Μπορεί η ρωσική στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία να έχει κρυφτεί πίσω από τα μακελειά που κατά καιρούς διαπράττει το ISIS, αυτό όμως δε σημαίνει ότι η «καλή» Ρωσία προωθεί την «ειρήνη και τη σταθερότητα» στην περιοχή σε αντιδιαστολή με τους «κακούς» Αμερικάνους που βομβάρδιζαν αδιάκριτα στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η «καλή» Ρωσία στηρίζει το αιματοβαμένο καθεστώς Ασαντ, που έχει πάρει τα πάνω του ακριβώς χάρη στη δική της στήριξη (οικονομική, πολιτική και στρατιωτική).
Οταν η Ρωσία ισχυρίστηκε ότι προχωρά σε «μερική αποχώρηση», τον περασμένο Φλεβάρη, ήμασταν από τους λίγους που είπαν ότι αυτό ήταν ένα διπλωματικό τερτίπι. Σημειώναμε συγκεκριμένα: «Κατά την εκτίμησή μας, η απόφαση “μερικής αποχώρησης” των ρωσικών δυνάμεων από τη Συρία έχει πρωτίστως συμβολική παρά στρατιωτική σημασία και χρησιμοποιείται ως διπλωματικό χαρτί με στόχο να προχωρήσει η διπλωματική διαδικασία για την εξεύρεση κάποιας πολιτικής λύσης στο γόρδιο δεσμό της Συρίας» («Κόντρα» αρ. φύλλου 862, 19.3.16 – https://www.eksegersi.gr/issue/862/Διεθνή/25823.Διπλωματικό-χαρτί-η-«αποχώρηση»-των-ρωσικών). Τώρα αποκαλύπτεται πόσο κάλπικη ήταν η «αποχώρηση».
Ομως οι διαπραγματεύσεις της Γενεύης για την «ειρήνη» στη Συρία, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, έχουν πλέον καταρρεύσει και λύση δε φαίνεται στο προσκήνιο. Στα τέλη του Μάη, αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις ο Μοχάμεντ Αλούς, επικεφαλής διαπραγματευτής μίας εκ των βασικότερων οργανώσεων της αντιπολίτευσης, της Jaish al Islam (Στρατός του Ισλάμ). Ο Αλούς δήλωσε στο Αλ Τζαζίρα (30/5) ότι «οι ειρηνευτικές συνομιλίες απέτυχαν να σταματήσουν το αιματοκύλισμα του λαού μας, απέτυχαν να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση χιλιάδων κρατουμένων ή να σπρώξουν τη Συρία προς μία πολιτική μετάβαση χωρίς τον Ασαντ και την εγκληματική συμμορία του». Στο τέλος συμπλήρωσε με νόημα: «Η διεθνής κοινότητα χρειάζεται να ασκήσει σοβαρή πίεση στη Ρωσία και τον Ασαντ ώστε να σταματήσουν να σκοτώνουν το λαό μας».
Ομως η Ρωσία και ο Ασαντ έχουν άλλα πράγματα στο μυαλό τους. Ο Ασαντ την πολιτική του επιβίωση και η Ρωσία την εξασφάλιση της ιμπεριαλιστικήςκυριαρχίας στη Συρία. Είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία επεμβαίνει με τέτοιο τρόπο στη Μέση Ανατολή και δε θα νοιαστεί για οποιαδήποτε «ανθρωπιστική» κριτική, όταν έχει το πάνω χέρι στο στρατιωτικό τομέα. Αυτό δεν έκαναν οι Αμερικάνοι σε Ιράκ και Αφγανιστάν; Γιατί να μην το κάνει η Ρωσία στη Συρία, τώρα που έχει την ευκαιρία να αναβαθμίσει τη θέση της στο πετρελαϊκό θησαυροφυλάκιο της Μέσης Ανατολής;
Μη δεσμευόμενη από την «εκεχειρία», που αποφάσισε η ίδια μαζί με τις ΗΠΑ στις 27 του περασμένου Φλεβάρη, η Ρωσία συνεχίζει κανονικά τις επιθέσεις της, χεράκι-χεράκι με το καθεστώς Ασαντ, στις περιοχές των «τρομοκρατών» (όχι μόνο του ISIS αλλά και του Μετώπου Νούσρα που αποτελεί το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στην χώρα, καθώς και άλλων ομάδων που δεν συμμετείχαν στη συμφωνία κατάπαυσης των εχθροπραξιών).
Τον περασμένο μήνα, πάνω από 50 άτομα σκοτώθηκαν στο Χαλέπι και το Ιντίλμπ (την ντεφάκτο πρωτεύουσα της περιοχής που ελέγχει το Αλ Νούσρα) από ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις που χτύπησαν τουλάχιστον οχτώ στόχους, ένας εκ των οποίων ήταν και η περιοχή κοντά στο Εθνικό Νοσοκομείο, μεγάλο μέρος του οποίου κατέρρευσε. Η είδηση δημοσιεύτηκε από το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στο Λονδίνο, γι’ αυτό και ορισμένοι σίγουρα δε θα την πιστέψουν. Ομως δημοσιογράφος του Αλ Τζαζίρα ανέφερε ότι και άλλες πηγές υποστήριξαν τα ίδια. Και εν πάση περιπτώσει, ακόμα κι αν δεν ήταν ρωσικά τα αεροσκάφη που βομβάρδιζαν αλλά συριακά, ποια η διαφορά, όταν η Ρωσία στηρίζει στρατιωτικά τον Ασαντ;
Μία άλλη ΜΚΟ ονόματι White Helmets (Λευκά Κράνη), που δρα ως υπηρεσία διάσωσης στην περιοχή, ανέφερε ότι την ίδια περίοδο (στα τέλη του περασμένου μήνα) συριακές και ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν πάνω από 100 αεροπορικές επιθέσεις σε ανταρτοκρατούμενες περιοχές στο Χαλέπι. Η ΜΚΟ ανέφερε ότι βομβάρδιζαν επί δύο μέρες, ρίχνοντας πάνω από 700 βόμβες (συμπεριλαμβανομένων «cluster bombs», δηλαδή βομβών διασποράς, που υποτίθεται ότι είναι απαγορευμένες). Οι κυβερνητικές δυνάμεις βομβάρδισαν και τη Χομς (την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας), σκοτώνοντας επτά και τραυματίζοντας 17 αμάχους, τέσσερις από τους οποίους ήταν παιδιά, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο. Την Κυριακή 12 Ιούνη, οι βομβαρδισμοί επαναλήφθηκαν στο Ιντλίμπ, σκοτώνοντας 39 άτομα. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά μιας λαϊκής αγοράς!
Ο,τι και να προσάψει κανείς στο Συριακό Παρατηρητήριο ή άλλες ΜΚΟ, δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα γεγονότα, αφού στο διαδίκτυο υπάρχουν βίντεο που δείχνουν τις καταστροφές και τους νεκρούς και τραυματίες αμάχους κάτω από τα χαλάσματα (για παράδειγμα: https://www.youtube.com/watch?v=7uutTDL-IXE). Σε καμία περίπτωση, επίσης, δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά το ότι η Ρωσία διέψευσε οποιαδήποτε ανάμιξή της και στις δύο επιθέσεις (στο νοσοκομείο και τη λαϊκή αγορά). Σιγά μην παραδεχόταν ότι στοχοποίησε αμάχους. Το βέβαιο είναι ότι τους βομβαρδισμούς δεν τους έκαναν… εξωγήινοι. Κι από τη στιγμή που οι βομβαρδισμοί έγιναν σε περιοχές εκτός εκεχειρίας, που ελέγχονται από τις αντικαθεστωτικούς (όπως το Αλ Νούσρα, που όπως είπαμε δεν συμμετείχε στην εκεχειρία) ποιος άλλος μπορεί να τους έκανε εκτός από τη Ρωσία ή τις δυνάμεις του Ασαντ που στηρίζονται στρατιωτικά από τη Ρωσία;
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο, από τους 6.340 θανάτους που σημειώθηκαν από τις 30 Σεπτέμβρη (ημερομηνία έναρξης των ρωσικών βομβαρδισμών στη Συρία), οι 2.099 ήταν σύριων αμάχων (500 παιδιά) και 2.270 ήταν μαχητών του ISIS. Γύρω στους 1.970 ήταν οι μαχητές άλλων ομάδων (όπως το Αλ Νούσρα) που σκοτώθηκαν σε αυτές τις επιχειρήσεις. Φυσικά, δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τα παραπάνω στοιχεία, το γεγονός όμως ότι οι ρωσικές βόμβες δεν είναι πιο «έξυπνες» από τις αμερικάνικες και ότι σκοτώνουν αμάχους, είτε ρίχνονται από ρωσικά είτε από συριακά αεροπλάνα, είναι αναμφίβολο, όπως φάνηκε από τις τελευταίες επιθέσεις. Να πως παρουσιάζει την κατάσταση στη Συρία η ΜΚΟ White Helmets στην ιστοσελίδα της (https://www.whitehelmets.org/):
«Οσο η σύγκρουση στη Συρία χειροτερεύει, ο καθημερινός άνθρωπος πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα. Περισσότερες από 50 βόμβες και όλμοι πέφτουν κάθε μέρα σε συριακές γειτονιές. Πολλές είναι βαρέλια γεμάτα με καρφιά και εκρηκτικά που πετιούνται από κυβερνητικά ελικόπτερα. Φούρνοι και αγορές είναι οι πιο συχνοί στόχοι». Η ΜΚΟ κατακρίνει και την στάση της «διεθνούς κοινότητας» λέγοντας: «Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πέρασε το ψήφισμα 2139 πέρσι, το οποίο απαγόρευε τις βόμβες βαρέλια (σ.σ. μεταλλικά βαρέλια γεμάτα με εκρηκτικά και μεταλλικά αντικείμενα) και άλλα όπλα που σκοτώνουν αδιάκριτα. Υποσχέθηκαν να πάρουν παραπάνω μέτρα αν παραβιαζόταν το ψήφισμά τους. Περισσότερο από ένα χρόνο από τότε, χιλιάδες βόμβες βαρέλια έχουν πέσει, σκοτώνοντας πάνω από 2.000 παιδιά. Το Συμβούλιο δεν αντέδρασε. Νωρίτερα πέρσι, πέρασαν ένα ακόμα ψήφισμα, καταργώντας τη χρήση του χλωρίου ως χημικό όπλο. Είπαν ότι αν οι χημικές επιθέσεις συνεχιστούν, θα αναλάβουν δράση υπό το «Κεφάλαιο 7» του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, που θα τους επέτρεπε να χρησιμοποιήσουν βία για να προστατεύσουν πολίτες. Εγιναν δεκάδες χημικές επιθέσεις από τότε που μίλησε το Συμβούλιο Ασφαλείας. Με το να αποτυγχάνουν να δράσουν, τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας ενθαρρύνουν τους δολοφόνους. Τώρα τα Λευκά Κράνη τους καλούν να κάνουν πράξη αυτά που έλεγαν και να σταματήσουν το χλώριο και τις βόμβες».
Φυσικά, κανένας δεν πιστεύει ότι θα γίνει το οτιδήποτε, αφού τα κράτη που έχουν το πάνω χέρι στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεν είναι αθώες περιστερές αλλά ιμπεριαλιστικά κράτη που σχεδιάζουν την πολιτική τους βάσει των συμφερόντων των κυρίαρχων αστικών τους τάξεων. Οταν μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι η Ρωσία, που στηρίζει τον Ασαντ, οποιοδήποτε σχόλιο περιττεύει.
