του Σινά. Με αποτέλεσμα, τα τελευταία τρία χρόνια, οι πρόσφυγες να παγιδεύονται στο Σινά, όπου τους περιμένει η αιχμαλωσία, η κακοποίηση, τα βασανιστήρια και ο θάνατος.
Αρκετοί πρόσφυγες αναγκάζονται να δουλεύουν για τους δουλέμπορους ως οικοδόμοι ή οικιακοί υπηρέτες. «Γνωρίζω εκατοντάδες Ερυθραίους που αυτή τη στιγμή αναγκάζονται να δουλεύουν σε οικοδομικά έργα. Χτίζουν σπίτια για τους απαγωγείς, που πληρώνουν τα οικοδομικά υλικά με τα χρήματα των λύτρων», κατέθεσε στη HRW ένας φύλαρχος στο Σινά.
Η έκθεση αποκαλύπτει ότι υπάρχει εκτεταμένη συνεργασία ανάμεσα στους δουλέμπορους και τον σουδανέζικο και αιγυπτιακό στρατό και την αστυνομία. Μέχρι στιγμής, η αστυνομία και οι στρατιώτες στο Σουδάν και στην Αίγυπτο, που βοηθούν τους δουλέμπορους να απαγάγουν και να βασανίζουν πρόσφυγες, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Μάλιστα μερικοί αστυνομικοί στο ανατολικό Σουδάν είναι τόσο αποθρασυμμένοι από την ατιμωρησία, ώστε παραδίδουν πρόσφυγες σε δουλέμπορους μέσα στα αστυνομικά τμήματα, ενώ στην Αίγυπτο φτάνουν μέχρι του σημείου να συλλαμβάνουν και να επιστρέφουν στους δουλέμπορους πρόσφυγες που κατάφεραν να ξεφύγουν από τα νύχια τους.
Φυσικά, οι δουλέμποροι και οι συνεργάτες τους στο στρατό και στην αστυνομία δεν εντοπίζονται και δεν διώκονται σχεδόν ποτέ από τις αρχές των δύο χωρών. Μέχρι το Δεκέμβρη του 2013, στην Αίγυπτο είχε ασκηθεί ποινική δίωξη μόνο εναντίον ενός δουλεμπόρου και κανενός στο στρατό ή στην αστυνομία, ενώ στο Σουδάν έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις εναντίον 14 δουλεμπόρων και 4 αξιωματικών της αστυνομίας.
